Γιώργος Σεφέρης. Ημερολόγιο, 1945..

«Η βλακεία, η εγωπάθεια, η μωρία, η γενική αναπηρία της ηγέτιδας τάξης στην Ελλάδα, σε φέρνει στην ανάγκη να ξεράσεις.

Είμαι βέβαιος πως τούτοι οι ελεεινοί δεν αντιπροσωπεύουν τη ζωντανή Ελλάδα».

30 Δεκεμβρίου 2012

...ζήτησα να πάρει...

Καλή Χρονιά!!
και να θυμάστε ...
“Το πιο βαθύ σκοτάδι είναι λίγο πριν την αυγή!” 

ΑΚΟΥ ΝΑ ΔΕΙΣ !

Η αντικειμενική πραγματικότητα είναι το υλικό σας σώμα και ο κόσμος που αντιλαμβάνεστε με τις αισθήσεις σας και οι δύο αυτές πραγματικότητες συνυπάρχουν και εξαρτώνται η μία από την άλλη. Δεν προκαλούν η μία την άλλη και όμως αλληλεξαρτώνται. Σχετίζονται μη αιτιατά η μια με την άλλη. Ας δούμε λοιπόν κι έναν άλλο κόσμο που υπάρχει γύρω μας άσχετα αν τον γνωρίζουμε ή όχι.

