Σπορά και καλλιέργεια σιταριού

Παροιμίες σιταριού

Οκτώβρης και δεν έσπειρες, σιτάρι λίγο θα 'χεις.
Οκτώβρης και δεν έσπειρες, οκτώ σπυριά δεν κάνεις.
Οκτώβρης και δεν έσπειρες οκτώ σωρούς δεν έκανες.
Οκτώβρη και δεν έσπειρες λίγο ψωμί θα πάρεις.
Οκτώβρης βροχερός, Οκτώβρης καρπερός. Βαθιά τ' αυλάκια να φουντώσουνε τα στάχυα.
Δεύτερο αλέτρι, δεύτερο δεμάτι. Άσπορος μη μείνεις, άθερος δε μένεις.
Όποιος σπέρνει τον Οκτώβρη έχει οχτώ σειρές στ' αλώνι.
Αν κάνει ο Μάρτης τρία νερά κι ο Απρίλης άλλα δύο,να δεις του Μάρτη τα κουκιά, τ' Απρίλη τα σιταράκια,να δεις το γέρο- Κρίθαρο πώς τρέφει τη μουστάκα.

Όποιος έχει τέσσερα μάτια αγοράζει στάρι, όποιος δύο αλεύρι κι ο στραβός ψωμί.

ΑΥΞΗΣΗ, ΑΝΑΠΤΥΞΗ, ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΚΥΚΛΟΥ

Βλάστηση σπόρου και φύτρωμα
Το σιτάρι σπέρνεται στην Ελλάδα το φθινόπωρο. Για τις πιο ορεινές περιοχές κατάλληλος μήνας σποράς θεωρείται ο Οκτώβριος, ενώ για τις υπόλοιπες ο Νοέμβριος. (Παπακώστα, 1997). Ο καθορισμός του καταλληλότερου χρόνου σποράς επηρεάζεται από τις κλιματολογικές συνθήκες

κατά το χειμώνα, από τον τύπο του εδάφους και από την ποικιλία.(Καραμάνος, 1992).
Ο σπόρος δεν βλαστάνει αμέσως μόλις ωριμάσει, αλλά περνάει πρώτα από μια περίοδο λήθαργου, κατά την οποία υφίσταται ορισμένες μεταβολές. Η θερμοκρασία και η υγρασία του εδάφους καθορίζουν την έναρξη του φυτρώματος. Για το σιτάρι η ελάχιστη θερμοκρασία φυτρώματος είναι 4ºC, η άριστη 20-25ºC και η μέγιστη 35-37ºC. Σε ευνοϊκές συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας εδάφους η κολεοπτίλη εμφανίζεται 4-5 ημέρες μετά τη σπορά. (Παπακώστα, 1997).
Η βλάστηση αρχίζει όταν οι σπόροι απορροφήσουν μικρά ποσά υγρασίας, τουλάχιστον το 35-45% του ξηρού βάρους τους. Το φώς δεν επηρεάζει τη βλάστηση.(Καραμάνος, 1992).
Μεγαλύτεροι σπόροι συνεπάγονται ταχύτερη εγκατάσταση φυταρίων, καλύτερο ανταγωνισμό με τα ζιζάνια και πιθανόν υψηλότερες αποδόσεις. Πάντως φαίνεται ότι η περιεκτικότητα των σπόρων σε πρωτεϊνη επηρεάζει την ανάπτυξη των φυταρίων περισσότερο από ότι το μέγεθος του σπόρου.(Καραμάνος, 1992).

Η βλαστική ικανότητα του σπόρου μειώνεται αν αυτός εκτεθεί σε υψηλή θερμοκρασία και υγρασία. Ο στεγνός σπόρος μπορεί να ανεχθεί υψηλές θερμοκρασίες. Η ηλικία του σπόρου μειώνει επίσης τη βλαστική του ικανότητα αλλά σε μικρότερο βαθμό. Κάτω από ιδανικές συνθήκες αποθήκευσης μπορεί να διατηρήσει τη βλαστική του ικανότητα σε ικανοποιητικό βαθμό για δέκα χρόνια. Κατά τη σπορά χρησιμοποιούνται συνήθως σπόροι της προηγούμενης σοδειάς. Οι πιο παλιοί σπόροι μπορεί να αποδειχθούν καλύτεροι γιατί βλαστάνουν μόνο οι πιο υγιείς και δίνουν ζωηρά φυτά.

