Το Μεγάλο Κανόνι - (1981)

Ο Θανάσης (Θανάσης Βέγγος) μαθαίνει ότι ο γιος του που σπούδαζε ιατρική στη Γερμανία έχει προσχωρήσει σε μια ομάδα νεοναζί. Ταξιδεύει ο ίδιος στη Γερμανία, φέρνει πίσω τον γιο του (Θανάσης Βέγγος) και αποφασίζει να φτιάξει ένα μεγάλο κανόνι για να εξοντώσει τον ίδιο τον Χίτλερ.

Διαβάστε περισσότερα »

Γκουρτζίεφ Συναντήσεις με Αξιοσημείωτους Ανθρώπους

Gurdjieff - Meetings With Remarkable Men

Η ταινία που γυρίστηκε με βάση το βιβλίο, από τον γνωστό σκηνοθέτη Πήτερ Μπρουκ, το 1979, ακολουθεί τον Γκουρτζίεφ στα ταξίδια του στην Κεντρική Ασία και ξετυλίγει όλη τη διαδρομή του για την απόκτηση της πραγματικής γνώσης.. Η ταινία βραβεύτηκε το 1979 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου. Για τον Πήτερ Μπρουκ ο Γκουρτζίεφ ήταν η σπουδαιότερη προσωπικότητα του 20ου αιώνα.

Ξετυλίγονται οι αναμνήσεις του Γκουρτζίεφ, σχετικά με διάφορους «αξιόλογους ανθρώπους» που έχει συναντήσει, ξεκινώντας με τον πατέρα του. Οι συναντήσεις περιλαμβάνουν τον Αρμένιο ιερέα Pogossian, το φίλο του Soloviev, τον Πρίγκιπα Lubovedsky, έναν Ρώσο πρίγκιπα με μεταφυσικά ενδιαφέροντα, και άλλους. Ο Γκουρτζίεφ αφηγείται τα κατορθώματά τους, ενώ παράλληλα ξετυλίγει τις προσωπικότητες αυτών των εκπληκτικών μορφών.

Κατά τη διάρκεια της περιγραφής των χαρακτήρων, ο Γκουρτζίεφ εντάσσει τις ιστορίες τους στην ιστορία των δικών του ταξιδιών και σε μια συνολική αφήγηση, στην οποία τους βάζει να συνεργάζονται για τον εντοπισμό πνευματικών κειμένων. Αποκαλεί αυτή την ομάδα "Αναζητητές της Αλήθειας". Οι περισσότεροι από αυτούς βρίσκουν όντως την «αλήθεια», στη μορφή κάποιου πνευματικού πεπρωμένου. Εκείνος, ανακαλύπτει ένα χάρτη της Αιγύπτου «προ-άμμου» και τα αποδεικτικά στοιχεία της Αδελφότητας Sarmound, φερόμενη ως φύλακα της αρχαίας σοφίας, που χρονολογείται τεσσεράμισι χιλιάδες χρόνια πριν. Ανεβαίνει στα Ιμαλάια, ακολουθεί το Νείλο και οδηγείται με κλειστά μάτια σε ένα μυστηριώδες μοναστήρι. Στις συναντήσεις του με δερβίσηδες, μοναχούς και φακίρηδες, ο Γκουρτζίεφ αποκτά τη σοφία που επιζητεί.

Η βασική του άποψη είναι ότι οι άνθρωποι ζουν τη ζωή τους κοιμισμένοι, χωρίς καμία αίσθηση του εαυτού τους και ως εκ τούτου συμπεριφέρονται σαν μηχανές.
Μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα στην εποχή του, ο Γκουρτζίεφ ενέπνευσε βαθιά αγάπη και πίστη στους μαθητές του, αλλά δέχτηκε εμπαιγμό από τους σκεπτικιστές.
Ένα έργο, πλημμυρισμένο από μια συναρπαστική αίσθηση του τι σημαίνει να ζει κανείς στο έπακρο, με συνείδηση​​, με σκοπό, με την καρδιά.

Διαβάστε περισσότερα »

Παραγγελιά - 1980

Είναι η ιστορία του Νίκου του Κοεμτζή (Αντώνης Αντωνίου), παράνομου της παλιάς σχολής, ο οποίος μπλέκει σε έναν τσαμπουκά, με μόνιμα και μη αναστρέψιμα αποτελέσματα για εκείνον.

Ο Κοεμτζής μας άφησε χρόνους στις 23.09.2011, για να τον ακολουθήσει στις 2.10.2011 και ο ίδιος ο σκηνοθέτης της ταινίας, ο Παύλος ο Τάσιος! ΣΥΝΤΑΡΑΚΤΙΚΗ η Κατερίνα Γώγου, γυναίκα, τότε, του Τάσιου και η σημαντικότερη ελληνίδα ποιήτρια μαζί με την Μαρία Πολυδούρη, απαγγέλει τα ποιημάτα της και το θέμα ξεφεύγει! 
Είναι δε η μόνη ευκαιρία να τα ακούσει κανείς κανονικά, μιας και στο soundtrack που βγήκε, είναι λογοκριμένα με... μπιπ στις "επίμαχες" λέξεις! 

Παίζουν: Αντώνης Καφετζόπουλος, Όλια Λαζαρίδου, Νικήτας Τσακίρογλου κλπ. Μουσική: Κυριάκος Σφέτσας.

Διαβάστε περισσότερα »

Το Δίκτυο - Network (1976)

Στο σπίτι μου δεν έχω συσκευή τηλεόρασης. Είναι μια δεκαετία περίπου που πήρα την απόφαση, όταν κατάλαβα ότι περισσότερο κακό μου κάνει παρά καλό. Ότι δείχνει άλλωστε αποτελεί μια στρεβλή, κατασκευασμένη πραγματικότητα, που δεν αντικατοπτρίζει το αληθινό πρόσωπο της κοινωνίας.