* Τα Ιμαλάια καταλαμβάνουν το 1/10 της συνολικής επιφάνειας της Γης.
* Κάθε σταγόνα θαλασσινού νερού περιέχει περίπου 1 δισεκατομμύριο άτομα χρυσού.
* Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η IBM κατασκεύασε μετρητικές μηχανές, τις οποίες χρησιμοποίησαν οι Ναζί για να μπορέσουν να οργανώσουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
* Το συνολικό βάρος του παγκόσμιου πληθυσμού των μυρμηγκιών είναι μεγαλύτερο από το συνολικό βάρος του ανθρώπινου πληθυσμού.
* Το μέλι είναι το μόνο τρόφιμο που δεν χαλάει. Βρέθηκε μέλι στους τάφους των Αιγυπτίων Φαραώ, το οποίο δοκίμασαν οι αρχαιολόγοι και δήλωσαν ότι ήταν βρώσιμο.
* Ο παγκόσμιος πληθυσμός μπορεί να χωρέσει μέσα στα σύνορα του Τέξας. Δες την Γη την νύχτα και την κατανομή του πληθυσμού της
* Ο Άλφρεντ Χίτσκοκ δεν είχε ομφαλό, καθώς του αφαιρέθηκε κατά τη διάρκεια μίας επέμβασης.
* Ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Καλιγούλας διόρισε το άλογό του Συγκλητικό.
* Τα ‘Σαγόνια’ είναι η πιο κοινή ονομασία για τα χρυσόψαρα.
* Ο Ναπολέοντας φοβόταν τις γάτες.
* Η Ρωσία έχει τα περισσότερα κινηματοθέατρα απ’ όλο τον κόσμο.
* Ο αριθμός των εν ζωή ανθρώπων πάνω στη Γη σήμερα είναι μεγαλύτερος από τον αριθμό όλων των νεκρών ανθρώπων στα χρονικά.
* Στη Σιγκαπούρη είναι παράνομο να μασάς τσίχλα
* Οι ιερείς στην αρχαία Αίγυπτο ξύριζαν όλες τις τρίχες από το σώμα τους, ακόμα και από τα βλέφαρα.
* Στα Νησιά του Σολομώντα, μέχρι τον 20ο αιώνα, χρησιμοποιούσαν τα δόντια των σκύλων ως νομίσματα.
* Το πατρικό όνομα της μητέρας του αστροναύτη Buzz Aldrin, του πιλότου του Apollo 11, που πάτησε δεύτερος το πόδι του στη σελήνη μετά τον Neil Armstrong, ήταν Moon (Σελήνη).
* Το πλαγκτόν αποτελεί το 85% όλων των ζώντων οργανισμών στη Γη.
* Το αρχαιότερο γνωστό λαχανικό είναι ο αρακάς.
* Για να μπορέσει κάποιος να δει το ουράνιο τόξο, θα πρέπει να έχει γυρισμένη την πλάτη του στον ήλιο.
* Οι άντρες της φυλής Walibri στην κεντρική Αυστραλία χαιρετιούνται μεταξύ τους πιάνοντας ο ένας το πέος του άλλου και όχι με την κλασσική χειραψία.
* Τα σαρκοβόρα ζώα δεν τρώνε άλλο ζώο το οποίο έχει χτυπηθεί από αστραπή.
* Τα ιγκουάνα μπορούν να αυτοκτονήσουν.
* Μία βλεφαρίδα ζει περίπου 5 μήνες.
* Τα κουκούτσια του μήλου περιέχουν κυάνιο και του βερίκοκου επίσης.
* Το νερό που πίνουμε έχει ηλικία 3 δις ετών.
* Τα πάντα ζυγίσουν 1% λιγότερο στον ισημερινό.
* Μόνο δύο θηλυκά θηλαστικά έχουν παρθενικό υμένα: οι άνθρωποι και τα άλογα.
21
* Τα μυρμήγκια δεν κοιμούνται ποτέ.
* Τα αντισυλληπτικά χάπια που παίρνουν οι γυναίκες κάνουν και για τους θηλυκούς γορίλλες-χιμπαντζήδες, άλλωστε οι μεν από τους διαφέρουν στο DNA μόνο κατά  1,85%.
* Τα πρόβατα που θάβονται από χιονοστιβάδες, μπορούν να επιζήσουν μέχρι και 2 εβδομάδες.
* Οι φράουλες ανήκουν στην οικογένεια των ρόδων.
* Απ΄ όλο τον κόσμο, η Σκοτία έχει το μεγαλύτερο αριθμό γεννήσεων κοκκινοτρίχηδων.
* Κανείς δεν γνωρίζει που είναι θαμμένος ο Μότσαρτ.
* Οι Εσκιμώοι χρησιμοποιούν ψυγεία για να προστατεύσουν το φαγητό τους από το ψύχος.
* Το Μπέρμινχαμ στο Ηνωμένο Βασίλειο έχει 35 χιλιόμετρα μακρύτερο δίκτυο καναλιών από τη Βενετία.
* Εάν ένας άντρας της κοινότητας των Άμις έχει γενειάδα, σημαίνει ότι είναι παντρεμένος.
* Το Μεξικό κάποτε είχε για μία μέρα τρεις Προέδρους.
* Η εταιρεία Coca-Cola έχει τη μεγαλύτερη κατανάλωση βανίλιας σε όλο τον κόσμο.
* Εκατομμύρια δέντρα φυτεύονται τυχαία από σκίουρους που θάβουν τους καρπούς και ξεχνάνε μετά που τους έχουν βάλει.
* 9 από τους 10 ζωντανούς οργανισμούς ζουν στον ωκεανό. και μερικοί είναι ιδιαίτερα παράξενοι.
* Το κραγιόν περιέχει λέπια ψαριού.
* Τα φιστίκια είναι ένα από τα συστατικά του δυναμίτη.
* Οι αγελάδες βγάζουν περισσότερο γάλα όταν ακούνε μουσική.
* Τα χαρτομάντιλα «Puffs» στη Γερμανία δεν είχαν τις αναμενόμενες πωλήσεις γιατί «puffs» στα γερμανικά σημαίνει «οίκος ανοχής».
* Ο μαϊντανός είναι το βότανο που χρησιμοποιείται περισσότερο σε όλο τον κόσμο.
* Στους ωκεανούς υπάρχει 200 φορές περισσότερος χρυσός, απ’ αυτόν που έχει εξορυχτεί μέχρι στιγμής στο χερσαίο έδαφος.
* Η πρώτη πτήση των αδερφών Ράιτ ήταν μικρότερη σε απόσταση από το άνοιγμα των φτερών ενός 747.
* Η λέξη «War» (πόλεμος) στα σανσκριτικά σημαίνει «Επιθυμία για περισσότερες αγελάδες».
* Η εθνική ορχήστρα του Μονακό είναι μεγαλύτερη σε αριθμό από το στρατό του.
* Το 70% όλων των ζωντανών οργανισμών στη γη είναι βακτήρια.
* Οι αρχές της Ζάμπιας δεν επιτρέπουν στους τουρίστες να φωτογραφίζουν τους Πυγμαίους.
* Κάθε χρόνο, ο ήλιος χάνει 360 εκατομμύρια τόνους.
* Στην Κίνα, η νύφη ντύνεται στα κόκκινα.
* Ο μεγαλύτερος διανομέας παιχνιδιών στον κόσμο είναι τα McDonalds.
* Τα κάσιους ανήκουν στην οικογένεια των δηλητηριωδών κισσών.
* Η πεποίθηση ότι υπάρχουν κενά στην ατμόσφαιρα, τιμωρούνταν βάσει εκκλησιαστικού νόμου με θάνατο.
* Τα M&Ms φτιάχτηκαν για να μπορούν οι στρατιώτες να τρώνε σοκολάτα χωρίς να κολλάνε τα χέρια τους.
* Οι μοναδικές άγριες καμήλες σε όλο τον κόσμο βρίσκονται στην Αυστραλία.
* Ο μισός πληθυσμός της Γης έχει δει την ταινία του James Bond.
* Η αρίθμηση των σπιτιών στους δρόμους του Λονδίνου ξεκίνησε το 1764.
* Μόνο το 4% των βρεφών γεννήθηκε τη μέρα που είχε προσδιορίσει ο γυναικολόγος.
* Οι ανθρωπολόγοι γνωρίζουν μία άγνωστη κοινωνία όπου τα παιδιά δεν παίζουν κρυφτό.
* Τα αναπαραγωγικά όργανα του σαλιγκαριού βρίσκονται στο κεφάλι του.
* Το 90% των γυναικών που περπατούν μέσα σε ένα πολυκατάστημα, στρίβουν προς τα δεξιά. Κανείς δεν γνωρίζει, όμως, γιατί.
* Ένα παιδί μέσης ηλικίας 4 ετών, κάνει γύρω στις 400 ερωτήσεις την ημέρα. κι όταν μεγαλώνει τα ξέρει όλα.
* Κάθε χρόνο, τα θύματα γαϊδάρων είναι περισσότερα από τα θύματα αεροπορικών δυστυχημάτων.
* Όσοι πάσχουν από σχιζοφρένεια δεν χασμουριούνται σχεδόν ποτέ.
* Κάθε χρόνο, ο αριθμός των γεννήσεων στην Ινδία ξεπερνάει τον συνολικό πληθυσμό της Αυστραλίας.
* Το σεξ μεταξύ των φιδιών διαρκεί από 6 μέχρι 12 ώρες.
* Κατά τη διάρκεια της επιστράτευσης στις Η.Π.Α. για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, υπήρξαν 9 καταγεγραμμένες περιπτώσεις ανδρών με 3 όρχεις.
* Τα σκυλιά Δαλματίας είναι τα μοναδικά σκυλιά που μπορεί να πάθουν ουρική αρθρίτιδα.
* Ένας αρουραίος μπορεί να αντέξει περισσότερο χωρίς νερό από μία καμήλα.
* Η λέξη «Ιμαλάια» σημαίνει «το σπίτι του χιονιού».
* Στο Βέλγιο, υπάρχει μουσείο φράουλας.
* Στα κινεζικά, υπάρχει μία λέξη για τις λέξεις «crisis» (κρίση) και «opportunity» (ευκαιρία).
* Τα άλογα, τα κουνέλια και οι αρουραίοι δεν κάνουν εμετό.
* Η πρώτη φορά που οι άντρες και οι γυναίκες χρησιμοποίησαν ξεχωριστές τουαλέτες ήταν το 1739, σε έναν χορό στο Παρίσι.
* Τα κύματα του ωκεανού μπορούν να ταξιδέψουν με την ταχύτητα ενός jet αεροσκάφους.
* Το ζώο με τον μεγαλύτερο εγκέφαλο, συγκριτικά με το υπόλοιπο σώμα του, είναι το μυρμήγκι.
* Το γάλα της καμήλας δεν πήζει.
6
* Ο αδερφός του John Wilkes Booth (ο άνθρωπος που δολοφόνησε τον Αβραάμ Λίνκολν) έσωσε κάποτε τη ζωή του γιού του Αβραάμ Λίνκολν.
* Η θρησκεία της φυλής των Todas στη νότια Ινδία απαγορεύει στους πιστούς να περάσουν οποιοδήποτε είδος γέφυρας.
* Κάθε χρόνο στις Η.Π.Α., τα ελάφια σκοτώνουν περισσότερους ανθρώπους από οποιοδήποτε άλλο ζώο.
* Οι αγελάδες ακούν χαμηλότερες και ψηλότερες συχνότητες από αυτές που μπορούν να ακούσουν οι άνθρωποι.
* Κάθε δευτερόλεπτο, παράγονται και καταστρέφονται 15 εκατομμύρια αιμοσφαίρια στον ανθρώπινο οργανισμό.
* Η Κίνα χρησιμοποιεί κάθε χρόνο 45 δισεκατομμύρια chopsticks.
* Η αυτοκινητοβιομηχανία Mitsubishi κυκλοφόρησε το μοντέλο «Pajero» χωρίς να γνωρίζει ότι η λέξη «Pajero» στα ισπανικά σημαίνει «αυνανιστής».
* Οι χήνες συχνά ζευγαρώνουν μία φορά και για μια ζωή και μπορούν να πεθάνουν, κυριολεκτικά, από τη στεναχώρια τους όταν πεθάνει το ταίρι τους.
* Ο ήχος που κάνουν οι καταρράκτες της Victoria ακούγεται σε απόσταση 64 χλμ.
* Η λέξη «Κυριακή» δεν υπάρχει μέσα στην Βίβλο.
* Περισσότερα χαρτονομίσματα του παιχνιδιού Monopoly τυπώνονται κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο, συγκριτικά με τα αληθινά χαρτονομίσματα.
* Στην αρχαία Αίγυπτο, όταν πέθαινε μία γάτα, ο ιδιοκτήτης της ήταν υποχρεωμένος να ξυρίσει τα φρύδια του, σε ένδειξη πένθους.
* Τα κουνούπια ελκύονται περισσότερο από τη μυρωδιά των ανθρώπων που έχουν φάει πρόσφατα μπανάνα.
* Οι Η.Π.Α. έχουν περισσότερα μουσικά συγκροτήματα με γκάιντα από τη Σκοτία.
* Πριν από το 1800, δεν υπήρχε ξεχωριστό παπούτσι για το δεξί και το αριστερό πόδι.
* Κάθε μέρα, γύρω στους 10 τόνους αστρικής σκόνης πέφτουν στη Γη.
* Αντίθετα με τους ανθρώπους, τα καναρίνια μπορούν να αναπλάσουν τα εγκεφαλικά τους κύτταρα.
* Ο εγκέφαλος του διάσημου ζωγράφου Vincent Van Gogh καταστράφηκε από τον υδράργυρο που ήπιε για να καταπολεμήσει τη σύφιλη.
* Οι περισσότεροι κακοποιοί που αναφέρονται στη Βίβλο ήταν κοκκινοτρίχηδες.
* Ένας χιμπατζής μπορεί να μάθει να αναγνωρίζει τον εαυτό του σε έναν καθρέφτη άλλα ένας πίθηκος δεν μπορεί.
* Η παγωτοβιομηχανία Ben & Jerrys στέλνει τα απορρίμματά της στις τοπικές φάρμες, για τροφή στους χοίρους. Οι χοίροι φαίνεται να λατρεύουν όλες τις γεύσεις εκτός από τη «μέντα oreo».
* Ο αναπτήρας εφευρέθηκε πριν από τα σπίρτα.
* Άντρες που πάσχουν από μία εξαιρετικά σπάνια ασθένεια μπορούν να θηλάσουν.
* Καθημερινά, κατά μέσο όρο, 12 νεογέννητα βρέφη παραδίδονται σε λάθος γονείς.
* Οι σκίουροι δεν παθαίνουν λύσσα.
* Στην αρχαία Ρώμη, όταν ένας άνδρας κατέθετε στο δικαστήριο, έπρεπε να ορκιστεί στους όρχεις του.
* Το 50% των θηλυκών πολικών αρκούδων έχουν πέος.
* Η μονομαχία στην Παραγουάη είναι νόμιμη, αρκεί και τα δύο μέρη να είναι δωρητές αίματος.
* Το χτύπημα μίας ενήλικης καμηλοπάρδαλης είναι τόσο δυνατό που μπορεί να αποκεφαλίσει ένα λιοντάρι.
* Στη Δανία, τα γουρούνια είναι περισσότερα από τους ανθρώπους.
* Το γάλα του θηλυκού γαϊδάρου είναι σχεδόν ίδιο με το ανθρώπινο μητρικό γάλα.
* Η σοκολάτα μπορεί να σκοτώσει τα σκυλιά, καθώς έχει άμεσες επιπτώσεις στον εγκέφαλο και το νευρικό του σύστημα.
* Οι σκαντζόχοιροι επιπλέουν στο νερό.
* Οι χελώνες μπορούν να αναπνεύσουν από τον πρωκτό τους.
* Οι καμήλες έχουν τρία βλέφαρα.
* Οι μέλισσες μπορούν να μυρίσουν με τα γόνατά τους.
* 2.036 πυρηνικές εκρήξεις είχαν γίνει γνωστές μέχρι τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
* Όλοι οι άνθρωποι έχουν 4 ρουθούνια.
* Η ατμομηχανή εφευρέθηκε στην αρχαία Ελλάδα.
* Ο καφές δεν παρασκευάζεται από κόκκους.
* Οι φράουλες δεν ανήκουν στην οικογένεια των μούρων.
* Πάνω από 1 δισεκατομμύρια άνθρωποι σκοτώθηκαν από μαρμότες (αγριοπόντικα).
* Το μεγαλύτερο πράγμα που μπορεί να καταπιεί μία γαλάζια φάλαινα είναι το γκρέιπφρουτ.
* Τα δόντια του George Washington ανήκαν πριν σε έναν ιπποπόταμο.
* Τα παναμέζικα καπέλα προέρχονται από τον Ισημερινό.
* Οι τάρανδοι ήταν τα πρώτα ζώα που εξημερώθηκαν.
* Το μπάλσα, ένα φυτό των τροπικών περιοχών της Αμερικής, έχει το ανθεκτικότερο ξύλο απ’ όλα τα φυτά.
* Η λούφα προέρχεται από τα δέντρα και όχι από τη θάλασσα.
* Τα καρότα είχαν μοβ χρώμα τον μεσαίωνα.
* Οι γαρίδες είναι τα πιο θορυβώδη όντα στον ωκεανό.
* Ο Χίτλερ δεν ήταν χορτοφάγος.
* Η δροσόφιλα ήταν το πρώτο ζώο που βρέθηκε στο διάστημα.
* Οι στρουθοκάμηλοι δεν χώνουν το κεφάλι τους στην άμμο.
* Η μεγαλύτερη κατασκευή στον κόσμο, που έφτιαξε ποτέ άνθρωπος είναι η χωματερή Fresh Kills στο Staten Island της Νέας Υόρκης.
* Η ψαλίδα (το ζωύφιο) έχει δύο πέη.
* Στη Σελήνη, μυρίζει σαν μπαρούτι.
* Η λαιμητόμος εφευρέθηκε στο Γιορκσάιρ της Αγγλίας.
* Τα κιλτ, οι γκάιντες, ο αρνίσιος πατσάς, το βραστό κουάκερ, το ουίσκι και το παραδοσιακό μάλλινο σκοτσέζικο ένδυμα δεν προέρχονται από τη Σκοτία.
* Οι χαμαιλέοντες δεν αλλάζουν χρώμα για να ταιριάζουν με το περιβάλλον στο οποίο βρίσκονται.
* Το κουνούπι είναι το πλέον επικίνδυνο ζώο που υπήρξε ποτέ.
* Η μνήμη του χρυσόψαρου διαρκεί 3 μήνες και όχι 3 δευτερόλεπτα.
* Ο βόρειος πόλος του πλανήτη Ουρανού είναι σκοτεινός για 42 συνεχόμενα έτη.
* Κανένα σημείο της Ιαπωνίας δεν απέχει περισσότερο από 100 μίλια από τη θάλασσα.
* Κατά μέσο όρο, κάθε χρόνο σκοτώνονται 10 άνθρωποι από τις αυτόματες μηχανές πωλήσεων.
* Οι άνθρωποι ευθύνονται για τον θάνατο περίπου 70 εκατομμυρίων καρχαριών το χρόνο.
* Μία αστραπή χτυπάει με τέτοια ταχύτητα που θα μπορούσε να κάνει την περιφορά της Γης 8 φορές σε 1 δευτερόλεπτο.
* Εάν περάσει κάποιος έξω από το παλιό σπίτι του George Orwell (Άγγλος συγγραφέας) στο Λονδίνο, θα καταγραφεί 33 φορές από τις κάμερες ασφαλείας.
* Ο Χάρι Χουντίνι ήταν ο πρώτος άντρας που πέταξε με αεροπλάνο στην Αυστραλία το 1910.
* Η πρώτη νησίδα ασφαλείας σε δρόμο κατασκευάστηκε με δικά του έξοδα από τον Συνταγματάρχη Pierrepoint, έξω από τη λέσχη του στο Λονδίνο. Σκοτώθηκε, στην προσπάθειά του να περάσει τη νησίδα.
* Οι άνθρωποι και τα δελφίνια είναι τα μόνα είδη που κάνουν σεξ για ευχαρίστηση.
* Ο σερ Τζ. Μ. Μπάρι, ο σερ Ισαάκ Νεύτωνας και ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν πέθαναν και οι τρεις παρθένοι.
* Ο Τζον Γουέιν κέρδισε κάποτε από τον ιδιοκτήτη του το κόλεϊ που ενσάρκωσε τη θρυλική τηλεοπτική Lassie, σε μία παρτίδα πόκερ.
* Ο Έρικ Κλάπτον και ο Τζακ Νίκολσον μεγάλωσαν με την εντύπωση ότι η μητέρα τους ήταν η αδερφή τους.
* Ο Τσακ Μπέρι επινόησε το «περπάτημα της πάπιας» γιατί ήθελε να κρύψει τις ζάρες στο κουστούμι του.
* Ο Πάπας Ιωάννης ο 12ος και ο Αττίλας ο Ούνος πέθαναν και οι δύο την ώρα που έκαναν σεξ.
* Οι Μογγόλοι ρίχνουν αλάτι στο τσάι τους αντί για ζάχαρη.
* Η Disneyland στις Η.Π.Α. είναι μεγαλύτερη από τις πέντε μικρότερες χώρες του κόσμου μαζί.
* Ο νονός της Τζένιφερ Άνιστον ήταν ο Τέλι Σαββάλας.
* Ο συντομότερος πόλεμος στην ιστορία ήταν ανάμεσα στη Ζανζιβάρη και τη Βρετανία το 1896. Η Ζανζιβάρη παραδόθηκε μετά από 38 λεπτά.
* Οι ορεινές κατσίκες είναι στην πραγματικότητα μικρές αντιλόπες.
* Ο Ζεράρ Ντεπαρτιέ και ο Μπιλ Γκέιτς έχουν και οι δύο φωτογραφική μνήμη.
* Ο πρώτος Άγγλος που σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα ήταν ο Ρόις της γνωστής Rolls Royce.
* Το μαστίγιο ήταν η πρώτη εφεύρεση που έσπασε το φράγμα του ήχου.
* Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’90, οι πυρηνικές βόμβες της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας του Ηνωμένου Βασιλείου (RAF) μπορούσαν να ενεργοποιηθούν με τη χρήση ενός λουκέτου ποδηλάτου.
* Καθημερινά, στην Ιαπωνία, σημειώνονται κατά μέσο όρο 90 αυτοκτονίες.
* Όλοι οι αριθμοί σε μία ρουλέτα έχουν άθροισμα 666.
8  14
* Το υποκατάστατο κρέμας για τον καφέ είναι εύφλεκτο.
* Σε οποιαδήποτε στιγμή, πραγματοποιούνται 100 εκατομμύρια τηλεφωνήματα στις Η.Π.Α.
* Η Coca-Cola ήταν αρχικά πράσινη.
* Η πόλη με τις περισσότερες Rolls Royce ανά κεφαλή είναι το Χονγκ Κονγκ.
* Η κύρια βιβλιοθήκη στο Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα, βουλιάζει κατά μία ίντσα κάθε χρόνο, γιατί όταν χτίστηκε, οι μηχανικοί δεν υπολόγισαν το βάρος όλων των βιβλίων που θα τοποθετούνταν στο κτίριο.
* Κάθε ρήγας στην τράπουλα αναπαριστά έναν μεγάλο βασιλιά της ιστορίας: ο ρήγας μπαστούνι τον Δαυίδ, ο ρήγας σπαθί τον Μέγα Αλέξανδρο, ο ρήγας κούπα τον Καρλομάγνο και ο ρήγας καρό τον Ιούλιο Καίσαρα.
* Οι οδοντίατροι συνιστούν οι οδοντόβουρτσες να βρίσκονται 2 μέτρα μακριά από την λεκάνη της τουαλέτας για να αποφεύγεται η μετάδοση σωματιδίων μέσω του αέρα κάθε φορά που τραβιέται το καζανάκι.
* Ορισμένα λιοντάρια ζευγαρώνουν πάνω από 50 φορές την ημέρα.
* Οι πεταλούδες έχουν την αίσθηση της γεύσης στα πόδια τους.
* Ο πιο δυνατός μυς του ανθρώπινου σώματος είναι η γλώσσα.
* Ο αστερίας δεν έχει εγκέφαλο.
* Τα μαργαριτάρια λιώνουν στο ξύδι.
* Τα σαλιγκάρια μπορούν να κοιμούνται για 3 χρόνια χωρίς να τρώνε καθόλου.
* Ο Τσάρλι Τσάπλιν (ο αυθεντικός) βγήκε τρίτος σε έναν διαγωνισμό σωσιών του Τσάρλι Τσάπλιν.
* Κάθε μέρα είναι κατά 55 δισεκατομμυριοστά του δευτερολέπτου μεγαλύτερη από την προηγούμενη μέρα.
* Η Αφροδίτη είναι ο μόνος πλανήτης στο ηλιακό σύστημα που περιστρέφεται κατά τη φορά των δεικτών του ρολογιού.
* Οι πατημασιές των αστροναυτών στη Σελήνη μπορούν να παραμείνουν αναλλοίωτες για πάνω από 10 εκατομμύρια χρόνια, αφού η Σελήνη δεν έχει ατμόσφαιρα.
* Οι γαιοσκώληκες έχουν πέντε καρδιές.
* Τα δακτυλικά αποτυπώματα των Κοάλα και των ανθρώπων είναι πανομοιότυπα.
* Πάνω από το 25% των πληκτρολογίων στα νοσοκομεία είναι φορείς σταφυλόκοκκου.
* Στην Αρχαία Ελλάδα, τα παιδιά των πλουσίων οικογενειών βυθίζονταν σε ελαιόλαδο κατά τη γέννησή τους για να παραμείνουν καραφλά για όλη τους τη ζωή.
* Ο Γκάντι δεν επέτρεψε στη σύζυγό του να πάρει πενικιλίνη για να σώσει τη ζωή της από την πνευμονία, αλλά ο ίδιος πήρε κινίνη για να σωθεί από την ελονοσία.
* Οι πόρνες στη ρωμαϊκή εποχή χρέωναν την αντίστοιχη τιμή 8 ποτηριών κόκκινου κρασιού.
* Σε πάνω από το 90% των συντριβών αεροσκαφών υπάρχουν επιζώντες.
* Ο πίνακας της Μόνα Λίζα ήταν κρεμασμένος στην κρεβατοκάμαρα του Ναπολέοντα.
* Ένα πακέτο κράκερ την ημέρα αντιστοιχεί σε 5 λίτρα μαγειρικού λαδιού το χρόνο.
terrapapers.com

Έφτασε.. η ώρα της υποχρεωτικής ιδιωτικής ασφάλισης για όλους!