Ανάπτυξη ριζών και φυλλώματος
Στα πρώτα στάδια ανάπτυξης (μέχρι την εμφάνιση του 4ου φύλλου) επικρατούν οι εμβρυακές ρίζες ενώ η συμβολή των μονίμων ριζών αυξάνει βαθμιαία. Οι εμβρυακές ρίζες μπορούν να φθάσουν σε βάθος 100-200 cm και παραμένουν ενεργές σε όλη τη ζωή των φυτών. Οι μόνιμες μπορεί να φθάνουν τις 100.
Η αύξηση των ριζών συνεχίζεται μέχρι το ξεστάχυασμα οπότε φαίνεται ότι σταματά. Υπάρχουν διαφορές μεταξύ των γενοτύπων στο μήκος και την ανάπτυξη του ριζικού συστήματος που έχουν ως αποτέλεσμα διαφορές ως προς την αντοχή τους στην ξηρασία. Φαίνεται ότι το ριζικό σύστημα είναι ελαφρά μεγαλύτερο στις νάνες ποικιλίες.(Καραμάνος, 1992)
Η διαφοροποίηση, ανάδυση και εκδίπλωση των φύλλων επηρεάζονται θετικά από τη θερμοκρασία, ένταση ακτινοβολίας, φωτοπερίοδο και θρεπτική κατάσταση του φυτού. Το τελικό μέγεθος του ελάσματος επηρεάζεται σημαντικά από την επάρκεια νερού, θρεπτικών συστατικών (κυρίως αζώτου) και από τη θερμοκρασία του αέρα (άριστη θερμοκρασία είναι 20ºC).(Καραμάνος, 1992).

Αδέλφωμα
Είναι η δυνατότητα των σιτηρών να σχηματίζουν πολλούς βλαστούς, τα αδέλφια, από οφθαλμούς οι οποίοι βρίσκονται στα γόνατα του στελέχους λίγο πιο κάτω ή ακριβώς πάνω στην επιφάνεια του εδάφους. (Παπακώστα,1997).
Όταν περάσουν περίπου 10-15 μέρες μετά τη σπορά, ο ακραίος οφθαλμός φτάνει κοντά στην επιφάνεια του εδάφους. Τότε σχηματίζονται γρήγορα πολλοί πλευρικοί οφθαλμοί στις μασχάλες των φύλλων, που είναι ακόμα υποτυπώδη. Από αυτούς τους οφθαλμούς εκφύονται καινούρια δευτερεύοντα στελέχη, τα οποία αναπτύσσουν δικό τους ριζικό σύστημα και ονομάζονται αδέλφια. Η έκπτυξή τους διαρκεί 30-40 μέρες. Στις χειμωνιάτικες ποικιλίες σιτηρών το αδέλφωμα αρχίζει το Φθινόπωρο και κατά το χειμώνα αναστέλλεται για να ανακτήσει τον κανονικό του ρυθμό την άνοιξη.(Φολίνας, 1990).
Ο αριθμός των αδελφιών που παράγεται από ένα φυτό επηρεάζεται από γενετικούς και οικολογικούς παράγοντες. Από τους οικολογικούς παράγοντες σημαντικότερο ρόλο παίζουν ο φωτισμός, η πυκνότητα και το βάθος της σποράς, η γονιμότητα του εδάφους, η πρωϊμότητα της σποράς, η επάρκεια υγρασίας, η κατάλληλη θερμοκρασία (14ºC-18ºC θεωρείται ιδανική θερμοκρασία) και η
αζωτούχος λίπανση. Ο αριθμός των αδελφιών, εκτός από την περίπτωση που τα αδέλφια σχηματίζονται πολύ όψιμα, παρουσιάζει θετική συσχέτιση με την απόδοση.(Φολίνας, 1990)
Στο σιτάρι, στις συνήθεις συνθήκες καλλιέργειας (πυκνότητα φυτοκοινότητας), στάχεις σχηματίζουν συνήθως ο κύριος βλαστός και τα αδέλφια που σχηματίζονται νωρίς (όταν το φυτό έχει 4-6 φύλλα) (Kirby, 1983).