Μια ταινία που δείχνει με εξαιρετικά γλαφυρό τρόπο το τι συμβαίνει πίσω από τις κάμερες στα μεγάλα κανάλια και τηλεοπτικά δίκτυα, είναι το “Network“.
Αποκαλυπτικό, προφητικό και επίκαιρο όσο δεν πάει (παρόλο που παρουσιάστηκε το 1976), το φιλμ είναι μια γροθιά στο στομάχι της δήθεν κοινωνίας που φτιάξαμε (γιατί όλοι μας έχουμε μερίδιο ευθύνης στον κόσμο αυτό). Παραδόξως, το κοινό το αγνοεί, και ας είναι ένα εξαιρετικό δημιούργημα. Η τύχη του μοιάζει με αυτή του βιβλίου του Όργουελ, “1984”, που ενώ προσπαθεί να μας αναλύσει ποια είναι η λάθος κατεύθυνση και γιατί δεν πρέπει να πάμε σε αυτήν, εμείς σαν άλλες νυχτοπεταλούδες ορμάμε με φόρα προς την λαμπερή φωτιά για την οποία μας προειδοποιούσε…
Στο φιλμ έχουμε τέσσερις βασικούς χαρακτήρες σε διαφορετικά πόστα του συστήματος. Ο Χάουαρντ είναι ένας newscaster που χάνει την δημοτικότητα του και ως εκ τούτου, βλέπει την απόλυση του να έρχεται. Σε μια στιγμή απόλυτης ειλικρίνειας, λέει μερικές αλήθειες στην τελευταία του εμφάνιση. Τα νούμερα εκτινάσσονται, και ο Χάουαρντ παίρνει το δικό του σώου “αποκαλύψεων”.
Ο Μαξ είναι ο διευθυντής του τμήματος ειδήσεων του καναλιού. Άνθρωπος ρομαντικός, μα και χωμένος στα κόλπα της τηλεόρασης από τα γεννοφάσκια της. Προσπαθώντας να αντισταθεί στον απόλυτο εξευτελισμό του τμήματος του, θα χάσει την θέση του.
Η Νταϊάνα είναι υπεύθυνη προγράμματος. Σκοπός της είναι να πάρει κάθε τι αληθινό και να το εκμεταλλευτεί (βγάζοντας καλά φράγκα) έως ότου αυτό ξεφτίσει. Με δυο λέξεις, αδίστακτη σκύλα. Απλά πράγματα!
Τέλος, ο Φρανκ είναι ένα διοικητικό στέλεχος της εταιρίας που έχει εξαγοράσει το κανάλι. Τα μόνα πράγματα που τον ενδιαφέρουν είναι να ανέβει στην κορυφή της διοίκησης — και τα κέρδη!
Ο τρόπος που αναπτύσσονται αυτοί οι χαρακτήρες είναι αριστοτεχνικός. Άλλωστε το Όσκαρ Σεναρίου που κέρδισε η ταινία δεν είναι τυχαίο.  Όπως και τα Όσκαρ Πρώτου Ανδρικού και Πρώτου Γυναικείου Ρόλου δεν είναι τυχαία!
Δείτε το φιλμ και μιλήστε και σε άλλους για αυτό. Ένα μεγάλο ταξίδι αρχίζει πάντα με ένα μικρό βήμα. Ακόμα και η ποιότητα στους τηλεοπτικούς δέκτες ίσως βοηθήσει στο αποτίναγμα του ζυγού που κουβαλάμε στους σβέρκους μας.

Αλλά ας ξεκινήσουμε από κάπου, ας ξεκινήσουμε από τα εύκολα, ας καθαρίσουμε τα μυαλά μας από την μπόχα πρώτα επειδή η μόνη αλήθεια που ξέρετε είναι αυτή που παίρνετε απ’ αυτό το κουτί. Αυτή τη στιγμή υπάρχει μια ολόκληρη γενιά που δεν ξέρει τίποτε άλλο εκτός από όσα βγαίνουν απ’ αυτό το κουτί!

Χάουαρντ Μπιλ

Διαβάστε περισσότερα »

Libertarias (Ελευθεριακές)

Σε έναν κόσμο ιδωμένο μέσα από τα μάτια των ανδρών, η ιστορία δε θα μπορούσε παρά να καταγράφεται από αυτή τη σκοπιά. Με τον ίδιο τρόπο ακόμα και η ιστορία η γραμμένη "από τα κάτω", η ιστορία των επαναστάσεων και των κοινωνικών αντιστάσεων, αγνοεί σκόπιμα ή μη τις γυναίκες. Αυτές που επέλεξαν τον αγώνα κινούμενες από την ανάγκη για την ελευθερία, οπλισμένες με την οργή τους ενάντια στους καταπιεστές που δεν έχουν ούτε φύλο ούτε φυλή, μόνο το ίδιο λαίμαργο βλέμμα του κατακτητή.

Η ταινία αυτή ("Ελευθεριακές" μεταφράζεται στα ελληνικά επακριβώς) που πρόσφατα προβλήθηκε σε διάφορες καταλήψεις και αυτοδιαχειριζόμενα πάρκα, είναι μία σπάνια ταινία παραγωγής 1996 που δεν βρίσκεται στα ελληνικά βιντεοκλάμπ και παρουσιάζει τη δράση των γυναικών στις γραμμές των αναρχικών κατά τον Ισπανικό εμφύλιο.