Στις εταιρείες του κλάδου θα πρέπει να ανατεθεί ο ρόλος της κάλυψης των απωλειών σε συντάξεις και παροχές υγείας που προκύπτουν από το μνημόνιο!
Υπέρ της «αυτόματης (ή υποχρεωτικής) εγγραφής όλων ίων εργαζομένων στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες -παράλληλα με την αυτόματη εγγραφή στον ΕΟ-ΠΥΥ- τάσσεται η Τράπεζα της Ελλάδος στην τελευταία έκθεσή της. Σ΄ αυτήν αφιερώνεται ένα δεκασέλιδο ένθετο, στο οποίο η ΤτΕ αναλύει εκτεταμένα τα θετικά αποτελέσματα της πρόσφατης ασφαλιστικής μεταρρύθμισης (2010) στη βιωσιμότητα των Ταμείων και καταλήγει στην ανάγκη δυναμικής αξιοποίησης της επαγγελματικής και, κυρίως, της ιδιωτικής ασφάλισης στην Ελλάδα.

Στόχος, όπως επισημαίνεται, είναι με αυτόν τον τρόπο να αντιμετωπιστούν οι «μνημονιακές» απώλειες στις κύριες και επικουρικές συντάξεις, αλλά και στις ασφαλιστικές παροχές των ασφαλισμένων. Το ενδιαφέρον είναι ότι ίο σχέδιο αυτό δεν αφήνει απ΄ έξω ακόμα και όσους χάνουν τη δουλειά τους!

Μιλώντας στο «Κ», κορυφαίο στέλεχος πολύ μεγάλης ασφαλιστικής εταιρείας που δραστηριοποιείται στην Ελλάδα (η οποία -θεωρητικά- θα είχε κάθε συμφέρον από ένα τέτοιο άνοιγμα της ασφαλιστικής αγοράς της χώρας) αποδίδει σε «πρωτοβουλία της τρόικας» αυτήν την πρόταση. Υπαγορεύεται, δε, από τη «λογική της ιδιωτικοποίησης των πάντων, λόγω της παράλυσης του ελληνικού δημόσιου τομέα», επισημαίνει η ίδια πηγή.

Παρόμοιες πιέσεις είχαν ανιχνευθεί και το 2011, όταν, με όχημα ένα πιλοτικό πρόγραμμα κρατικής-κοινοτικής επιδότησης των ασφαλιστικών εταιρειών για την παροχή υπηρεσιών πρωτοβάθμιας υγείας σε ανασφάλιστους ανέργους, η τρόικα θέλησε -χωρίς αποτέλεσμα- να ανοίξει το ζήτημα της υποχρεωτικής ιδιωτικής ασφάλισης και των εργαζομένων...

Η ηγεσία του υπουργείου Εργασίας, από τη μεριά της, αρνήθηκε να σχολιάσει στο «Κ» τη συγκεκριμένη πρόταση της ΤτΕ, σημειώνοντας πως αυτή αντιπροσωπεύει αποκλειστικά τις απόψεις του διοικητικού συμβουλίου της, το οποίο έχει έναν ανεξάρτητο -από την κυβέρνηση- θεσμικό ρόλο, και πως η υποχρεωτική ιδιωτική ασφάλιση δεν υπάρχει επί του παρόντος στην ατζέντα της κυβέρνησης.

Ωστόσο, η ΤτΕ υποστηρίζει ότι με την «υποχρεωτική ιδιωτική ασφάλιση» (κάθε εργαζομένου, από τη στιγμή που προσλαμβάνεται) «θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί εν μέρει η μειωμένη επάρκεια των συντάξεων των ατόμων με τα χαμηλότερα εισοδήματα και όσων δεν έχουν μόνιμη απασχόληση».

Η μειωμένη επάρκεια των συντάξεων μετά την «προσαρμογή» τους δεν οφείλεται μόνο στις μειωμένες ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων (λόγω της μείωσης των εισοδημάτων τους), στην ανεργία κ.λπ., αλλά και στο γεγονός ότι με τον νέο ασφαλιστικό νόμο (Ν. 3863/2010) θα μειωθεί μακροπρόθεσμα, από το 2015 και έπειτα, στο 49,6% το συνολικό ποσοστό αναπλήρωσης (της σύνταξης σε σχέση με τον μισθό). Το 2007, το ποσοστό αναπλήρωσης -για παράδειγμα- για τους ασφαλισμένους στο ΙΚΑ ανερχόταν στο 84,2%.

Συνεπώς, οι συνταξιούχοι σε δύο χρόνια από σήμερα θα λαμβάνουν μεσοσταθμικά και σταδιακά 40% λιγότερη σύνταξη από εκείνη που λαμβάνουν οι σημερινοί, ανεξάρτητα από τις μειώσεις που έχουν υποστεί έως τώρα (συμπεριλαμβανομένης εκείνης που θα ισχύει από την 1η Ιανουαρίου 2013).
 
Με αυτόν τον τρόπο, σύμφωνα με την τελευταία σχετική έκθεση της Κομισιόν, διασφαλίζεται η βιωσιμότητα του ελληνικού συνταξιοδοτικού συστήματος, καθώς η μεταβολή της συνταξιοδοτικής δαπάνης θα περιοριστεί έως το 2060 στο 1% του ΑΕΠ, αντί του 12,4% που θα ήταν χωρίς αυτήν.

Ο βασικότερος, όμως, ανασταλτικός παράγοντας για τη βιωσιμότητα του συνταξιοδοτικού γίνεται πλέον το ποσοστό της απασχόλησης και όχι το σχετικό ύψος των συντάξεων, το ποσοστό κάλυψης και η πληθυσμιακή γήρανση.
Πηγή: Capital

...ΕΧΕ ΤΟ ΝΟΥ ΣΟΥ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ !!!

Έλο  Καραμέλο!
 (πρώτο κεφάλαιο)

 «Το συμβούλιο των παιδιών»


Ο Ίαν εκτιμούσε πολύ τους γονείς του, γι’ αυτό και τους αγαπούσε. Ήταν τα πρότυπά του, κι αυτό φάνηκε απ’ όταν ήταν πολύ μικρούλης ακόμη. Ούτε να περπατά δεν είχε μάθει καλά-καλά, και πάσχιζε να κουμαντάρει την κιθάρα τού πατέρα του. Τόσο μεγάλη για το μπόι του… Πώς να την έκανε ζάφι; Καθόταν πάνω της και χρατς, χρουτς…, γρατζούναγε τις χορδές της και χειροκροτούσε τον εαυτό του τρισευτυχισμένος για το επίτευγμά του. Η μανούλα του ξεκαρδιζόταν στα γέλια με τα καμώματά του, κι έσπευδε να τον επιβραβεύσει για τις προσπάθειές του. Συνήθως με καραμελίτσες. Ταυτόχρονα όμως τραγουδούσε κιόλας, συνοδεύοντάς τον στους μουσικούς κόσμους που μπουσούλαγε. Κι ήταν τότε σα να ξεχυνόντουσαν στον τόπο χίλια αηδόνια μαζί! Η αλήθεια είναι πως θα μπορούσε νά ’χε γίνει τραγουδίστρια στο θέατρο, γιατί διέθετε ωραία φωνή και ανάλογη μόρφωση. Προτίμησε όμως νά γίνει μορφωμένη εργάτρια. Ειδικεύτηκε στην κατασκευή παιδικών υποδημάτων. Στο εργοστάσιο που δούλευε χρησιμοποιούσαν τα καλύτερα δέρματα για νά ’ναι υγιεινά τα παπουτσάκια. Μα κι οι εργαζόμενοι βάζαν το μεράκι τους κι όλην τους την τέχνη, για νά ’ναι κι αναπαυτικά συνάμα. Ήξεραν πως θα τα φορούσαν όλα τα παιδάκια, άρα και τα δικά τους. Ο πατερούλης τού Ίαν δε, βλέποντας ότι το αγαπημένο «παιχνίδι» τού γιόκα του ήταν η κιθάρα, έπιανε υπομονετικά τα δαχτυλάκια του και τού ’δειχνε πώς ακριβώς να τα χρησιμοποιήσει πάνω στις χορδές της. Όχι πως ο ίδιος ήταν επαγγελματίας μουσικός. Μηχανικός σε βιομηχανία κατασκευής τρακτέρ ήταν, μα σ’ αυτήν την πατρίδα όλοι μπορούσαν νά ’χουν μια γενικότερη μόρφωση. Ήταν η περίφημη πατρίδα των εργαζομένων. Δεν υπήρχαν εκμεταλλευτές κι εκμεταλλευόμενοι. 

Το ταλέντο τού Ίαν στην κιθάρα δεν ξέφυγε φυσικά ούτε της προσοχής των δασκάλων του. Του ενίσχυσαν λοιπόν την αγάπη του για τη μουσική, χωρίς αυτό να είναι σε βάρος των υπόλοιπων μαθημάτων του. Αυτό άλλωστε έκαναν μ’ όλους τούς μαθητές τους, όπου κι αν είχαν κλίση. Θέατρο, αθλητισμός, ιατρική, μηχανολογία, οικοδομικές εργασίες κλπ.

Σε ηλικία δέκα ετών, ο Ίαν είχε κιόλας εξελιχθεί σε αξιόλογο κιθαρίστα. Ήταν όμως και μαζικότατος αυτός ο νεαρούλης, αλλά κυρίως μεθοδικότατος! Πώς τά ’κανε, πώς τα κατάφερε, ένωσε τις γύρω γειτονιές σε μια φαμίλια. Όχι πως δεν ήταν μονιασμένοι οι άνθρωποι, μα τελευταία είχε δυσκολέψει η ζωή εκεί, κι ο καθένας, μην μπορώντας να εξηγήσει την αιτία, κλεινόταν πίσω απ’ την πόρτα του παραδομένος στα προσωπικά του προβλήματα. Αυτή η απομόνωση, όπως είναι επόμενο, οδηγούσε στην αποξένωση, κάτι που είχε επιπτώσεις και στα παιδιά. Εκεί που άλλοτε παίζαν όλα μαζί και ξεφάντωναν μοσχοβολώντας τις γειτονιές, τώρα κάθονταν σα μαραζωμένα άνθη σε βουβό τοπίο. Αυτό δεν άρεσε καθόλου στον καλλιτέχνη μας. Κατακρεουργούσε την έμπνευσή του και τα δάχτυλά του κλαίγαν πάνω στις χορδές, σα να μην είχαν λόγο ύπαρξης. Μια επιλογή είχε συνεπώς. Να ανατρέψει αυτήν την κατάσταση! Πώς όμως; Μονάχος του ήταν αδύνατο να το καταφέρει. Χρειαζόταν συμμάχους, γι’ αυτό στρώνεται να ετοιμάσει στον υπολογιστή του μια πρόσκληση. Ένα κάλεσμα.

Πω-πω(!) πόσο δύσκολο αποδείχτηκε! Έγραφε, έσβηνε, ξανάγραφε… Χαράματα τον έπιασαν ώσπου να καταλήξει. Ήθελε νά ’ναι το κάλεσμα ουσιώδες. Χωρίς περιττά λόγια. Απλό και ολιγόλογο. Κατανοητό κι απ’ τα πιο μικρά παιδάκια, που ακόμη δε γνώριζαν γραφή κι ανάγνωση. Θα τους το διάβαζαν όμως οι γονείς τους. 

«Κορίτσια και αγόρια, ελάτε να καταδικάσουμε την απομόνωση και την αποξένωση. Να ξαναζωντανέψουμε τα ομαδικά μας παιχνίδια, τις συζητήσεις μας, τα ξεφαντώματα και τις σκανταλιές μας. Έχουμε δικαίωμα να ζήσουμε την ηλικία μας! Ας το διεκδικήσουμε λοιπόν! Όλοι μαζί, μπορούμε να νικήσουμε! Ραντεβού το Σάββατο.…».

Εκτυπώνει την πρόσκληση σ’ εκατοντάδες αντίτυπα και πέφτει επιτέλους για ύπνο. Μα ήταν τέτοια η υπερένταση απ’ την προκαταβολική χαρά του, που τα μάτια του δε λέγαν να βασιλέψουν. Χωρίς να το πολυσκεφτεί, ξανασηκώνεται απ’ το κρεβάτι. Δεν είχε χαράξει ακόμη καλά. 

Άυπνος, μα ολόφρεσκος σα νά ’χε καλοκοιμηθεί, τρέχει από πόρτα σε πόρτα «φυτεύοντας» με καλέσματα τις γύρω γειτονιές.