Το κανονικό αδέλφωμα έχει μεγάλη σημασία για δύο λόγους:
1. Γιατί με το αδέλφωμα μπορούν να αντισταθμιστούν απρόβλεπτες ανωμαλίες κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης των φυτών, όπως το αραιό φύτρωμα, ο αποδεκατισμός της καλλιέργειας από ασθένειες, έντομα ή άλλες αιτίες, οπότε και η συνέχιση της καλλιέργειας θα ήταν προβληματική αν τα φυτά δεν είχαν την ικανότητα να αδελφώνουν
2. Γιατί με το αδέλφωμα αυξάνεται η στρεμματική απόδοση, δεδομένου ότι η συσχέτιση μεταξύ παραγωγής και αριθμού αδελφιών είναι θετική.(Μετζάκης, 1998)

Καλάμωμα
Την άνοιξη τα φυτά εισέρχονται σε μία περίοδο ταχείας ανάπτυξης στην οποία γίνεται επιμήκυνση του στελέχους (καλάμι) και συγχρόνως αρχίζει η αύξηση των φύλλων, των ριζών και της ταξιανθίας.(Παπακώστα, 1997)
Η αντοχή του στελέχους και το τελικό ύψος, που κυμαίνεται από 30cm μέχρι και πάνω από 150cm εξαρτώνται τόσο από το γενότυπο όσο και από τις συνθήκες ανάπτυξης. Οι υψηλές θερμοκρασίες και η επάρκεια νερού και αζώτου στο έδαφος ευνοούν την επιμήκυνση των μεσογονατίων.(Καραμάνος, 1992). Στο σιτάρι γενότυποι που έχουν και τα δύο γονίδια νανισμού Rht1 και Rht2, έχουν μικρότερο ύψος από εκείνα που έχουν ένα, τα οποία με τη σειρά τους είναι κοντότερα από εκείνα που δεν έχουν κανένα γονίδιο (Allan, 1983). Γενικά οι διαφορές στο ύψος οφείλονται περισσότερο στο μήκος των μεσογονατίων απ’ότι στον αριθμό τους. Τα στελέχη που έχουν μικρό ύψος, μεγάλη διάμετρο, παχύ τοίχωμα, ελαστικότητα, μεγάλο βάρος ανά μονάδα μήκους, υψηλή περιεκτικότητα σε κυτταρίνες και λιγνίνη παρουσιάζουν αντοχή στο πλάγιασμα.(Παπακώστα, 1997).

Ξεστάχυασμα
Την ανάπτυξη του στελέχους ακολουθεί η αύξηση του μεγέθους του στάχεος και η μετακίνησή του από την βάση του φυτού προς την κορυφή. Ο στάχυς βρίσκεται πάντα στη βάση του υψηλότερου από το έδαφος κόμβου. Όταν ο στάχυς φθάσει στον κολεό του τελευταίου φύλλου ο κολεός
διογκώνεται και το στάδιο αυτό λέγεται φούσκωμα. Στη συνέχεια ο κολεός του φύλλου-σημαία σχίζεται κατά μήκος και εμφανίζεται η ταξιανθία. Το στάδιο αυτό λέγεται έκπτυξη ταξιανθίας ή ξεστάχυασμα. Η εποχή ξεσταχυάσματος παρόλο ότι επηρεάζεται από τη θερμοκρασία και την υγρασία του περιβάλλοντος, από την εποχή σποράς, τη γονιμότητα του εδάφους, και από άλλους παράγοντες, είναι χαρακτηριστικό του κάθε γενότυπου και θεωρείται σαν δείκτης πρωιμότητας των ποικιλιών.(Παπακώστα, 1997).