Αγγλικός Τίτλος: Freedomfighters
Παραγωγή: Ισπανία, 1996
Γλώσσα: Ισπανικά
Υπότιτλοι: Ελληνικοί ενσωματωμένοι
Σκηνοθεσία: Vicente Aranda
Διάρκεια: 125'

Παίζουν:
Ana Belen ... Pilar
Victoria Abril ... Floren
Ariadna Gil ... Maria
Blanca Apilanez ... Aura
Laura Mana ... Concha
Loles Leon ... Charo
Jorge Sanz ... Obrero Hijo
Jose Sancho ... Obrero padre

Διαβάστε περισσότερα »

Κατάσταση πολιορκίας - 1972

Εξαιρετικό πολιτικό θρίλερ με θέμα την απαγωγή, ανάκριση κι εκτέλεση του Νταν Μιτριόνε, εκπαιδευτή των λατινοαμερικανικών αστυνομιών στις σύγχρονες "τεχνικές ανάκρισης" της CIA, από τους αντάρτες πόλης Τουπαμάρος της Ουρουγουάης (1970) Ένας πράκτορας της CIA εκπαιδεύει τις υπηρεσίες ασφαλείας φιλικών χωρών σε σύγχρονες μεθόδους βασανισμού. Πρόκειται για την πραγματική ιστορία του Νταν Μιτριόνε.

Γαλλικός τίτλος: État de siège
Σκηνοθέτης:Κώστας Γαβράς
Έτος παραγωγής: 1972
Παίζουν:
Yves Montand
Renato Salvatori
O.E. Hasse

Διαβάστε περισσότερα »

Ο Πωλ, ο Μικ και οι άλλοι - The navigators

Ο Paul, ο Mick και οι άλλοι εργάζονται στη συντήρηση των βρετανικών σιδηροδρόμων, στο Νότιο Γιορκσάιρ. Το 1997, όμως, οι σιδηρόδρομοι ιδιωτικοποιούνται και διαμορφώνονται νέες συνθήκες εργασίας. Από τον κρατικό φορέα British Rail τη συντήρηση αναλαμβάνει η εταιρία Railtrack. Ως γνωστόν οι όροι εργασίας μεταξύ ιδιωτικού τομέα και δημοσίου έχουν μεγάλες διαφορές. Οι υπάλληλοι είναι αναγκασμένοι είτε να συμβιβαστούν με τους νέους, αυτούς όρους εργασίας, ή να αποχωρήσουν με μια πολύ μικρή αποζημίωση, ελπίζοντας σε ένα καλύτερο μέλλον αλλού. Το slogan της ταινίας παραμένει επίκαιρο όσο ποτέ: Δουλεύεις για να ζεις ή ζεις για να δουλεύεις; Ο Ken Loach για μια ακόμη φορά κινείται μέσα σε ένα πολιτικό - κοινωνικό πλαίσιο και μιλά για τα δεινά της ιδιωτικοποίησης. Η ιστορία του περάσματος από την British Rail στη Railtrack, είναι γνωστή στην Μεγάλη Βρετανία και οι πληγές είναι ακόμη ανοιχτές. Και σίγουρα είναι ένα θέμα που μπορεί να ειδωθεί από διαφορετικές οπτικές γωνίες. Στο Navigators στο επίκεντρο δεν είναι τόσο οι οικονομικές επιπτώσεις όσο οι επιπτώσεις στις σχέσεις των εργατών. Η ταινία ήταν υποψήφια για τον Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ Βενετίας 2001.

Σκηνοθεσία: Ken Loach
Έτος παραγωγής: 2001
Διάρκεια: 92'
Παίζουν:
Dean Andrews
Thomas Craig
Joe Duttine
Steve Huison
Venn Tracey 

Διαβάστε περισσότερα »

Τα 13 τριαντάφυλλα (2007)

Επίκεντρο της ταινίας του Εμίλιο Μαρτίνεθ Λάθαρο αποτελούν και πάλι, όπως και στην ταινία Libertarias, οι γυναίκες στον εμφύλιο. Μετά τη νίκη των φρανκικών στρατευμάτων το 1939, ο Φράνκο υπόσχεται ότι θα τιμωρηθούν μόνο όσοι από τους αντιπάλους έχουν «ματωμένα χέρια». Δεκατρείς γυναίκες που δεν είχαν ωστόσο διαπράξει κανένα έγκλημα, συλλαμβάνονται με την κατηγορία της ανταρσίας και καταδικάζονται σε θάνατο. Η ταινία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα (η ιστορία, τα γράμματα και τα έγγραφα που παρουσιάζονται στην ταινία είναι αυθεντικά, ωστόσο τα γεγονότα έχουν ωραιοποιηθεί, για ευνόητους λόγους, όπως για παράδειγμα στη φυλακή de Ventas) και αποτελεί σημείο αναφοράς στην ιστορία του ισπανικού εμφυλίου. Υποψήφια για 14 βραβεία Γκόγια, κέρδισε 4 (μουσικής, δεύτερου αντρικού ρόλου, φωτογραφίας και κουστουμιών).

Las 13 rosas
Ελληνικός τίτλος: Τα 13 τριαντάφυλλα
Σκηνοθεσία: Emilio Martínez Lázaro
Έτος παραγωγής: 2007
Χώρα παραγωγής: Ισπανία
Διάρκεια: 124'
Παίζουν:
Enrico Lo Verso
Goya Toledo
Félix Gómez
Alberto Ferreiro
Marta Etura
Adriano Giannini
Nadia De Santiago
Fran Perea
Asier Etxeandia
Gabriella Pession
Pilar López de Ayala Arroyo
Verónica Sánchez Calderón 

Διαβάστε περισσότερα »

Ένας ελεύθερος κόσμος

 Αυθεντικός τίτλος: It's a free world
Σκηνοθεσία: Ken Loach
Έτος παραγωγής : 2007
Διάρκεια: 93'
Παίζουν:
Kierston Wareing
Juliet Ellis
Leslaw Zurek