Αυτό ήταν! Από νωρίς το πρωί τού Σαββάτου, δεκάδες παιδόπουλα κατέκλυσαν τον προαύλιο χώρο τού πολιτιστικού κέντρου. Ως και νήπια προσήλθαν, συνοδευόμενα απ’ τα μεγαλύτερα αδέλφια τους. Το καλό ήταν πως μαζεύτηκαν και πολλοί έφηβοι, μα και κάποιοι κάπως μεγαλύτερης ηλικίας. Αυτό πια, το χάρηκε ιδιαίτερα ο Ίαν, γιατί όπως και να το κάνουμε, είναι μεγάλο πράμα η εμπειρία. Κι ο Ίαν ήταν μόνο έντεκα ετών. Κάλιο λοιπόν να καθοδηγούσαν την υπόθεση οι πιο έμπειροι σύμμαχοι.

Η συνεδρίαση ξεκίνησε σ’ ενθουσιώδες κλίμα, μόνο που μπερδευόντουσαν στην τακτική που θ’ ακολουθήσουν. Και πώς να ξεμπερδευτούν; Μιλούσαν όλοι μαζί, ο ένας πάνω στον άλλον. Εκείνο που ακουγόταν εντέλει ήταν ένα πολύχρωμο βουητό.

«Όταν θέλω να επιτύχω έναν συγκεκριμένο μουσικό σκοπό με την κιθάρα μου, υποτάσσω τις χορδές της σ’ αυτόν. Συνεπώς, για να επιτύχουμε τον συγκεκριμένο στόχο για τον οποίο μαζευτήκαμε σήμερα εδώ, θα υποτάξουμε σ’ αυτόν την τακτική μας», φώναξε ο Ίαν ανεβασμένος σ’ ένα δέντρο. Ήταν ο μόνος τρόπος να τον προσέξουν. Κατά μία έννοια δηλαδή, τους υποχρέωσε να τον ακούσουν.

Ούτε ένας δε διαφώνησε μαζί του! Και γιατί να τό ’κανε άλλωστε; Κοινά ήταν τα προβλήματά τους, κοινή θα έπρεπε να είναι και η πορεία που θ’ ακολουθήσουν. Και την ακολούθησαν! Πρώτα απ’ όλα, εξέλεξαν προεδρείο. Πρόεδρος ο μεγαλύτερος σ’ ηλικία. Ένας δεκαοκτάχρονος μ’ ελληνική καταγωγή, που όμως διέθετε και πείρα. Παλιότερα είχε οργανώσει έναν ερασιτεχνικό θεατρικό θίασο παίδων, που άφησε ιστορία. Τώρα καθοδηγούσε ένα θίασο εφήβων που ’κανε πάταγο.

Η συνεδρίαση άλλαξε όψη μεμιάς. Ο αυθορμητισμός και ο ενθουσιασμός σμίξαν αβίαστα με τη σοβαρότητα, σα φυσικό φαινόμενο σ’ εξέλιξη. Ο καθένας έπαιρνε πλέον το λόγο με τη σειρά του. Κανείς δε διέκοπτε τον άλλον, ακόμη κι αν διαφωνούσε σε κάτι. Άπαντες δε, άκουγαν προσεκτικά. Ουδείς χαζολόγαγε. Υπεύθυνη συμπεριφορά! Στο τέλος, μπήκαν οι προτάσεις σε ψηφοφορία. Όπως είναι λογικό, επικράτησε εκείνη που πλειοψήφησε. Κι αυτή ήταν ένα πανέξυπνο σχέδιο δράσης. Χώρος για να το βάλουν σ’ εφαρμογή, υπήρχε. Η κεντρικότερη πλατεία τής περιοχής τους, κόμβος για όλη σχεδόν την πόλη.

«Βρε παιδιά, δε νομίζετε ότι κάτι λείπει απ’ το σχεδιασμό μας;», ρωτά ο πρόεδρος. «Φαγητό!», απαντούν όλοι με μια φωνή, σα νά ’χαν κάνει ακριβώς την ίδια σκέψη. Και όντως έτσι ήταν. Νηστικό αρκούδι δε χορεύει…

           
Την επόμενη μέρα, Κυριακή, βάλαν σ’ εφαρμογή το σχέδιό τους. Οργανωμένα πράματα! Άπαντες έκαναν ακριβώς την ίδια προετοιμασία. 1) Κρυφά απ’ τους γονείς τους έβαλαν στο σάκο τους νερό, πορτοκαλάδα, τραπεζομάντηλο και αρκετό κολατσιό. Ικανό να χορτάσει τουλάχιστον τρία άτομα. 2) Τους ενημέρωσαν πού ακριβώς πάνε βόλτα. 3) Ξεκίνησαν όλοι απ’ τα σπίτια τους στις εννιά η ώρα, το πρωί. 4) Κανένα κινητό τηλέφωνο δε θα χτυπούσε…

Γύρω στις δέκα η πρώτη «επίσημη» μάζωξή τους έπαιρνε ήδη σάρκα και οστά.

Το μουσικό συγκρότημα έχει πάρει θέση στην είσοδο του πάρκου προκαλώντας το ενδιαφέρον ή την περιέργεια των διερχομένων. Ο Ίαν παίζει κιθάρα, ένας άλλος ακορντεόν, ένας τρίτος τύμπανο, μια συμμαθήτριά τους βιολί και μια άλλη σαξόφωνο. Μαζί τους, τρεις ακόμη δεσποινιδούλες και τρεις νεαρούληδες που τραγουδούν, έχοντας για μικρόφωνο από ένα κόκκινο γαρύφαλλο. Κάμποσοι γουστόζικοι μπόμπιρες δε, βαστώντας από ένα κλαράκι παριστάνουν με επιτυχία τούς μαέστρους. Λίγο πιο μέσα στο πάρκο, έχει πάρει θέση το ακούραστο χορευτικό συγκρότημα. Ξεκίνησε με καμιά δεκαριά αγόρια κι άλλα τόσα κορίτσια, μα ο όγκος του μεγαλώνει συνεχώς. Στο βάθος δίνει παράσταση ο ερασιτεχνικός θεατρικός θίασος εφήβων, κλέβοντας κυριολεκτικά την παράσταση. Το κοινό του αυξάνεται με πολύ γρήγορους ρυθμούς. Όσο για τα μικρότερα παιδόπουλα, ουδόλως μένουν αδρανείς θεατές. Αντίθετα, επιδίδονται με πάθος σε ομαδικά παιχνίδια και τα τιτιβίσματά τους είναι η καλύτερη απόδειξη πως η ζωή συνεχίζεται.

Κατά τη μία το μεσημέρι τα τραπεζομάντηλα στρώνονται στο γρασίδι και τα φαγητά απλώνονται πάνω τους, κοινά για όλους. Με το φαγοπότι ξεκινά και η κουβέντα. Αδελφωμένα. Ήσυχα κι απλά! Έπειτα, ώσπου να χωνέψουν και να ξεκουραστούν λιγάκι, οι μεγαλύτεροι διηγούνται ιστοριούλες και παραμύθια που βοηθούν στη σωστή διαπαιδαγώγηση.

Τι όμορφα που τα περνούσαν! Νά ’ταν κάθε μέρα Κυριακή!

            Ώρα όμως να ξαναρχίσει το ξεφάντωμα! Τα πιο μικρούτσικα πιτσιρίκια πετάγονται ασυγκράτητα με μπάλες και κούκλες στα χεράκια τους. Μόνο που δεν πρόλαβαν να κάνουν βήμα. Απ’ όλες τις μεριές καταφτάνουν αλαφιασμένοι γονείς. Απόγιομα κόντευε πια, κι είχαν ανησυχήσει πολύ. Με το δίκιο τους. Περασμένες τρεις η ώρα και τα παιδιά τους, όχι μόνο δεν είχαν επιστρέψει, μα και τα κινητά τους τηλέφωνα ήταν απενεργοποιημένα. Πώς να μην πάει ο νους τους στο κακό;

Το τύμπανο δίνει το σύνθημα. Όλα τα παιδιά πιάνονται χέρι-χέρι και σφραγίζουν τα χείλη. Κανείς δε θ’ απαντούσε στις ερωτήσεις και τα μαλώματα των γονιών του.

Άναυδοι έμειναν οι άνθρωποι! «Τι καμώματα είν’ τούτα;», βάζουν αγανακτισμένοι τις φωνές. Τότε το σαξόφωνο σκίζει τον αέρα επιβάλλοντας απόλυτη σιωπή. Ήταν το τελευταίο σινιάλο.

«Καλωσορίσατε. Καθίστε. Υπάρχει φαγητό για όλους σας. Όχι τυχαία. Σας περιμέναμε. Πιο σωστά, σας εξαναγκάσαμε να έρθετε. Ήταν ο μόνος τρόπος για να μας ακούσετε…», τους εξηγεί ο πρόεδρος και το γλέντι ξαναπαίρνει φωτιά. Πιο δυνατή και πιο «ζεστή», αφού όλες οι γύρω γειτονιές είχαν πλέον ενωθεί σε μια φαμίλια! Μικροί και μεγάλοι!  

Έκτοτε, μανάδες, πατεράδες, παππούδες και γιαγιάδες, με τα χέρια γεμάτα καλούδια, τρέχαν να πάρουν μέρος στις μαζώξεις των παιδιών τους πριν απ’ αυτά. Τέτοια ομορφιά, ούτε στα καλύτερα όνειρά τους!

Ταχιά όμως ήρθαν τα πάνω κάτω. Η νεαρή χώρα τους γέρασε απότομα. Από κράτος των εργαζομένων έγινε κράτος των εργοδοτών. Από ’κεί που δεν υπήρχαν εκμεταλλευτές κι εκμεταλλευόμενοι, πλέον οι εργαζόμενοι έπαψαν να είναι αφέντες στον τόπο τους. Η όμορφη πατρίδα τους μαζί με το λαό της, πέσαν στα νύχια των εκμεταλλευτών. Των αφεντάδων. Αντεπανάσταση… Μόνο που έγινε τόσο βουβά, που ο λαός χαμπάρι δεν πήρε κατά τη γέννηση και εκτέλεσή της! Μετά όμως, ήθελε δεν ήθελε, τη βίωσε άγρια στο πετσί του…

Τη θέση τής σιγουριάς για τ’ αύριο πήρε η αβεβαιότητα. Εκατομμύρια ξάφνου οι άνεργοι. Και τόσο μπερδεμένοι… Ούτε που ήξεραν μέχρι τότε τι θα πει ανεργία! Απαίσια λέξη…

Τα εργοστάσια ρήμαζαν το ένα μετά τ’ άλλο. Τα σχολειά ερήμωναν. Τα θέατρα βουβαινόντουσαν. Τα γυμναστήρια άδειαζαν, τα κολυμβητήρια βούλιαζαν και η αγαπημένη τους πλατεία στρωνόταν με σύριγγες…

Το εργοστάσιο παιδικών υποδημάτων δε γλίτωσε κι αυτό. Έπαψε να παράγει παπουτσάκια για όλα τα παιδάκια. Ίδια τύχη είχε και η βιομηχανία κατασκευής τρακτέρ. Δε λειτουργούσε πια. Οι γονείς τού Ίαν βρέθηκαν σ’ απόγνωση. Πήραν το δρόμο τής ξενιτειάς. Μετανάστευσαν στην Ελλάδα, με την ελπίδα ότι θα εξασφάλιζαν ένα μεροκάματο, για να ζήσουν και να σπουδάσουν το παιδί τους. Κι επέλεξαν την Ελλάδα, γιατ’ ήξεραν ότι ο λαός της είναι ιδιαίτερα φιλόξενος. Πως δεν είναι ξενόφοβοι οι Έλληνες. Πως δεν είναι ρατσιστές.

Ο μικρός Ίαν, έμεινε πίσω με τον παππού και τη γιαγιά, που άθελά του στενοχωρούσε. Γιατί μπορεί να ήταν ώριμος για την ηλικία του, μα ήταν πολύ μικρός. Ούτε στην εφηβεία δεν είχε μπει καλά-καλά. Είχε ανάγκη την παρουσία τής μανούλας και του πατερούλη του. Κι αυτή η ανικανοποίητη ανάγκη σκοτείνιαζε το προσωπάκι του. Ο παππούλης κι η γιαγιούλα του όμως, δεν τό ’βαλαν κάτω. Έψαξαν, ώσπου βρήκαν μια ψευτολύση, να του φτιάξουν λίγο το κέφι. Ένα νεογέννητο σκυλάκι!


Ο Έλο ήταν λευκός, μικροκαμωμένος μ’ ελαφρώς μακρόστενη μουσούδα και φουντωτή ουρά. Πανέμορφος, χαδιάρης, παιχνιδιάρης, μα και πολύ ζωηρός. Εντελώς ασυμβίβαστος! Σκέτος μπελάς! Για να τον κάνει ζάφι ο Ίαν, αντέγραψε τις μεθόδους τής μανούλας του. Τι έκανε αυτή όταν ο ίδιος ήταν μικρούλης; Τον επιβράβευε για κάθε του προσπάθεια να γίνει καλύτερος ή να επιτύχει κάτι καλό. Στην προκείμενη περίπτωση όμως, δε γινόταν νά ’χει ο Ίαν ανά πάσα στιγμή λιχουδιές πάνω του, γι’ αυτό σκέφτηκε κάτι πολύ απλό. Του κρέμασε στο λαιμό ένα τόσο δα σακουλάκι με καραμελίτσες χωρίς ζάχαρη. Αυτό έγινε αιτία ν’ αποκτήσει κι «επώνυμο» ο Έλο. «Καραμέλο». Αν όμως τύχαινε να του δώσει ο Ίαν και καμιά μπουκιά απ’ το φαγητό του, τότε αφαιρούσε μια καραμελίτσα απ’ το σακουλάκι του. Όχι από τσιγκουνιά, μα επειδή φοβόταν μη γίνει το σκυλάκι του κτήνος. Μη μάθει μόνο να παίρνει.

