Τι σημαίνει να λείπουν εκπαιδευτικοί από τα σχολεία; Σημαίνει ότι
δεύτερη ξένη γλώσσα (γαλλικά και γερμανικά) οι μαθητές μας δεν
διδάσκονται, επειδή οι αντίστοιχες ειδικότητες δεν έχουν έρθει στα
σχολεία. Ας μην εξετάσουμε τώρα τη χρησιμότητα των γαλλογερμανικών στο
δημοτικό και τι σκοπιμότητες εξυπηρετούν, όταν μάλιστα αυτά δεν
ολοκληρώνονται ούτε εξαντλούνται στο χώρο του σχολείου και δεν
απαλλάσσουν μαθητές και γονείς από τα φροντιστήρια.
|
|
|
Σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ειδικότητες στο πρωινό (π.χ. Μουσικός) και στο Ολοήμερο (Γυμναστική, Εικαστικά, Η/Υ κ.λ.π.). Σημαίνει ότι δάσκαλοι κάνουν υπερωρίες και εννοείται αυτές δεν υπάρχει πιθανότητα να πληρωθούν ποτέ. Σημαίνει, επίσης, ότι ένα ολοήμερο όπως το οραματίστηκαν οι δάσκαλοι, δηλαδή να λειτουργεί δημιουργικά για το μαθητή με εικαστικά, χορό, θέατρο κ.ά. δεν υπάρχει.
Αν προσέξετε, θα δείτε ότι απουσιάζουν από το σημερινό σχολείο ειδικότητες που χρειάζονται περισσότερο οι μαθητές μας σήμερα. Στην εποχή της κρίσης, της οικονομικής και πολιτικής βίας, όπως αυτές βιώνονται από τις ελληνικές οικογένειες και επομένως και από τα παιδιά, αυτό που μπορεί να σώσει, να δώσει χαρά και ελπίδα είναι ο πολιτισμός και ο αθλητισμός. Αυτό δηλαδή που είναι αναγκαιότητα σήμερα, δηλαδή ο πολιτισμός, θεωρείται πολυτέλεια;
Σημαίνει ότι δεν μπορεί ένας δάσκαλος να αρρωστήσει. Κι αν παρ’ ελπίδα συμβεί, δεν υπάρχει αναπληρωτής δάσκαλος να τον αντικαταστήσει για να μη χάνουν οι μαθητές τα μαθήματά τους και ξέρουμε δα τι σημαίνει αυτό για το ελληνικό αναλυτικό πρόγραμμα. Σε μια ύλη βαριά φορτωμένη δεν έχεις την πολυτέλεια ούτε ένα μάθημα να χάσεις. Επειδή όμως πιστώσεις-δάσκαλοι δεν υπάρχουν, οι μαθητές μένουν χωρίς δάσκαλο. Φανταστείτε τώρα ότι αυτό ισχύει για διάφορες άλλες σοβαρές περιπτώσεις που χρειάζεται ο δάσκαλος να απουσιάσει από την τάξη του. Και γι’ αυτές τις περιπτώσεις και για όλες απ’ ό,τι φαίνεται τη λύση καλούνται να δώσουν οι εκπαιδευτικοί του σχολείου. Με αυτό τον τρόπο, θέματα που θα’πρεπε να λύσει η εκπαιδευτική ηγεσία καλείται να καλύψει η σχολική μονάδα σε βάρος των ίδιων των δασκάλων, του εργασιακού τους ωραρίου, της σωματικής και ψυχικής τους υγείας.
Σημαίνει ότι δάσκαλος εκλεγμένος αντιπρόσωπος σε δημοτικό συμβούλιο δεν μπορεί να συμμετέχει. Ο νόμος του δίνει το δικαίωμα να απουσιάζει τη μέρα της συνεδρίασης (Ν.3852/2010 και Ν. 4071/2012). Τι γίνεται όμως με το τμήμα του, όταν χρειάζεται (μία ή και δύο φορές το μήνα) να παρευρίσκεται στις συνεδριάσεις; Δάσκαλοι δεν υπάρχουν απαντά η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας. Το σχολείο καλείται, πάλι, να βρει τη λύση: να υποχρεώσει δασκάλους να εργαστούν υπερωριακά.
Τα παραπάνω είναι μόνο μερικά ενδεικτικά παραδείγματα από ένα σχολείο. Φαντάζεστε πόσα άλλα μπορούν να προκύψουν σε άλλα; Οι δάσκαλοι έχουν συνηθίσει στην εργασία τους να προσφέρουν το επιπλέον, αλλά δεν είναι δυνατό να αναπληρώνουν τις υποδομές του κράτους.
Ένα άλλο σοβαρότατο θέμα που αντιμετωπίζουν τα σχολεία σήμερα είναι ότι οι τάξεις γίνονται όλο και περισσότερο ανομοιογενείς, εξαιτίας του μεγάλου αριθμού αλλοδαπών, ρομά, παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες (οι οποίες τα τελευταία χρόνια αυξάνονται σημαντικά). Τι κάνει λοιπόν η πολιτεία για να αντισταθμίσει τις διαφορετικές αφετηρίες, τις ανομοιογένειες των τάξεων και να δώσει ίσες ευκαιρίες σε όλους ανεξαιρέτως τους μαθητές (όπως αναφέρει και το Σύνταγμα); Αφού δεν υπάρχουν δάσκαλοι, αν θέλει ένα σχολείο να βοηθήσει αυτούς τους μαθητές θα πρέπει να αποφασίσει ότι οι ίδιοι οι δάσκαλοί του θα αναλάβουν με υπερωρίες, πάλι, φροντιστηριακά τμήματα ή ενισχυτική διδασκαλία.
Εμείς οι δάσκαλοι πολλές φορές βρισκόμαστε σε ηθικό δίλημμα με αυτά που διαβάζουμε στα σχολικά βιβλία και καλούμαστε να διδάξουμε στους μαθητές μας. Π.χ. στα Θρησκευτικά (Γ΄τάξη) «Ο Θεός ευλογεί τη δημιουργική εργασία» για το δικαίωμα και τη χαρά στην εργασία ή στην Κοινωνική και Πολιτική Αγωγή (Στ΄τάξη) «ένα σχολείο για όλους». Άπειρα τα παραδείγματα που προβληματίζουν όχι μόνο τους δασκάλους, αλλά και τους ίδιους τους μαθητές.
Πού είναι λοιπόν η αξιολόγηση για να αρχίσει πρώτα από αυτά που ήδη αναφέρθηκαν παραπάνω ή μήπως η Πολιτεία επιθυμεί μια επιλεκτική αξιολόγηση; Να αξιολογήσουμε και να αξιολογηθούμε, ναι, αλλά να αξιολογηθούν όλα, από πάνω προς τα κάτω.
Και κάτι ακόμα. Ας το καταλάβουμε όλοι καλά ότι η Παιδεία και η Υγεία δε σηκώνουν τσιγκουνιές. Αντίθετα, απαιτούν γενναιοδωρία. Οι περισσότεροι δάσκαλοι το γνωρίζουν αυτό, γιατί πολλές φορές χρειάζεται να επιδείξουν γενναιοδωρία, το γνωρίζουν καλά, γιατί καταθέτουν ψυχή.
Αυτό το Μνημόνιο (το 1, 2, 3 και πόσα άλλα δεν ξέρω) το πληρώνουν πολύ ακριβά οι μαθητές μας, οι γονείς, η εκπαίδευση όλη. Για ποιον; Γιατί;
Δημοσίευση: 01-12-2012
Χρύσα Περβολαράκη, δασκάλα
Αναρτήσεις