Η Άντζι απολύεται από μια εταιρεία στρατολόγησης φτηνών εργαζομένων από ανατολικές χώρες. Είναι Αγγλίδα, κόρη λιμενεργάτη, και το λέει η καρδιά της. Είναι όμως και χωρισμένη μητέρα ενός 10χρονου παιδιού με χρέη σε κάρτες και δάνεια που τρέχουν. Μαζί με τη συγκάτοικό της, Ρόουζ, αποφασίζουν να γίνουν αφεντικά του εαυτού τους. Στήνουν ένα παράνομο γραφείο ανεύρεσης εργασίας, το οποίο στρατολογεί φτηνούς και βολικούς μετανάστες -- εργάτες σε εταιρείες με μεροκάματα πείνας . Σε αντάλλαγμα για αυτές τις "υπηρεσίες" κρατούν ένα μέρος από την αμοιβή των εργατών.
Σε μια διαρκώς πιο ανταγωνιστική κοινωνία-ζούγκλα, όπου η επιβίωση προϋποθέτει έναν αδιάκοπο μοναχικό αγώνα κατά πάντων, η ηρωίδα προσπαθεί να βρει τη θέση της στη βρετανική κοινωνία «κλοτσώντας και σκουντώντας». Αλλά με τι κόστος;

*Η ταινία, λόγω του θέματός της και της πολιτικής της ματιάς, δε βρήκε διανομή στην Αγγλία και βγήκε κατ' ευθείαν σε dvd!

Διαβάστε περισσότερα »

Πινκ Φλόιντ: «Το Τείχος»

Το Νοέμβρη του 1979 το βρετανικό συγκρότημα Pink Floyd κυκλοφόρησε το διπλό LP με τίτλο The Wall. Ήταν ένα «θεματικό» (concept) άλμπουμ με κεντρικό ήρωα τον Pink, έναν επιτυχημένο αστέρα του rock που αντιμετωπίζει ψυχολογικά προβλήματα, με αποτέλεσμα ανάμεσα στον ίδιο και τον υπόλοιπο κόσμο, αργά αλλά σταθερά, να υψώνεται ένας «τοίχος» απομόνωσης.
Τη μουσική αυτή «ρόκ όπερα», που αποτελεί σύλληψη του ηγέτη των Pink Floyd, του Roger Waters, με ενσωμάτωση πολλών αυτοβιογραφικών λεπτομερειών που έμελλε να μείνει στην ιστορία της ροκ μουσικής, ανέλαβε το 1982 να αποδώσει κινηματογραφικά ο σκηνοθέτης Alan Parker, με τη βοήθεια του σχεδιαστή κινουμένων σχεδίων Gerald Scarfe.

 Τον Pink ερμηνεύει ο Bob Geldof, ο επικεφαλής των Boomtown Rats, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του στην κινηματογραφική οθόνη.
Στο στόχαστρο του δημιουργού μια σειρά από θεματικές: η καταπιεστική εκπαίδευση που πληγώνει ανεξίτηλα, η αχρείαστα σκληρή κι εχθρική κοινωνία, οι φονικές ιμπεριαλιστικές πολιτικές, η αποξένωση των ανθρώπων και η μεταξύ τους απομόνωση, η κατάδυση στην κατάθλιψη...
Μια ταινία ύμνος ενάντια στα τείχη κάθε είδους που υψώνουν οι άνθρωποι μεταξύ τους .

Σκηνοθεσία: Αλαν Πάρκερ
Παίζουν: Μπομπ Γκέλντοφ, Τζέιμς Λόρενσον, Έλιανορ Ντέιβιντ
Μουσική: Pink Floyd

Διαβάστε περισσότερα »

Contact - Επαφή (1997)

Ένα μήνυμα από τα βάθη του διαστήματος. Ποιος θα είναι ο πρώτος που θα πάει; Ένα ταξίδι στην καρδιά του σύμπαντος
Μια ταινία που βασίζεται σε μια ιστορία του Carl Sagan.
Με την Jodie Foster 

Διαβάστε περισσότερα »

Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι (1980)

Υπαρξιακά βάθη και «βρώμικο ψωμί» επιφυλάσσει στον Θανάση Βέγγο η ελληνική πραγματικότητα, στη βραβευμένη αυτή κοινωνική σάτιρα του Θόδωρου Μαραγκού, όπου ως τίμιος εφοριακός ο οποίος προσπαθεί να εφαρμόσει με συνέπεια τις εξαγγελίες του υπουργού Οικονομικών για πάταξη της φοροδιαφυγής, βρίσκει τον μπελά του κι εξοστρακίζεται με δυσμενή μετάθεση στο Σουφλί.

Για να ζήσεις σήμερα σαν άνθρωπος χρειάζεσαι τριάντα χιλιάρικα, αλλά για να βγάλεις τριάντα χιλιάρικα ζεις σαν άνθρωπος;

Το θέμα δε χωράει συζήτηση. Λίγο αργότερα, ο προϊστάμενος του Θανάση του αναθέτει τον έλεγχο ενός εργοστασίου όπου αποκαλύπτεται ότι γίνονται μεγάλες κομπίνες. Όταν ο Θανάσης επιχειρεί να εφαρμόσει την εντολή της κυβέρνησης για την πάταξη της φοροδιαφυγής, η ίδια η κυβέρνηση του αποδεικνύει ότι «άλλο λόγια, άλλο πράξη». Ο προϊστάμενός του, αντί να τον συγχαρεί, του ανακοινώνει ότι μετατίθεται στα σύνορα στο Σουφλί. Μπροστά στην απόγνωσή του και στο δίλημμα να χωρίσει με την οικογενειά του, ο Θανάσης αποφασίζει να κάνει απεργία πείνας έξω από την εφορία όπου εργάζεται με αποτέλεσμα να... απολυθεί από την δουλειά του.

Η ταινία κέρδισε το βραβείο σεναρίου στο φεστιβάλ του Σαν Ρέμο, ενώ ήταν η εμπορικότερη ταινία της χρονιάς. Πρωταγωνιστούν: Θανάσης Βέγγος, Άννα Ματζουράνη, Αλέκος Λειβαδίτης, Ηλίας Λογοθέτης, Ανέστης Βλάχος, Αντώνης Αντωνίου.

Διαβάστε περισσότερα »

Η απειλή του 4ου Ράιχ

Βασισμένη στο μυθιστόρημα του Ρόμπερτ Λάντλαμ (Robert Ludlum) το 1978 , η ταινία γυρίστηκε το 1985 από τον Τζον Φρανκενχάιμερ.