Αυτός ο φασαριόζος έγινε αμέσως γνωστός, πρώτα εκεί γύρω. Γνωστή έγινε και η αδυναμία του στα μεζεδάκια και τις λιχουδιές, κάτι που πρώτα αντιλήφτηκαν τα πιτσιρίκια. Αξιοποιούσαν λοιπόν την αδυναμία του, για να παίξουν μαζί του. Ήταν ο μόνος τρόπος για να σταθεί αυτός ο αεικίνητος σε μια μεριά. Όποτε μάλιστα τον φίλευαν μεζεδάκι, εκείνος δεν κούναγε ρούπι(!), αν δεν έπαιρναν απ’ το σακούλι του μια καραμέλα. Τίμια πράματα δηλαδή!

Η φήμη του εντέλει, ταξίδεψε πολύ μακριά. Έγινε ζωντανός θρύλος. Το αγαπημένο τετράποδο μικρών και μεγάλων. Ο πιο καλοδεχούμενος επισκέπτης τους. Παιχνίδιζε στα ποδάρια τους ή σαλτάριζε στην αγκαλιά τους και ξέχναγαν οι άνθρωποι, μια στάλα, τα βάσανά τους. Με πόση λαχτάρα περίμεναν να διαβεί το κατώφλι τους… Σα νά ’ταν ο ξενιτεμένος τους που γύρναγε επιτέλους στην πατρίδα. Ήρθε ο Έλο Καραμέλο!!!, σκιρτούσε η καρδιά τους, όπως σκιρτά τού Ίαν σαν επιστρέφει σπίτι κι ο Έλο τού γαυγίζει χαρούμενα κουνώντας ασταμάτητα την ουρά του.
(δεύτερο κεφάλαιο)
  «Η μεγάλη απόφαση»
Ο Έλο Καραμέλο δεν σκυλοβαριόταν ποτέ. Ειδικά όταν ήταν καλός ο καιρός, γυρνοβόλαγε ολούθε ξεσηκώνοντας τον τόπο με τα γαβγίσματα και τα παιχνίδια του. Είχε όμως και το νου του στην ώρα. Αλάνθαστο το βιολογικό του ρολόι! Επέστρεφε έγκαιρα στη βάση του, είτε για να συνοδέψει τον παππού και τη γιαγιά στη βόλτα τους, είτε να προϋπαντήσει το Ίαν που γυρνούσε απ’ το σχολειό ή το ωδείο. Αυτή πια, ήταν η μεγαλύτερη χαρά του! Σα γονιός με παιδί είχαν δεθεί δυο τους. Τέτοια αντικειμενική αγάπη!

Κόντευαν δυο χρόνια που ζούσαν μαζί. Απ’ όταν δηλαδή μετανάστευσαν οι γονείς του στην Ελλάδα. Δυστυχώς όμως, μέσα σ’ αυτήν τη διετία η καθημερινότητα στη χώρα τού Ίαν όχι μόνο είχε τουμπάρει, μα έγινε ακόμη πιο σκληρή. Το ίδιο και στις περισσότερες χώρες, όπως άκουγε απ’ τα δελτία ειδήσεων, κι ένας θεός ήξερε μέχρι πού θα φτάσει αυτή η κατρακύλα.

Η μανούλα του ήταν πάλι άνεργη και το μεροκάματο του πατερούλη του δεν φτούραγε ούτε για να στεγαστούν και να φάνε οι ίδιοι στην ξενιτειά. Ο Ίαν αναγκάστηκε να διακόψει το ωδείο, αφού είχε πάψει κι αυτό να είναι δημόσιο και δωρεάν. Όσο για τις συντάξεις των δυο γερόντων, δεν φτάναν μήτε για τ’ άκρως απαραίτητα. Ούτε καν για τα φάρμακά τους, αφού κι αυτά έπρεπε να τα πληρώνουν πλέον. Ο χειμώνας δε, πολύ βαρύς. Πού να βρεθούν όμως λεφτά για θέρμανση;  

Ανήμερα Πρωτοχρονιάς ο Έλο τον ξυπνά αχάραγο αλυχτώντας περίεργα. Ο παππούλης και η γιαγιούλα του, σφιχταγκαλιασμένοι στο κρεβάτι τους. Χωρίς ανάσα. «Έφυγαν» παλεύοντας να τιθασεύσουν το κρύο…

Τους έθαψε στην αυλή. Όπως είχαν «φύγει». Αγκαλιά. Και τους έθαψε ολομόναχος. Δεν είχε χρήματα μήτε για καραμελίτσες τού Έλο. Πώς θ’ ανέθετε σε γραφείο κηδειών δυο κηδείες; Αλλά ούτε τους γείτονες ενόχλησε. Γιατί ενώ έβλεπαν ότι έσκαβε όλη μέρα, αδιαφόρησαν. Δυστυχώς, οι άνθρωποι είχαν επιτρέψει στα προβλήματα να τους αποξενώσουν. Να τους απομονώσουν. Έτσι, κλεισμένος κι ο Ίαν στον εαυτό του, συνέχισε ν’ ανεβαίνει το γολγοθά του χωρίς καν να επιθυμήσει την αλληλεγγύη τους. 
Μόνο τη βοήθεια του Έλο δεν αρνήθηκε, γιατί του την πρόσφερε δίχως να τη ζητήσει. Χρατς, χρουτς, πέταγε με τα ποδαράκια του το χώμα προς τα πίσω. Απ’ την άλλη πάλι, τίνος τη συμπαράσταση να ζητούσε; Σχεδόν κανένα δε γνώριζε πια εκεί. Είχαν συντελεστεί μεγάλες αλλαγές. Άλλοι πουλούσαν κοψοχρονιά τα σπίτια τους για να μπορέσουν να ζήσουν, κι άλλοι τα ενοικίαζαν και μετανάστευαν εντός ή εκτός συνόρων, αναζητώντας μεροκάματο. Νιόφερτοι οι πιο πολλοί, νοικάρηδες κυρίως, που συχνά μετακόμιζαν και καινούριοι παίρναν τη θέση τους. Η έννοια τής γειτονιάς, δυστυχώς, είχε περιοριστεί στο γεωγραφικό προσδιορισμό της. Άγνωστοι μεταξύ αγνώστων οι περισσότεροι. Μόνο ένα συνταρακτικό γεγονός με κοινές επιπτώσεις, μπορούσε να τους σμίξει. Όπως ακριβώς σμίγει τον κόσμο στους δρόμους ένας μεγάλος σεισμός.  

Ο  Ίαν φυτεύει λίγα λουλουδάκια στο διπλό τάφο και μετά παίρνει τις αποφάσεις του. Τέρμα και το σχολειό. Έπρεπε να δουλέψει για να ζήσει. Και τι δουλειά να κάνει δεκατεσσάρων χρονών παιδί; Χτύπαγε με τα δάχτυλα το κεφάλι του σα νά ’παιζε κιθάρα, μπας και βρει καμιά λύση. «Νταν», αρπάζει με τα δοντάκια του ο Έλο τις χορδές, θυμωμένος που ο Ίαν παίζει με το κεφάλι του και όχι μαζί του. «Μπράβο!», του φωνάζει ανακουφισμένος, κι αναζητά καραμελίτσα να τον επιβραβεύσει. Το σακουλάκι που κρεμόταν στο λαιμουδάκι τού Έλο Καραμέλο όμως, ήταν εντελώς άδειο…


Ο Ίαν πήρε τους δρόμους με την κιθάρα του να εξοικονομήσει τα προς το ζην. Ο Έλο τον ακολουθούσε πιστά και πιο ήσυχος από ποτέ, καταλαβαίνοντας τη σοβαρότητα της κατάστασης. Τα βράδια γυρνούσαν σπίτι ξυλιασμένοι απ’ το κρύο, μα είχαν κάτι να φάνε. Η γειτονιά, διαλυμένη απ’ τα δικά της βάσανα, ακόμη δεν είχε πάρει είδηση τι συμβαίνει στο δύστυχο παιδί. Μόνο κάνα δυο, που απ’ το πουθενά είχαν βρεθεί με πολλά λεφτά και μεγάλη περιουσία, έμαθαν απ’ τις υπηρέτριές τους τι συμβαίνει. Ανατρίχιασαν! Δεν άντεχαν στην ιδέα ότι ο Έλο Καραμέλο είχε άδειο σακούλι. Είχαν κι αυτοί σκυλιά και καταλάβαιναν την ανάγκη του.

Οι λιχουδιές τού Έλο εξασφαλίστηκαν λοιπόν. Μόνο που αυτός δεν ξεπουλιόταν. Ήταν ασυμβίβαστος. Δε δεχόταν την αδικία και την υποκρισία! Γι’ αυτό, απαγόρευε σ’ αυτούς τούς δυο να τον πλησιάσουν, δείχνοντάς τους αγριεμένος τα σουβλερά του δόντια. Τις υπηρέτριές τους όμως τις λάτρεψε, παρόλο που δεν τις πολυκαταλάβαινε. Ήταν νιοφερμένες στη χώρα και δεν είχαν μάθει ακόμη τη γλώσσα. Οι πατρίδες τους μάτωναν από βρώμικους, άδικους πολέμους, κι είχαν μεταναστεύσει για να σωθούν. Πώς να μην κατανοούν σ’ όλο του το μεγαλείο ότι απ’ το τραπέζι τού φτωχού δεν επιτρέπεται να λείπει η αλληλεγγύη; Κρυφά απ’ τ’ αφεντικά τους λοπόν, έκοβαν απ’ το φαγητό τους και το πρόσφεραν καθημερινά στον Ίαν! Μα και για τον Έλο έκαναν πράματα. Πρώτ’ απ’ όλα, του έπλεξαν ένα ολόμαλλο κατακόκκινο πανωφόρι, να μην κρυώνει συνοδεύοντας τον Ίαν στους παγωμένους δρόμους. Πω-πω, πώς καμάρωνε όταν το φορούσε! Άσπρο το τρίχωμά του, κόκκινο το ρούχο του, κούκλος ήταν!

«Τέλεια! Τώρα μπορώ να βάζω και λεφτά στην άκρη. Έτσι, του χρόνου θα ξαναγραφτώ στο ωδείο!», έλεγε ο Ίαν με σιγουριά. «Γαβ, γαβ, γαβ!», συμφωνούσε ενθουσιασμένος ο Έλο. «Ναι, αλλά πρέπει να συνεχίσω και το σχολειό», συμπλήρωνε μετά. «Γαβ, γαβ, γαβ, γαβ!», πανηγύριζε τότε ο Έλο, κι ο Ίαν ήξερε πως ήταν ώρα ν’ αρχίσουν το παιχνίδι. Του πέταγε το κίτρινο πλαστικό κόκκαλο μακριά και τρέχαν να παραβγούν ποιος θα το πιάσει πρώτος.  

Κι αυτά τα όμορφα όνειρα ο Ίαν, τά ’πλεκε κάθε βράδυ! Ζούσε μ’ αυτά. Τον έθρεφαν. Τα γευόταν με τη φαντασία του, σα νά ’ταν ο δρόμος του ανθόσπαρτος και ο κόσμος αγγελικά πλασμένος.


Ταχιά, τα όνειρά του άρχισαν να ξεφτίζουν. Τα χρήματα που κατάφερνε ν’ αποταμιεύει ίσα που φτάναν για ρεύμα και νερό. Ευτυχώς τουλάχιστον, το σπίτι ήταν ιδιόκτητο. Αν είχε να πληρώνει και νοίκι, άστεγος θά ’ταν ο κακομοίρης. «Μη σου κακοφανεί, αλλά από σήμερα τέρμα το ηλεκτρικό. Θ’ ανάβουμε κάνα κερί τα βράδια, ώστε να μαζέψω λεφτά για τις σπουδές μου», δηλώνει χωρίς περιστροφές στον Έλο. «Γαβ», του απαντά λακωνικά αυτός, αντιλαμβανόμενος πως δε χωρά διαφωνία. Ότι ξινίστηκε όμως, δεν τό ’κρυψε. Ξαπλώθηκε στο πάτωμα αδιάφορος κι απόμακρος, μέχρι που ο Ίαν είπε δυο «μαγικές» λεξούλες. Παιχνίδι και καραμελίτσα. Αυτό ήταν! Ο Έλο πετάχτηκε όρθιος, η φουντωτή ουρά του κόντεψε να ξεκολλήσει απ’ το κούνημα και τα χαρούμενα γαβγίσματά του αναστάτωσαν τον τόπο. «Χα, χα, χα», ξεκαρδίστηκε ο Ίαν και το γέλιο του ακούστηκε στα πέρατα του κόσμου. Πόσον καιρό είχε να γελάσει τ΄ αχείλι του…

Τ’ άλλο πρωί, με τον απόηχο του γέλιου του να γαργαλεύει ακόμη τα σωθικά του, ξεκινά κεφάτος για δουλειά. Διασχίζει τους δρόμους σφυρίζοντας χαρούμενους σκοπούς, κι ο Έλο τον ακολουθεί χοροπηδώντας, απ’ τη χαρά του που ο Ίαν έδειχνε ευτυχισμένος.

Φτάνουν στην αγορά. Ο Ίαν στέκει όρθιος σ’ ένα υπερυψωμένο πεζούλι κι αρχινά να παίζει κιθάρα. Οι νότες ξεχύνονται ανάλαφρα στον αέρα φτιάχνοντας κάπως τη διάθεση των περαστικών, που ’μοιαζαν τόσο σκουντούφληδες… Κάποιοι ψάχνουν τις τσέπες τους να ρίξουν κάνα κέρμα στο κυπελάκι του.