Με τους Μάικλ Κέιν, Άντονι Άντριους, Βικτόρια Τέναντ, Λίλι Πάλμερ και Ούγκο Μπάουερ.

Ένας από τους μυστικούς συμβούλους του Χίτλερ πεθαίνει αφήνοντας πίσω του έναν αμύθητο θησαυρό ώστε να μπορέσει κάποια στιγμή στο μέλλον να αναβιώσει το κίνημα των Ναζί. Χρόνια μετά ο γιος του μυστικού συμβούλου, που πλέον εργάζεται ως αρχιτέκτονας στις ΗΠΑ, δέχεται μια επίσκεψη που θα του κοινοποιήσει το μυστικό σχέδιο του πατέρα του.

Διαβάστε περισσότερα »

Ο θάνατος του εμποράκου

Η τηλεταινία «Ο θάνατος του εμποράκου» (1985), αποτελεί μεταφορά του ομώνυμου θεατρικού έργου (1949), του Άρθουρ Μίλλερ, που σημείωσε θριαμβευτική επιτυχία (παιζόταν στο θέατρο για 742 μέρες), πήρε τρία βραβεία συμπεριλαμβανομένου του μεγαλύτερου λογοτεχνικού βραβείου της Αμερικής (βραβεία Πούλιτζερ, Θεατρικών Κριτικών, καθώς και το βραβείο Αντοανέτ Πέρι), ενώ χάρισε αμέσως παγκόσμια αναγνώριση στον συγγραφέα.
Πρόκειται για την ιστορία μιας μεσοαστικής οικογένειας. Ο Γουίλυ Λόμαν, είναι ένας εμποράκος ο οποίος σε αρκετά μεγάλη ηλικία πλέον, έχει μείνει στα «αζήτητα», χωρίς δουλειά, αλλά κυρίως χωρίς συμπαράσταση από τους αγαπημένους του γιους. Η αγωνία του για το μέλλον των παιδιών του καθώς και το άγχος του ότι στα μάτια των άλλων μοιάζει αποτυχημένος, τον οδηγούν σε σύγκρουση μαζί τους.
Πηγή έμπνευσης για την εξέταση του μύθου του αμερικανικού ονείρου, αποτέλεσε για τον Μίλλερ ο πατέρας του, ο οποίος ήταν έμπορος γυναικείων ρούχων στη Νέα Υόρκη και στη μεγάλη οικονομική ύφεση, το 1929, καταστράφηκε.

Διαβάστε περισσότερα »

Το όνομα του ρόδου

Μεταφορά του πρώτου μυθιστορήματος του Ουμπέρτο Εκο, όπου σε ένα ιταλικό μοναστήρι των Βενεδικτίνων και, γύρω από την αναζήτηση ενός χειρογράφου του Αριστοτέλη, αναπτύσσεται η πλοκή του, με φόνους, άνομες σχέσεις μεταξύ μοναχών και το κυνήγι των αιρετικών εν έτη 1327. Βιβλίο και ταινία έκαναν αίσθηση, ενώ ξεχωρίζει ο Σλέιτερ.

 

Ενα λατινικό χειρόγραφο του 14ου αιώνα που αναδύεται από τη λήθη χάρη σε μια γαλλική μετάφραση του 17ου αιώνα, επτά εγκλήματα μέσα σε επτά ημέρες, που διαπράττονται στην απομονωμένη βιβλιοθήκη ενός μοναστηριού, ένας πρώην κατήγορος της Ιερής Εξέτασης που ερευνά επίμονα αυτά τα εγκλήματα ώσπου να ανακαλύψει την αλήθεια...

Διαβάστε περισσότερα »

Ο Μεγάλος δικτάτωρ

«Ο Μεγάλος δικτάτωρ» (1940) είναι η πρώτη ομιλούσα και ηχητική ταινία του Τσάπλιν, δεκατρία χρόνια μετά την εισαγωγή του ήχου στις ταινίες. Είναι μια ανελέητη πολιτική σάτιρα για την άνοδο του Χίτλερ και του ναζισμού. Η ταινία απαγορεύτηκε από τους Χίτλερ, Μουσολίνι και Φράνκο, ενώ ήταν υποψήφια για 5 Όσκαρ. Η σκηνή που ο Τσάπλιν χορεύει μπαλέτο με την υδρόγειο θεωρείται σήμερα μια από τις σημαντικότερες στιγμές της κινηματογραφικής ιστορίας ενώ η ομιλία του κεντρικού ήρωα στο τέλος της ταινίας, όπου ο δημιουργός έμμεσα εκφράζει το όραμα του για την ανθρωπότητα, επίσης μνημονεύεται για το ανθρωπιστικό της μήνυμα. Ο Τσάπλιν είχε την ιδέα για τη δημιουργία της ταινίας όταν ένας φίλος του επισήμανε τη φυσική ομοιότητά του με τον Χίτλερ. Όταν έμαθε για την εθνικιστική και ρατσιστική πολιτική του, εκμεταλλεύτηκε την ομοιότητά τους ως πηγή έμπνευσης για να του «επιτεθεί». Άρχισε να νιώθει όλο και πιο άβολα μιμούμενος τον Χίτλερ, όσο μάθαινε για τις εξελίξεις στην Ευρώπη. Η παραγωγή της ταινίας ξεκίνησε το 1937, όταν ακόμα δεν υπήρχαν πολλοί που πίστευαν πως ο ναζισμός συνιστούσε απειλή, ενώ το φιλμ κυκλοφόρησε το 1940, λίγο πριν η Αμερική μπει στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Όταν κυκλοφόρησε η ταινία, ο Χίτλερ απαγόρευσε την προβολή της σε όλες τις κατεχόμενες χώρες. Περίεργος όμως ο ίδιος για το φιλμ, παρήγγειλε μια κόπια μέσω Πορτογαλίας. «Θα έδινα τα πάντα για να μάθω τι σκέφτηκε για την ταινία», δήλωνε ο Τσάπλιν. Αργότερα σημείωνε πως αν γνώριζε την αληθινή διάσταση της ναζιστικής θηριωδίας «δε θα μπορούσε να αστειευτεί με τη φονική της παράνοια». Στις 15 Οκτωβρίου του 1940 έγινε η πρεμιέρα της ταινίας. Η ομιλία του Τσάρλι Τσάπλιν, στον επίλογο της ταινίας:

Λυπάμαι, αλλά δεν θέλω να γίνω αυτοκράτορας. Δεν είναι δική μου υπόθεση. Δεν θέλω ούτε να βασιλέψω, ούτε να κατακτήσω κανέναν. Θα ήθελα να βοηθήσω όλο τον κόσμο, αν μπορούσα. Εβραίους, χριστιανούς, μαύρους, λευκούς. Ολοι επιθυμούμε την αλληλεγγύη, αυτή είναι η φύση των ανθρώπων. Να ζούμε με την ευτυχία των άλλων, και όχι με τη δυστυχία τους. Δεν θέλουμε ούτε να μισούμε, ούτε να περιφρονούμε.

Στον κόσμο αυτόν υπάρχει χώρος για τον καθένα. Η καλή Γη είναι πλούσια και μπορεί να παρέχει για όλους. Η ζωή μπορεί να είναι ελεύθερη κι ωραία, αλλά χάσαμε αυτό το μονοπάτι. Η πλεονεξία δηλητηρίασε τις ψυχές των ανθρώπων, ανύψωσε τους φραγμούς του μίσους, μας καταδίκασε στη δυστυχία και στη σφαγή. Ορίσαμε την ταχύτητα, αλλά κλειστήκαμε στον εαυτό μας. Η εκμηχάνιση προσφέρει αφθονία αλλά μας έχει αφήσει σε ένδεια. Η επιστήμη μας έκανε κυνικούς, η ευφυΐα μας, σκληρούς και άξεστους. Σκεφτόμαστε πολύ και αισθανόμαστε ελάχιστα.

Περισσότερο κι απο τις μηχανές, χρειαζόμαστε την ανθρωπιά. Πιο πολύ από την επιδεξιότητα, χρειαζόμαστε την καλοσύνη και την ευγένεια. Χωρίς αυτές τις αρετές, η βία θα κυριαρχήσει στη ζωή και όλα θα χαθούν. Το αεροπλάνο και το ραδιόφωνο μας έφεραν πιο κοντά. Η ίδια η φύση αυτών των εφευρέσεων διαλαλεί την καλοσύνη των ανθρώπων. Διαλαλεί την παγκόσμια αδελφοσύνη, την ενότητα όλων μας.

Ακόμα κι αυτή τη στιγμή, η φωνή μου φτάνει στα αυτιά εκατομμυρίων ανθρώπων, απελπισμένων γυναικών, παιδιών, που είναι θύματα ενός συστήματος που ξέρει μόνο να βασανίζει και να φυλακίζει αθώους ανθρώπους. Σε αυτούς που με ακούνε, λέω: Μην απελπίζεστε. Η τωρινή μας δυστυχία δεν είναι παρά το πέρασμα της πλεονεξίας και της σκληρότητας εκείνων που φοβούνται την πρόοδο του ανθρώπου. Το μίσος των ανθρώπων θα περάσει και οι δικτάτορες πεθαίνουν! Και η δύναμη που αφαίρεσαν από το λαό θα επιστρέψει σε αυτόν ξανά. Οσο οι άνθρωποι πεθαίνουν, η ελευθερία δεν θα αφανιστεί ποτέ!

Στρατιώτες! Μην υπακούτε στους αγροίκους, που σας περιφρονούν και σας σκλαβώνουν, που σας δυναστεύουν τις ζωές. Ανθρώπους που σας λένε τι να κάνετε, τι να σκεφτείτε και τι να νιώσετε! Που σας μεταμορφώνουν σε κοπάδι, σε κρέας για τα κανόνια. Μην υποχωρείτε μπροστά σε αυτά τα εκφυλισμένα όντα, στους εγκέφαλους και τις καρδιές των μηχανών! Δεν είστε ούτε μηχανές, ούτε κοπάδι, είστε άνθρωποι! Φέρετε την αγάπη της ανθρωπότητας μέσα στις καρδιές σας, δεν μισείτε! Μόνο όσοι στερήθηκαν την αγάπη μισούν! Οι στερημένοι και οι αφύσικοι!

Στρατιώτες! Μην αγωνίζεστε για τη σκλαβιά, αγωνιστείτε για την ελευθερία! Ο άγιος Λουκάς στο 17ο κεφάλαιο γράφει: «το βασίλειο του Θεού είναι μέσα στον άνθρωπο». Οχι σε έναν άνθρωπο, όχι σε μια ομάδα ανθρώπων, αλλά σε όλους τους ανθρώπους! Σε εσάς! Εσείς είστε ο λαός που έχει τη δύναμη, να δημιουργεί τις μηχανές, να δημιουργεί την ευτυχία! Εσείς ο λαός, έχετε τη δύναμη να δημιουργήσετε την ευτυχία, να εμπνεύσετε μια όμορφη κι ελεύθερη ζωή, να κάνετε αυτή τη ζωή μια υπέροχη περιπέτεια!

Στο όνομα της δημοκρατίας, ας χρησιμοποιήσουμε αυτή τη δύναμη, ας ενωθούμε! Ας αγωνιστούμε για ένα καινούργιο κόσμο, με ευκαιρίες και δουλειά για όλους, μέλλον για τους νέους, ασφάλεια για τους ηλικιωμένους.