Παραδίπλα απ’ τον Ίαν στέκει ο Έλο. Ακοίμητος φρουρός! Οσφρίζεται με το ένστικτό του αν αυτοί που τους πλησιάζουν είναι φίλοι ή οχτροί. Όλα καλά όμως κι ανεβαίνει κατακόρυφα το κέφι του. Αρχινά τα τσαλίμια.  Γυρνά σβούρα γύρω απ’ τον εαυτό του κυνηγώντας την ουρά του, ρίχνοντας και καμιά ματιά να διαπιστώσει αν όλα συνεχίζουν να βαίνουν καλώς. Μικροί και μεγάλοι τον χαζεύουν γελώντας με την καρδιά τους. Μπράβο Έλο Καραμέλο!!! Ο Ίαν βγάζει το κασκέτο του και το πετά ψηλά. Ο Έλο πηδά σαν αίλουρος και το πιάνει με τα δοντάκια του. Όλοι ξεσπούν σε χειροκροτήματα. Μπράβο Έλο Καραμέλο!!! Ο Ίαν παίζει έναν εξαιρετικά εύθυμο ρυθμό. Οι παρευρισκόμενοι ξεχνούν για λίγο τα βάσανά τους, έτοιμοι να το ρίξουν στο χορό. Δεν προλαβαίνουν…

Πέντε παλιάνθρωποι ξεφυτρώνουν ανάμεσά τους και σταματούν προκλητικά μπροστά στον Ίαν. «Τι θες εδώ, ρε πεινάλα; Ουστ ρε! Ξεφτιλισμένε! Έξω οι ξένοι!», ουρλιάζουν, εννοώντας τους φτωχούς οικονομικούς μετανάστες. Ο Ίαν τούς κοιτά έκπληκτος. Δεν καταλαβαίνει τι του λένε. «Έχεις μούτρα και μας κοιτάς, ρε;», φτύνουν ροχάλες στο πρόσωπό του, αποσπώντας του ταυτόχρονα το μουσικό όργανο και το κυπελάκι με τα κέρματα. Ο Ίαν παγώνει. Καταλαβαίνει ότι κινδυνεύει αν αντιδράσει. Ο Έλο όμως διαφωνεί. Τους δείχνει τα μικρά σουβλερά δοντάκια του κι εφορμά γαβγίζοντας άγρια. Ένας απ’ αυτούς τον αρχίζει στις κλωτσιές. Ο Ίαν δεν μπορεί πλέον να μην απαντήσει. Πρέπει να τον σώσει. Ένα τόσο δα σκυλάκι είναι άλλωστε. Μια κλωτσιά έφτανε για να το σκοτώσει. «Εμένα χτυπήστε, αν είσαστε άντρες», φωνάζει δυνατά και πέφτει στη φωτιά. Όντως, του απέδειξαν ότι είναι άντρες… Τον χτυπούσαν όλοι μαζί. Πέντε εναντίον ενός…

Οι άνθρωποι γύρω παρακολουθούν αμέτοχοι. Φοβούνται. Τα τελευταία χρόνια είδαν πολλά τέτοια τα μάτια τους. Η φασιστική συμμορία αποθρασύνεται. Ευτυχώς όμως, πάνω στη μεγάλη αντάρα έτυχε να περνά ένας γέροντας που δε δείλιασε να επέμβει. Ένας γενναίος Έλληνας, αποφασισμένος απ’ τα μικράτα του να θυσιάσει τη ζωή του για το δίκιο. Ο καπετάν Ήλιος. Πολιτικός πρόσφυγας που ’χε καταφύγει εκεί πριν πολλές δεκαετίες κι είχε αγαπήσει την πατρίδα τους σα δικιά του, αφού τον είχε αγκαλιάσει σαν παιδί της.

Ο κόσμος αναθάρρεψε κι έτρεψε σε φυγή αυτά τα παλιοτόμαρα, τους φασιστοναζίδες. Ο Έλο δε, με ξεσκισμένο το κόκκινο πανωφοράκι του, τέντωνε το κεφαλάκι του ψηλά να διευκολύνει τους σωτήρες τους να πάρουν απ’ το σακούλι του καραμελίτσες. Πρώτος, ο καπετάν Ήλιος!

Ο Ίαν αναγνώριζε πλέον ότι είχε λαθέψει. Τρεις μήνες είχαν πεθάνει ο παππούς και η γιαγιά, κι ακόμη τό ’κρυβε απ’ τους γονείς του. Όχι γι’ άλλο λόγο, μα για να μην τον πάρουν στην ξενιτειά. Δεν ήθελε να φύγει απ’ την πατρίδα του. «Σάμπως οι ίδιοι τό ’θελαν που μετανάστευσαν; Αναγκάστηκαν. Δεν πήγαν για τουρισμό στην Ελλάδα», εξηγούσε στον Έλο, αφού δεν είχε κι άλλον να μιλήσει. «Γαβ, γαβ, γαβ», συμφώνησε αυτός μαζί του, κι ο Ίαν πήρε τη μεγάλη απόφαση.


Οι άνθρωποι κουτρουβαλιάστηκαν στα τάρταρα. Τόσους μήνες το παιδί τους ολομόναχο;! Αν είναι δυνατόν! Τι έτρωγε; Πώς ζούσε; Τι έκανε; Τι βάσανα το βρήκαν; Πανικοβλήθηκαν. Πώς όμως να συγκέντρωναν αμέσως τα ναύλα του;

Τη λύση έδωσε ένας Έλληνας, συνάδελφος του πατέρα. «Απλοί εργαζόμενοι είμαστε. Αλίμονο αν δεν επιδείξουμε αλληλεγγύη ανάμεσά μας», του δάνεισε λίγα χρήματα και τον συμβούλεψε να μην ντραπεί να δανειστεί κι από αλλού. Αυτό το ανέλαβε η μητέρα. Σκέφτηκε ν’ απευθυνθεί πρώτα σε μια γειτόνισσα. Μια λογίστρια με την οποία είχαν γνωριστεί κάτω από άσχημες συνθήκες, όταν η ίδια δέχτηκε επίθεση από τρεις Έλληνες, αλλά παλιάνθρωπους. Αυτή η γειτόνισσα είχε επέμβει με αυτοθυσία και την είχε σώσει απ’ τα χέρια τους. Ήξερε άλλωστε τι παλιοτόμαρα ήταν. Φασίστες! Φασιστοναζίδες! Τους είχε δει πολλές φορές να προσπαθούν να ξεσηκώσουν τον κόσμο ενάντια στους οικονομικούς μετανάστες. «Έξω οι ξένοι», ήταν το σύνθημά τους, τάχα πως τους έκλεβαν τις δουλειές. Ποιες δουλειές; Ειδικά αυτοί οι τρεις, ήταν αργόσχολοι που βολτάριζαν ολημερίς με τα τζιπ που τους είχαν δωρίσει οι μπαμπάδες τους, οι οποίοι είχαν στη δούλεψή τους μετανάστες. Τους ήθελαν όμως φοβισμένους, για να κερδίζουν όλο και περισσότερα απ’ τον ιδρώτα τους. Τους ακολουθούσαν βέβαια και κάποιοι εκφασισμένοι φτωχοδιάβολοι, να νοιώσουν κι αυτοί λίγο δυνατοί μέσα απ’ τη βία ενάντια σ’ ανυπεράσπιστους ανθρώπους.

Μ’ αυτά κατά νου, η μητέρα τού Ίαν, πήρε το θάρρος και χτύπησε την πόρτα της. «Μα και βέβαια θα σε βοηθήσω. Αν δεν συμπαρασταθώ σ’ εσένα, θα βουλιάξω κι εγώ μαζί σου. Κι αν δεν σταθείς εσύ πλάι μου, θα καταποντιστούμε όλοι μαζί», την αγκάλιασε η καλή Ελληνίδα και την κάλεσε να πιουν καφέ.

«…Νά ’σαι προσεκτικός παιδί μου. Να πάρεις και κολατσιό μαζί σου. Είναι μακρύ το ταξίδι. Α, μην ξεχάσεις να φέρεις τη μακριά γούνα μου. Και της γιαγιάς…», κόμπιασε η φωνή της καθώς τού ’δινε τις τελευταίες οδηγίες απ’ το τηλέφωνο. «Μα στην Ελλάδα δεν κάνει τόσο κρύο όπως εδώ. Γιατί να φέρω τις γούνες; Είναι τόσο βαριές…», παραπονιέται ο Ίαν. «Κάνει, κάνει…», τον καληνυχτίζει η μανούλα του, δίχως να του αποκαλύψει ότι θα τις πουλήσουν για να ξεχρεώσουν τα ναύλα του.  


Μια μέρα τού ’μενε στην πατρίδα και την αφιέρωσε ολόκληρη στον Έλο. Να τον χορτάσει. Χορταίνεται όμως η αγάπη; Βρυσούλες ανοιχτές τα ματάκια του και φουσκωμένα ποτάμια, σαν σκεφτόταν πως θά ’ναι δυστυχισμένος ο Έλο χωρίς αυτόν. Πώς να τον άφηνε πίσω; Σαν προδοσία έμοιαζε. Τούτο κυρίως κουρέλιαζε την ψυχολογία του.

«Συχώρεσέ με…», κύλησαν ορμητικοί καταρράκτες τα δάκρυά του καθώς τον ετοίμαζε για μπάνιο. Ήθελε να τον παραδώσει καθαρό στις φίλες τους, τις δυο υπηρέτριες μετανάστριες. Ο Έλο τον κοιτά σα χαζός. Πάλι μπάνιο; Πριν μια βδομάδα είχε κάνει. Κι ήταν τόσο κρύο το νερό… Α, πα, πα, πα! Το βάζει στα πόδια και κρύβεται σ’ ένα ξύλινο κουτί, ενθύμιο από μια γατούλα που είχε κάποτε η γιαγιούλα. Το χρησιμοποιούσε για να την κουβαλά τα καλοκαίρια στο χωριό. Η μυρωδιά τής γάτας όμως παρέμενε έντονη στο ξυλόκουτο. Έξω φρενών έγινε ο Έλο! Άρχισε να ψάχνει τον αόρατο προαιώνιο εχθρό του με τέτοια μανία, που δεν αντιλήφτηκε ότι ο Ίαν τον είχε πλησιάσει σ’ απόσταση βολής με το λάστιχο του κήπου στα χέρια.

Μια χαρά τον μπανιάρισε, έτσι όπως ήταν εγκλωβισμένος! Μαζί μ’ αυτόν πλύθηκε και το κουτί. «Το βρήκα!!!», χοροπηδά σαν κατσίκι κι αρχινά πυρετωδώς την προετοιμασία. Τι ευτυχία!!!

Ο Ίαν αρχίζει ν’ ανοίγει κι άλλες πολλές τρύπες στο ξυλόκουτο, για ν’ αναπνέει ανεμπόδιστα ο Έλο. Έπειτα στρώνει κι ένα μικρό χαλάκι, για να κάθεται στα μαλακά. Μετά, τοποθετεί μέσα και το κίτρινο πλαστικό κόκαλό του. Μια χαρά μεταφερόμενο σκυλοσπιτάκι!

«Καλό όμως είναι νά ’χει κανείς και την ταυτότητά του μαζί, όπου κι αν πηγαίνει», σκέφτεται τέλος και γράφει με λατινικά γράμματα πάνω στο σακουλάκι του, «Elo Karamelo». Το παραγιομίζει και με καραμελίτσες χωρίς ζάχαρη και το ξανακρεμά στο λαιμό τού Έλο.

Ναι, θα τον έπαιρνε μαζί του στην Ελλάδα! Ο Έλο Καραμέλο μετανάστης! 


(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

…Γιατί αν γλιτώσει το παιδί, υπάρχει ελπίδα…

 (Υπό έκδοση παραμύθι(;;;) τής συγγραφέως Καλής Γκέλμπεση, πρωτοχρονιάτικο δώρο στα παιδιά των ανεργοάφραγκων μέσω του blog ΑΝΕΡΓΟΙ και ΑΦΡΑΓΚΟΙ. Δικό σας!).