Με αυτές τις υποσχέσεις, οι αγροίκοι πήραν την εξουσία. Αλλά είπαν ψέμματα! Δεν κράτησαν το λόγο τους! Ποτέ δεν θα το κάνουν! Οι δικτάτορες ελευθερώνουν τον εαυτό τους, αλλά υποδουλώνουν το λαό. Ο αγώνας μας είναι να κάνουμε πράξη αυτές τις υποσχέσεις! Να ελευθερώσουμε το λαό, να σπάσουμε τους εθνικούς φραγμούς, να καταργήσουμε την πλεονεξία, το μίσος και τη μισαλλοδοξία. Ας αγωνιστούμε για ένα κόσμο δικαίου, όπου η επιστήμη και η πρόοδος θα φέρουν ευτυχία σε όλους! Στρατιώτες! Στο όνομα της δημοκρατίας, ας ενωθούμε!

...

Χάννα, με ακούς; Όπου κι αν είσαι σήκωσε τα μάτια σου, Χάννα. Τα σύννεφα διαλύονται, ο ήλιος διαπερνά! Βγαίνουμε από το σκοτάδι μέσα στο φως! Μπαίνουμε σε έναν νέο κόσμο, έναν καλύτερο κόσμο, όπου οι άνθρωποι θα ανυψωθούν πάνω από το μίσος, την πλεονεξία και την αγριότητά τους. Σήκωσε τα μάτια σου, Χάννα! Η ψυχή του ανθρώπου έχει φτερά και μαθαίνει επιτέλους να ανυψώνεται! Πετάει προς το ουράνιο τόξο, προς την ελπίδα, προς το μέλλον. Το λαμπρό, το ένδοξο μέλλον, που ανήκει σε εσένα, σε εμένα, σε όλους μας!

Σήκωσε τα μάτια, Χάννα! Κοίτα ψηλά!

Διαβάστε περισσότερα »

Smart Card (Έξυπνη Κάρτα) του JamesOxford

Η ταινία που ακολουθεί αποτυπώνει μια πραγματικότητα που πλησιάζει ολοένα και περισσότερο και μετατρέπεται σε "αναγκαιότητα".

Δείτε την ταινία και σκεφτείτε καλά. Αυτό είναι το μέλλον στο οποίο θέλουμε να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας;

Η ταινία μικρού μήκους ‘Smart Card’ (Έξυπνη Κάρτα) του JamesOxford, είναι μια ταινία επιστημονικής φαντασίας και μας μεταφέρει σε μια φρικτή εκδοχή της καθημερινή ζωή μας που προκύπτει από την εξάρτησή μας από τα επιτεύγματα της σύγχρονης τεχνολογίας.

Διαβάστε περισσότερα »

Η εκπαίδευση για το θάνατο - Πώς δημιουργείται ένας Ναζί (1943)

Education for Death: The Making of the Nazi", λέγεται το 10λεπτο φιλμάκι κινουμένων σχεδίων του Walt Disney, που κυκλοφόρησε στις 15 Ιανουαρίου 1943 και βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Gregor Ziemer.  