29 Δεκεμβρίου 2012

Ολόκληρη η δικογραφία για τη λίστα Λαγκάρντ και τον Γ. Παπακωνσταντίνου [έγγραφα]

Με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο επιβεβαιώνεται η αλλοίωση της περιβόητης λίστας Λαγκάρντ...
που παραδόθηκε από τις γαλλικές στις ελληνικές αρχές, το 2010.
Τα στοιχεία καίνε τον πρώην υπουργό Οικονομικών, Γ. Παπακωνσταντίνου, ο οποίος έχει δηλώσει ότι παρέδωσε τότε στον Ειδικό Γραμματέα του ΣΔΟΕ κ. Γ. Καπελέρη, απόσμασμα με μόνο 20 ονόματα και παρέδωσε το πρωτότυπο CD σε συνεργάτη του για φύλαξη, χωρίς να το πρωτοκολλήσει και χωρίς να βγάλει αντίγραφα, με αποτέλεσμα στη συνέχεια... να χαθεί!
Από τη δικογραφία που σχημάτισαν οι οικονομικοί εισαγγελείς, Γρ. Πεπόνης και Σπ. Μουζακίτης, για τη "νέα" λίστα Λαγκάρντ, που παρελήφθη από τις γαλλικές αρχές πριν από λίγες ημέρες, προκύπτει ξεκάθαρα ότι τρία ονόματα, στενών συγγενών του Γ. Παπακωνσταντίνου, είχαν αφαιρεθεί από τη λίστα του 2010.
Πρόκειται για την πρώτη εξαδέλφη του πρώην υπουργού, Ελένη Παπακωνσταντίνου του Μιχαήλ, τον σύζυγό της Συμεών Σικιαρίδη και τον γαμπρό της, Ανδρέα Ρωσσώνη, σύζυγο της αδελφή της, Μαρίνας Παπακωνσταντίνου.
Οι οικονομικοί εισαγγελείς διαβίβασαν, μέσω Αρείου Πάγου, στη Βουλή:
α) τις καταθέσεις διευθυντή της κεντρικής υπηρεσίας του ΣΔΟΕ, Θ. Φλωράτου και του προϊσταμένου του γραφείου του εισαγγελέα οικονομικού εγκλήματος, Εμμ. Σκαρμέα, που μετέβησαν στο Παρίσι και παρέλαβαν αντίγραφο του πρωτότυπου CD με τη λίστα, από το γαλλικό υπουργείο Οικονομικών.
β) εκτυπωμένα τα επίμαχα αποσπάσματα της νέας λίστας, τα οποία είχαν αφαιρεθεί από την πρωτότυπη λίστα Λαγκάρντ
γ) στοιχεία από το TAXIS που ταυτοποιούν τους κατόχους των λογαριασμών στην HSBC.
Το πρωτότυπο CD που παρελήφθη εκ νέου από τις γαλλικές αρχές, παραμένει στα χέρια του επικεφαλής της περιφερειακής διεύθυνσης Αττικής του ΣΔΟΕ, ενώ αντίγραφο παρέμεινε στη διάθεση των οικονομικών εισαγγελέων, που συνεχίζουν την έρευνα για τα εμπλεκόμενα μη πολιτικά πρόσωπα.
Διαβάστε ολόκληρη τη δικογραφία:
Πηγή

Ο Κολοκοτρώνης Δεν ήταν χριστιανός, ήταν Πολεμιστής !

Η γενιά του «`21» ταύτιζε το βυζάντιο με την οθωμανική αυτοκρατορία. Τα επίσημα έγγραφα του Επαναστατικού Στόλου ονομάζουν τον τουρκικό στόλο ως βυζαντινό. Από τα 144 Ελληνικά καράβια που ναυμαχούσαν τους τούρκους, τα 142 είχαν ονόματα Ελλήνων Ηρώων και Θεών. Τα επαναστατικά κείμενα μνημονεύουν αδιάκοπα τις Θερμοπύλες, την Σαλαμίνα, τον Μαραθώνα και τις Πλαταιές. Ουδεμία μνεία γίνεται στο καταραμένο βυζάντιο. Για τους επαναστατημένους Έλληνες η οθωμανική αυτοκρατορία είναι συνέχεια του βυζαντίου.

Διακήρυξη της β’ Εθνικής Συνελεύσεως του Άστρους, 18 Απριλίου «1823»: «Ο κρότος των ημετέρων όπλων συνετάραξε το βυζάντιο». Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης δεν ήταν χριστιανός και ότι κείμενο δικό του υπάρχει φιλοχριστιανικο είναι πλαστό, όπως και τα λεγόμενα “κρυφά σχολειά” που ουδέποτε υπήρξαν. Μην ξεχνάμε ότι οι χριστιανοί παπάδες αφόρισαν την Ελληνική επανάσταση του 1821, μιας και οι παπάδες μια χαρά τάχαν βρει με τους Οθωμανούς.  Το «`21» ήταν η τελευταία μιας σειράς επαναστάσεων που διεξήγαγαν οι Έλληνες πρόγονοί μας κατά των βυζαντινοχριστιανών και των τούρκων συνεργατών τους. Το «`21» οι Έλληνες, πιστοί στο Αρχαίο Έθος κατάφεραν με το αίμα τους να αποτινάξουν τον χριστιανοτουρκικό ζυγό, να καταδιώξουν τον χριστιανικό κλήρο και να επαναφέρουν την αρχαία Ελληνική θρησκεία.

Οι υπόδουλοι Έλληνες αποκήρυσσαν τα χριστιανικά ονόματα και ελάμβαναν Ελληνικά. Το πατριαρχείο των ναζωραίων με εγκύκλιό του απαγόρευσε την Ελληνική ονοματοθεσία. Ο Αλή πασάς έλεγε: «Εσείς οι Έλληνες κάτι μεγάλο έχετε βάλει στο μυαλό σας. Δεν βαπτίζετε πια τα παιδιά σας χριστιανικά αλλά Ελληνικά. Σίγουρα κάτι μεγάλο ετοιμάζετε».
Ο ιστορικός Φωτιάδης γράφει: «Ούτε ο διαφωτισμός της αστικής τάξεως ούτε και αυτοί οι αγωνιστές του «`21» θα θυμηθούν το βυζάντιο. Δεν θα ανατρέξουν ούτε μια φορά σε αυτό, δεν θα αναφέρουν ούτε έναν στρατηγό ούτε έναν αυτοκράτορα. Τα πνευματικά, τα ιδεολογικά και πατριωτικά τους ιδανικά θα τα αναζητήσουν στην Αρχαία Ελλάδα».
Ο ιστορικός Γ . Τενεκίδης αποκαλύπτει με μια μόνο ρήση: «Η φλόγα της Αρχαιολατρίας τρέφει το πατριωτικό αίσθημα της πνευματικής ηγεσίας του ταλαιπωρημένου έθνους».
Οι ναζωραίοι καταστροφείς του Ελληνικού Πολιτισμού βλέποντας ότι οι Έλληνες επαναστατούσαν κατά του χριστιανισμού και διαβλέποντες ότι το τέλος τους πλησιάζει, παρέδωσαν την βυζαντινή εξουσία στους Οθωμανούς. Παρέδωσαν τον επαναστατημένο Ελληνικό Λαό στην τουρκική χαντζάρα.

Ο πατριάρχης Ιεροσολύμων των ναζωραίων κατακτητών γράφει στην «πατρική διδασκαλία»:
«Εδώ όμως πάλι αγαπητοί χριστιανοί πρέπει να ιδώμεν και να θαυμάσουμεν την άπειρον του θεού προς ημάς αγάπην. Ιδέτε λαμπρότατα τι οικονόμησεν ο άπειρος και εν ελέει και πάνσοφος ημών κύριος για να φυλάξη αλώβητον την αγία και ορθόδοξον πίστη ημών και να σώση τους πάντας. Ήγειρεν εκ του μηδενός την ισχυράν αυτή βασιλεία των οθωμανών αντί της των βυζαντινών ημών βασιλείας, η οποίαν είχεν αρχίσει να χωλαίνει εις τα της ορθοδόξου πίστεως φρονήματα».
Ο Κοραής στην «Αδελφική Διδασκαλία» αποκαλύπτει και επιβεβαιώνει ότι «ο Λαός προδόθηκε από τον χριστιανικό κλήρο στους τούρκους για να αναχαιτιστεί το κίνημα του Πλήθωνος Γεμιστού στον Μυστρά που απαιτούσε επιστροφή στους Ελληνικούς τρόπους και ήθη για να σωθεί η Ελλάδα».


Ο ναζωραίος Γεννάδιος Σχολάριος συνεργάστηκε με τους οθωμανούς με αντάλλαγμα τον πατριαρχικό θρόνο και το χρίσμα του αρχιερέως. Η πρώτη του φροντίδα μετά την παράδοση της νέας ρώμης ήταν να κάψει τα έργα του Πλήθωνος. Η πρώτη του φροντίδα ήταν να καταδιώξει τους Έλληνες.
Η Ελληνική Νομαρχία, το ιδεολογικό μανιφέστο της Επαναστάσεως» γράφει ότι «Αφού λέγω το χριστιανικό ιερατείο ηθέλησε να ενώσει τα εκκλησιαστικά εντάλματα με τους τουρκικούς νόμους δια να τιμάται δια αυτών και να ορίζει χωρίς δυσκολία κατάλαβε ότι αναγκαίο πρότερο να τυφλώσει τον Λαό με την αμάθεια δια να στεριώσει καλύτερα τον σκοπό του».
Το 1797 μ.α.χ.χ. με την συνθήκη του Κάμπο Φόρμιο, η Γαλλία και η Αυστρία διεμοίρασαν την Δημοκρατία του Αγίου Μάρκου, όπως ονομαζόταν τότε η Βενετία ως ανεξάρτητο κράτος. Η Γαλλία ανάμεσα σε άλλα εδάφη κατέλαβε και τα Επτάνησα. Εκεί δημιουργήθηκε παράρτημα των δημοκρατικών, στο οποίο οι δημοκράτες και οι φίλα προσκείμενοι σε αυτούς Επτανήσιοι συζητούσαν την κατάργηση της χριστιανικής θρησκείας και την επικράτηση της Ελληνικής Θρησκείας και των Ολυμπιακών Αγώνων.
Ο στρατιωτικός αρχηγός της Επαναστάσεως Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, θύμα της ναζωραϊκής θηριωδίας, δεν αγνοούσε τίποτε απ’ όλα αυτά. Η οικογένειά του σφαγιάστηκε, μετά από προδοσία των ναζωραίων, από τους τούρκους. Τον Νοέμβριο του «1838» στην Αθήνα μιλώντας σε παιδιά του Γυμνασίου απεκάλυψε με δύο λόγια την χριστιανική συνομωσία.
«Ο σουλτάνος διώρισε έναν αντιβασιλέα και έναν πατριάρχη, και τους έδωσε την εξουσία. Αυτός και οι χριστιανοί παπάδες έκαναν ότι τους έλεγε ο σουλτάνος».
 Το μεγάλο έργο της Επαναστάσεως δεν ολοκληρώθηκε. Έμεινε ημιτελές. Η Ελληνική Επανάσταση προδόθηκε από το μίσος των κατακτητών ναζωραίων και την βοήθεια των συνεργατών τους. Οι μεγάλες δυνάμεις με πρωτοστάτη την Ρωσία διατήρησαν τους ναζωραίους κατακτητές, εδραίωσαν τα συμφέροντά τους και θανάτωσαν τους Πολεμιστές. Οι απελευθερωτές στραγγαλίστηκαν σε σκοτεινά χριστιανικά μπουντρούμια, εκτελέστηκαν ή πέθαναν από την πείνα.
Ένας-ένας οι Μεγάλοι Πολεμιστές, μαγαρίστηκαν και θάφτηκαν κάτω από το χριστιανικό ψεύδος, την μεγαλύτερη δύναμη του χριστιανισμού. Έλληνες θαρρείτε! Τίποτε δεν τελείωσε. Το τέλος της ιστορίας του «`21» δεν γράφτηκε ακόμη. Εμείς οι Έλληνες θα το γράψουμε με την νίκη μας κατά των ναζωραίων κατακτητών και την απελευθέρωση της Ιεράς Πατρίδος από τον χριστιανικό ζυγό και τις μισελληνικές ολιγαρχικές φατρίες που αφαιμάζουν τον Ελληνικό Λαό. Έλληνες, σκοπός μας είναι να πραγματώσουμε τα όνειρα και τις προσδοκίες των Ηρώων του «`21». Αυτό παραμένει το ύψιστο και πρωταρχικό καθήκον των Ιερών Πολεμιστών της Ελληνικής Θρησκείας.

© Άρθρο που δημοσιεύτηκε στην miastala το 2010
aforismosmpoumpoulinas

Γιατί η κυβέρνηση επιδιώκει έλεγχο των όπλων στην Ελλάδα;

 Όλα φαίνεται πως ξεκίνησαν με αφορμή το τραγικό περιστατικό στο σχολείο των ΗΠΑ, όπου αθώα παιδιά έχασαν τη ζωή τους από έναν μανιακό 20χρονο. Δυστυχώς, όμως, αυτό το περιστατικό δεν είναι μοναδικό, αφού κατά το παρελθόν έχουν υπάρξει πλήθος παρόμοιων περιπτώσεων με επίσης τραγικές καταστάσεις.
Βέβαια, στις ΗΠΑ το θέμα της οπλοκατοχής απασχόλησε πολλές φορές τις κυβερνήσεις, όμως κανείς δεν τολμούσε να το αγγίξει, αφού το δικαίωμα της αυτοπροστασίας των Αμερικανών πολιτών προστατεύεται με απόλυτη σαφήνεια από το Σύνταγμα των ΗΠΑ. Όμως, ο Μπάρακ Ομπάμα φαίνεται πως μετά τη νίκη του στις εκλογές –και με την ευκαιρία της ομαδικής δολοφονίας των ανήλικων παιδιών- βρήκε πεδίο λαμπρό για να ασκήσει τις κατάλληλες (επικοινωνιακές) πιέσεις, ώστε να καταργήσει την οπλοκατοχή (εάν είχε παρουσιάσει τέτοιες «τάσεις» προ των εκλογών, είναι απολύτως βέβαιο πως δεν θα τον ψήφιζαν ούτε οι… σωματοφύλακές του) και να αντιμετωπίσει τις πανίσχυρες βιομηχανίες κατασκευής όπλων, μέσω "ηθικών" διλημμάτων.

Όλως περιέργως, όμως, αυτά που συνέβησαν στις ΗΠΑ φαίνεται πως «επηρέασαν» και την Ελλάδα, αφού έχει ξεκινήσει «προπαγάνδα» ενημέρωσης κατά της κατοχής και χρήσης των όπλων. Στην Ελλάδα, το υπάρχον καθεστώς (και με συμβουλευτικές ανακοινώσεις της Αστυνομίας) επιβάλει στο θύμα μίας επίθεσης να μην αντιστέκεται και να αφήνεται στις διαθέσεις του επιτιθέμενου…! Οποιαδήποτε αντίσταση προκειμένου να αυτοπροστατευθεί το θύμα από την εναντίον του επίθεση, τιμωρείται από το νόμο. Μάλιστα, το μη δικαίωμα στην αυτοπροστασία επεκτείνεται και σε περιπτώσεις βιασμών, δολοφονιών ή άλλων εγκληματικών ενεργειών, τις οποίες οι πολίτες εξαναγκάζονται από το νόμο να αποδέχονται σιωπηλά και χωρίς καμία αντίδραση. Είναι προφανές πως είτε ο νομοθέτης είχε πρόβλημα εγκεφαλικής λειτουργίας, είτε νομοθέτησε με σκοπό την δημιουργία άβουλων πολιτών που θα κινούνται μεταξύ της βίας που τους ασκεί ο οποιοσδήποτε εγκληματίας και της βίας που τους ασκεί το κράτος με την απειλή τιμωρίας σε περίπτωση που τολμήσει κάποιος να προστατεύσει τον ίδιο, την οικογένεια ή την περιουσία του. Μεταξύ «Σκύλας» και «Χάρυβδης», λοιπόν, οι Έλληνες πολίτες υποχρεούνται να μην αμύνονται σε οποιονδήποτε τους επιτεθεί. Η δε οπλοφορία επιτρέπεται μόνο σε εκλεκτά μέλη της κοινωνίας που δηλώνουν πιθανοί στόχοι εγκληματικής εις βάρος τους ενέργειας και με σύντομες και όχι ιδιαίτερα διαφανείς διαδικασίες γίνονται κάτοχοι όπλων, των οποίων τη χρήση (και τους κανόνες που την συνοδεύουν) δεν γνωρίζουν. Όλοι οι άλλοι πολίτες είναι έρμαια του οποιουδήποτε εγκληματία που έχει στα χέρια του κάποιο –συνήθως στρατιωτικού τύπου- όπλο, το οποίο χρησιμοποιεί χωρίς δεύτερη σκέψη προκειμένου να ολοκληρώσει τον σκοπό της ό,ποιας εγκληματικής του ενέργειας.

Αυτά τα όπλα, σύμφωνα με όσα έχουν γραφτεί ήδη στον Τύπο, είναι περίπου 70.000 μόνο μέσα στην Αθήνα και βρίσκονται στα χέρια εγκληματιών (συνήθως αλλοδαπών ή λαθρο-εισελθόντων στην χώρα) οι οποίοι και τα χρησιμοποιούν συχνότατα στις εγκληματικές τους δράσεις, ενώ δεν έχουν διστάσει να τα χρησιμοποιήσουν και κατά αστυνομικών (με αποτέλεσμα να υπάρχουν νεκροί στις τάξεις της Αστυνομίας).
Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα κινήσεις του υπουργείου Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη, διαφαίνεται μία πολιτική βούληση για να αντιμετωπισθεί το συγκεκριμένο φαινόμενο οπλοκατοχής και οπλοχρησίας εκ μέρους των συμμοριών ή άλλων μεμονωμένων εγκληματιών, χωρίς όμως να υπάρχει νομική ρύθμιση που θα δίνει δικαίωμα αυτοπροστασίας στους πολίτες. Ίσως ο κ. Δένδιας να μην μπορεί να αντιληφθεί πως όταν αυξάνει την πίεση προς τους εγκληματίες, τότε αυτοί θα είναι κατά πολύ περισσότερο βίαιοι προς τα θύματά τους, στα οποία εκ του νόμου επιβάλλεται να είναι ανυπεράσπιστα και να μην αντιδρούν καθ’ οιοδήποτε τρόπο απέναντι στους εγκληματίες…!

Άραγε, με το ίδιο σκεπτικό έχει αρχίσει να ζητείται από τους κατόχους κυνηγετικών όπλων να δηλώσουν τον οπλισμό που έχουν, καταβάλλοντας μάλιστα επιπλέον και 120 €; Και γιατί να δηλωθούν τα όπλα αυτά όταν είναι ήδη δηλωμένα; 
Και γιατί να πληρώσουν επιπλέον οι κάτοχοί τους τη στιγμή που έχουν ήδη πληρώσει; 
Μήπως ο σκοπός είναι ο σιωπηλός έλεγχος των όπλων που κατέχουν οι πολίτες; 
Μήπως η κυβέρνηση φοβάται περισσότερο αυτά τα όπλα και όχι τα στρατιωτικού τύπου που έχουν οι αλλοδαποί εγκληματίες;

Πριν μερικές εβδομάδες ο κ. Δένδιας είχε δηλώσει πως η Ελληνική Αστυνομία θα εξοπλιστεί από το Ισραήλ με ειδικά οχήματα περιπολίας σε αστικούς χώρους, τα οποία θα είναι οπλισμένα. Ο συγκεκριμένος σχεδιασμός, σύμφωνα με τον κ. Δένδια έγινε προκειμένου να αντιμετωπιστεί το έγκλημα εντός των μεγάλων αστικών κέντρων. Σύμφωνα, όμως, με πληροφορίες τα συγκεκριμένα οχήματα δεν θα επανδρώνονται από Έλληνες Αστυνομικούς, αλλά από επαγγελματίες μισθοφόρους της Academy (αμερικανική εταιρεία ενοικίασης μισθοφόρων και εκτέλεσης οποιουδήποτε τύπου πολεμικών – στρατιωτικών επιχειρήσεων, η οποία έχει σαν μεγαλύτερο πελάτη την κυβέρνηση των ΗΠΑ).  
Σε πρόσφατο ντοκιμαντέρ ιδιωτικού τηλεοπτικού σταθμού, σχετικά με τους Έλληνες που εργάζονται ως μισθοφόροι σε εταιρείες ασφάλειας, του οποίου την ευθύνη και παρουσίαση είχε ο δημοσιογράφος Σρόιτερ, εμφανίσθηκε μισθοφόρος της Academy (πρώην Blackwater) να δηλώνει πως «πολύ σύντομα η εταιρεία μου θα αναλάβει δράση στην Ελλάδα»…
Δεν θέλουμε να ρωτήσουμε τον δημοσιογράφο γιατί δεν ζήτησε περαιτέρω εξηγήσεις για την συγκεκριμένη δήλωση, ούτε θα αναρωτηθούμε για το αν «κόπηκε» στο μοντάζ κάτι σχετικό.
Αναρωτιόμαστε και υποβάλουμε την ερώτησή μας στον κ. Δένδια: 
Έχετε υπογράψει εσείς ή οι προκάτοχοί σας, κάποιο συμβόλαιο για έλευση μισθοφόρων ή της Eurogendfor στην Ελλάδα, όπου και θα αναλάβουν δράση προκειμένου να μην υπάρξει πολιτική αστάθεια μέσω μίας κοινωνικής έκρηξης;
Η ερώτησή μας είναι απολύτως σαφής και –ευτυχώς ή δυστυχώς- είτε μας απαντήσει ο κ. Δένδιας, είτε όχι, οι αναμενόμενες ραγδαίες εξελίξεις εντός της Ελλάδας θα οδηγήσουν στο εδώλιο του κατηγορουμένου, όχι μόνο εκείνους που απαγορεύουν την αυτοάμυνα στους Έλληνες πολίτες, αλλά και εκείνους που έχουν (πιθανότατα) συμφωνήσει για την είσοδο ξένων στρατιωτών εντός της Ελλάδας, προκειμένου να στηρίξουν μία κυβέρνηση η οποία δεν έχει (εδώ και καιρό) την λαϊκή στήριξη για να κυβερνά την χώρα.

Η επιχειρούμενη τακτική αφοπλισμού των πολιτών (η αναφορά του αφοπλισμού γίνεται μόνο για τα κυνηγετικά όπλα), είναι ένα δείγμα των προθέσεων των λαθρο-κυβερνώντων και αποδεικνύει επιπλέον την γελοιότητα των προσώπων που κυβερνούν την χώρα, αφού δεν μπορούν να κατανοήσουν πως όταν βρεθούν αντιμέτωποι με τον λαό, τότε ο λαός δεν θα χρειάζεται κανένα όπλο για να τους ισοπεδώσει. Εξάλλου, οι γνώστες (όσοι έχουν υπηρετήσει στις ειδικές δυνάμεις) γνωρίζουν πάρα πολύ καλά πως και στα απλά σούπερ υπάρχουν όλα τα υλικά για να κατασκευαστούν «οπλικά συστήματα» υψηλής απόδοσης σε μάχες πόλεων…
Αυτό που σήμερα σιωπηλά επιχειρεί η κυβέρνηση Σαμαρά, αποδεικνύει όχι μόνο τον πανικό του ίδιου του πρωθυπουργού, αλλά και την γνώση όλων των κυβερνώντων για το τι δημιουργούν απέναντί τους. Οι νόμοι, οι αποφάσεις και τα οποιαδήποτε συμβόλαια με ξένες εταιρείες ασφάλειας απλά επιβαρύνουν την ήδη βεβαρημένη θέση τους…


ΥΓ: Σαν συμπλήρωμα των προηγουμένων, κατατίθεται μέρος των λεγομένων ενός εκπαιδευτή μισθοφόρων για την φύλαξη πλοίων που πλέουν ανοιχτά της Σομαλίας:
«Δεν είναι πολύ δύσκολη η αντιμετώπιση ομάδων που φέρουν οπλισμό, επειδή δεν έχουν στρατιωτική εκπαίδευση και ως εκ τούτου δεν χειρίζονται επαρκώς τον οπλισμό τους».
Εμείς, θυμίζουμε στον κ. Δένδια και στον κ. Σαμαρά, πως ένας πολύ μεγάλος αριθμός Ελλήνων έχει εκπαιδευτεί στις Ειδικές Δυνάμεις. Ας το θυμούνται αυτό την ημέρα που θα δώσουν το «πράσινο φως» για την έλευση στην Ελλάδα ξένων μισθοφόρων ή άλλων στρατιωτικών τμημάτων.
Αντί τέτοιων σχεδιασμών (που θα βλάψουν τα μέγιστα τους εμπνευστές τους), καλό θα ήταν να ασχοληθούν με την ουσιαστική αντιμετώπιση των συμμοριών λαθρομεταναστών που έχουν μετατρέψει την πρωτεύουσα της Ελλάδας σε… Καμπούλ.
Τέλος, επειδή η "πληροφορία" κυκλοφορεί και απαιτείται να απαντηθεί αρμοδίως από τον κ. Δένδια ή τον κ. Σαμαρά (θα φέρουν φυσικά και τη νομική ευθύνη για τυχόν ψευδή τους δήλωση): 
Αληθεύει πως σε κεντρικότατο ξενοδοχείο της Αθήνας έχει εγκατασταθεί και λειτουργεί ομάδα συντονισμού (κέντρο επιχειρήσεων), η οποία αποτελείται από αλλοδαπούς, ειδικά εκπαιδευμένους μισθοφόρους, οι οποίοι οργανώνουν "σχέδια δράσης" ειδικών ομάδων (Academy ή Eurogendfor) για την περίπτωση που θα υπάρξει 


Διαβάστε ακόμη:
Μία μικρή ιστορική αναδρομή … 
-Το 1929, η Σοβιετική ένωση καθιέρωσε τον έλεγχο των όπλων. Από το 1929 έως το 1953, είκοσι (20) εκατομμύρια διαφωνούντες, ανίκανοι να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους, συνελήφθησαν και εξοντώθηκαν.
- Το 1911, η Τουρκία καθιέρωσε τον έλεγχο των όπλων. Από το 1915 έως το 1917, ενάμιση (1,5) εκατομμύρια Αρμένιοι, ανίκανοι να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους, συνελήφθησαν και εξοντώθηκαν.
- Η Γερμανία καθιέρωσε τον έλεγχο των όπλων το 1938, και από το 1939 έως το 1945, ένα σύνολο 13 εκατομμυρίων, ανίκανοι να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους, συνελήφθησαν και εξοντώθηκαν.
- Η Κίνα καθιέρωσε τον έλεγχο των όπλων το 1935. Από το 1948 έως το 1952, είκοσι (20) εκατομμύρια διαφωνούντες, ανίκανοι να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους, συνελήφθησαν και εξοντώθηκαν.
- Η Γουατεμάλα καθιέρωσε τον έλεγχο των όπλων το 1964. Από το 1964 έως το 1981, εκατό χιλιάδες (100.000) Ινδιάνοι Μάγιας, ανίκανοι να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους, συνελήφθησαν και εξοντώθηκαν.
- Η Ουγκάντα καθιέρωσε τον έλεγχο των όπλων το 1970. Από το 1971 έως το 1979, τριακόσιες χιλιάδες (300.000) Χριστιανοί, ανίκανοι να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους, συνελήφθησαν και εξοντώθηκαν.
- Η Καμπότζη καθιέρωσε τον έλεγχο των όπλων το 1956. Από το 1975 έως το 1977, ένα εκατομμύριο μορφωμένοι άνθρωποι, ανίκανοι να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους, συνελήφθησαν και εξοντώθηκαν.
Σύνολο ανυπεράσπιστων ανθρώπων που συνελήφθησαν και εξοντώθηκαν στον 20ο αιώνα, επειδή δεν είχαν όπλα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους: 56 EKATΟΜΜΥΡΙΑ.
Κατά την διάρκεια του ΒΠΠ οι Γιαπωνέζοι δεν εισέβαλαν στην Αμερική γιατί ήξεραν ότι οι Αμερικανοί ήταν οπλισμένοι.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΕΤΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ

ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΕΤΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ
Εἶσ' Ἕλληνας; Τί προσκυνᾶς; Σηκώσου ἀπάνω! Ἐμεῖς καὶ στοὺς θεοὺς ὀρθοὶ μιλοῦμε..