  Η ταινία παρουσιάζει την ιστορία του μικρού Χανς, ενός αγοριού, που γεννήθηκε και μεγάλωσε στη ναζιστική Γερμανία και ανατρέφεται για να γίνει ένας ανελέητος στρατιώτης.
Στην αρχή της ταινίας, ένα ζευγάρι Γερμανών πρέπει να αποδείξει σε έναν δικαστή Ναζί, ότι έχει καθαρό αίμα Αρείας φυλής και συμφωνεί να αφιερώσει το γιο του, τον οποίο ονομάζει Hans - μετά την έγκριση του δικαστή -, στην υπηρεσία του Αδόλφου Χίτλερ και το Ναζιστικό Κόμμα. Τους δίνεται ένα αντίγραφο του Mein Kampf από το δικαστή ως ανταμοιβή για τις υπηρεσίες τους προς τον Χίτλερ κι ένα βιβλιάριο, που περιέχει χώρο για 12 παιδιά (ένας υπαινιγμός ότι το ζευγάρι αναμένεται να δημιουργήσει μια μεγάλη οικογένεια για την Πατρίδα).
Καθώς ο Hans μεγαλώνει, μαθαίνει μια διαστρεβλωμένη εκδοχή της Ωραίας Κοιμωμένης, όπου απεικονίζεται ο Χίτλερ ως ιππότης με την αστραφτερή του πανοπλία και σώζει την Ωραία Κοιμωμένη, μια παχύσαρκη Βαλκυρία, που εκπροσωπεί τη Γερμανία, από την κακιά μάγισσα, που εκπροσωπεί τη δημοκρατία. (Ο αφηγητής σαρκαστικά σχολιάζει ότι "το ηθικό δίδαγμα αυτής της ιστορίας φαίνεται να είναι ότι ο Χίτλερ σήκωσε τη Γερμανία στα πόδια της, την ανέβασε πάνω στη σέλα, και την πήρε για μια βόλτα.") Χάρη σε αυτό το είδος της διαστρεβλωμένης ιστορίας, ο Hans και όλα τα νεαρά μέλη της χιτλερικής νεολαίας γοητεύονται με τον Φύρερ, στο πορτραίτο του οποίου αποδίδουν και το γνωστό χαιτετισμό.
 Κατόπιν, το κοινό βλέπει τον Hans άρρωστο και κλινήρη. Η μητέρα του προσεύχεται γι αυτόν, γνωρίζοντας ότι είναι μόνο θέμα χρόνου, πριν οι αρχές έρθουν να τον πάρουν για να υπηρετήσει τον Χίτλερ.
 Ένας Ναζί αξιωματικός κτυπά την πόρτα για να πάρει τον Hans μακριά, αλλά η μητέρα του λέει ότι είναι άρρωστος και έχει ανάγκη φροντίδας. Ο αξιωματικός της λέει να θεραπεύσει το γιο της γρήγορα και να τον ετοιμάσει να φύγουν, πράγμα που σημαίνει ότι αν Hans δεν γίνει καλά, θα υποβληθεί σε ευθανασία. Ο αξιωματικός τη διατάζει να μην τον κανακεύει, γιατί ένας στρατιώτης δεν πρέπει να έχει συναισθήματα, ούτε να δείχνει κανένα απολύτως έλεος. Τελικά, ο Hans αναρρώνει και συνεχίζει την "εκπαίδευση" του σε μια σχολική τάξη, όπου όλα τα παιδιά φορούν τις στολές της χιτλερικής νεολαίας. Στους τοίχους κρέμονται τα πορτραίτα του Χίτλερ, του Γκαίριγκ και του Γκαίμπελς.
 Ο δάσκαλος ζωγραφίζει στον πίνακα σε κινούμενα σχέδια ένα κουνέλι και μια αλεπού. Η αλεπού τρώει το κουνέλι και ο Hans λυπάται. Ο δάσκαλος γίνεται έξαλλος και βάζει τον Hans να καθίσει στη γωνία φορώντας καπέλο. Όπως ο Hans κάθεται τιμωρία, ακούει τους υπόλοιπους συμμαθητές να ερμηνεύουν "σωστά" το σκίτσο, λέγοντας πως η "αδυναμία δεν ταιριάζει ποτέ σε ένα στρατιώτη" και "ο ισχυρός αποφασίζει για τον αδύναμο". Αυτό πυροδοτεί τον Hans να αποκηρύξει την άποψή του και να συμφωνήσει με τους υπόλοιπους ότι ο ασθενής πρέπει να καταστρέφεται.
"Η Γερμανία είναι η "υπέρ-φυλή" και θα υποτάξει όλα τα αδύναμα έθνη". Το αγόρι, στη συνέχεια, λαμβάνει μέρος σε μια σταυροφορία για το κάψιμο των βιβλίων. Καίγεται οποιοδήποτε βιβλίο αντιτίθενται στον Χίτλερ, ενώ αντικαθίσταται η Αγία Γραφή με το Mein Kampf, ο σταυρός με ένα ναζιστικό ξίφος και καίγεται μια Καθολική Εκκλησία.
Ο Hans περνά τα επόμενα χρόνια "Παρελαύνοντας και χαιρετώντας" ("Marching and heiling, heiling and marching!") μέχρι να γίνει ένας ενήλικας "καλός Ναζί" της Βέρμαχτ και να αρχίσει να εμπλέκεται με μίσος απέναντι σε οποιονδήποτε εναντιώνεται στον Χίτλερ, "μη βλέποντας τίποτα άλλο απ' αυτό που το κόμμα θέλει να δει, μη λέγοντας τίποτε άλλο απ' αυτό που το κόμμα θέλει να πει και μη κάνοντας τίποτα περισσότερο από ό, τι το κόμμα θέλει να κάνει." (Εξαιρετικά, οι παρωπίδες, το φίμωτρο και οι αλυσίδες!)
Στο τέλος, ο Hans και οι υπόλοιποι Ναζί στρατιώτες παρελαύνουν στον πόλεμο μόνο για να καταλήξουν σε σειρές πανομοιότυπων τάφων, που δεν έχουν τίποτα πάνω τους, εκτός από μια σβάστικα και ένα κράνος στερεωμένο στην κορυφή.
 Έτσι λοιπόν η εκπαίδευση του Hans ολοκληρώθηκε. "Η εκπαίδευση για το θάνατο ...".

Διαβάστε περισσότερα »

The Fountain - Η Πηγή της Ζωής (2006)

Ένα έργο που κάνει έκκληση στα συναισθήματα και όχι στο μυαλό, καταπιάνεται με μεγάλα φιλοσοφικά ερωτήματα. Τρεις ιστορίες, δύο άτομα σε διαφορετικές συνθήκες κάθε φορά.

Κι άν ταξίδεψα στο κενό..

κι άν ταξίδεψα στον χρόνο..

στους αιώνες..

ανάμεσα σε αστερισμούς και νότες..

το ζωντανό Δένδρο της Ζωής κατάφερα να ανταμώσω..

να το αγκαλιάσω και να του ζητήσω την Χάρη..

να σκαρφαλώσω πάνω του μέχρι να φτάσω στην Σπείρα της Πηγής..

κι απο εκεί, μικρά σωματίδια Ύλης, σχεδόν άϋλος, να ενωθώ με το Όλον..

κι αυτόν τον θάνατο νικώ..

για σένα..!

και σάν επιστρέψω, θα κρατώ στα χέρια μου την Λήθη..

και θα ανταμείψω το Ιερό Δένδρο προσφέροντας το πολυτιμότερο μα και το αχρηστότερο που έχω..

το Σώμα μου..

να φυτρώσουν πάνω του λουλούδια..

τραγούδια..

κι από εκεί πάλι να Αναγεννηθώ..

για να σου πώ το Μυστικό..

δέν υπάρχει θάνατος!

 
The Fountain
Σκηνοθεσία: Darren Aronofsky
Σενάριο: Darren Aronofsky
Παίζουν: Hugh Jackman (Tom Creo), Rachel Weisz (Izzy Creo), Ellen Burstyn (Lilian)
Μουσική: Clint Mansell
Είδος: Κοινωνικό/Ψυχολογικό/Δράμα/Επιστημονικής Φαντασίας/Εποχής
Διάρκεια:96’

Διαβάστε περισσότερα »

Το Αμερικάνικο όνειρο

Δείτε το American Dream σε cartoon

Ένα καταπληκτικό τριαντάλεπτο καρτούν που μας δείχνει με αρκετά διασκεδαστικό τρόπο την απάτη πίσω από το τραπεζικό σύστημα.
Δείτε οπωσδήποτε το τέλος της ταινίας (στο δεύτερο μέρος), όπου τίμησαν δεόντως εμάς τους Έλληνες, αν και με έναν αρκετά αμερικάνικο τρόπο.
Απολαύστε και... μορφωθείτε!

Διαβάστε περισσότερα »