Άνθηση
Χαρακτηρίζεται από την έξοδο των στημόνων μέσα από τα λεπυρίδια και παρατηρείται συνήθως 4 εώς 10 μέρες μετά το ξεστάχυασμα. Στο σιτάρι, όπως και στο κριθάρι και τη βρώμη, παρατηρείται το φαινόμενο της κλειστογαμίας κατά το οποίο οι ανθήρες σπάζουν πριν την έξοδό τους από το άνθος
και πραγματοποιείται αυτεπικονίαση.
Η ελάχιστη θερμοκρασία για την άνθηση στο σιτάρι είναι 10ºC, η μέγιστη 32ºC και η άριστη 18-24ºC. Υψηλές και χαμηλές θερμοκρασίες κατά την άνθηση και γονιμοποίηση μπορεί να μειώσουν σημαντικά τον αριθμό των καρπών ανά στάχυ.
Σοβαρές ανωμαλίες επίσης προκαλεί και η υπερβολικά ξηρή ατμόσφαιρα.(Καραμάνος, 1992).

Γέμισμα καρπών
Χαρακτηρίζεται από τη συσσώρευση ουσιών στους αναπτυσσόμενους καρπούς. Διακρίνεται στα εξής στάδια: 1) Υδατώδης καρπός (1-2 εβδομάδες από τη γονιμοποίηση). 2) Γαλακτώδης καρπός (2-3 εβδομάδες από τη γονιμοποίηση). 3) Στάδια ζύμης (3-6 εβδομάδες από τη γονιμοποίηση).
Η χρονική πορεία του γεμίσματος είναι σιγμοειδούς μορφής. Έχει διάρκεια 30-60 ημέρες από την άνθηση, ανάλογα με το γενότυπο και τις συνθήκες του περιβάλλοντος. Το τελικό βάρος του καρπού επηρεάζεται κυρίως από τη διάρκεια και δευτερευόντως από το ρυθμό γεμίσματος.

Οι παράγοντες του περιβάλλοντος που επηρεάζουν το γέμισμα είναι:
1) Θερμοκρασία (ημέρας και νύχτας). Υψηλότερες θερμοκρασίες συνεπάγονται χαμηλότερο τελικό βάρος λόγω μείωσης της διάρκειας του γεμίσματος, αυξημένης αναπνοής και ταχύτερης γήρανσης των φωτοσυνθετικών οργάνων. Θεωρείται ότι η άριστη θερμοκρασία της ημέρας είναι 25ºC και της νύχτας 12ºC.
2) Ηλιακή ακτινοβολία. Μειώνει και αυτή τη διάρκεια του γεμίσματος, πιθανόν λόγω αλληλεπίδρασης με τη θερμοκρασία. 3) Έλλειψη νερού προκαλεί μείωση του γεμίσματος και μείωση της φωτοσυνθετικής δραστηριότητας με αποτέλεσμα μικρότερο τελικό βάρος καρπών ή και συρρικνωμένους καρπούς. (Καραμάνος, 1992)

Ωρίμανση
Χαρακτηρίζεται από αφυδάτωση των καρπών και το βαθμιαίο θάνατο των φυτών από το λαιμό προς το στάχυ. Στην οικονομική ωρίμανση, που προσδιορίζει το χρόνο συγκομιδής των φυτών, όλο το φυτό είναι ξηρό και εύθραυστο. Ο καρπός είναι σκληρός, ασυμπίεστος και δεν χαράζεται εύκολα. (Καραμάνος, 1992)
Στην Ελλάδα η συγκομιδή γίνεται με θεριζοαλωνιστικές μηχανές, συνήθως κατά τον Ιούνιο και σε πιο ορεινές περιοχές κατά τον Ιούλιο. Στη συνέχεια το άχυρο που μένει στο χωράφι μπορεί να δεματοποιηθεί και να χρησιμοποιηθεί για τροφή ζώων, σαν καύσιμος ύλη ή σαν κυτταρινούχος πρώτη ύλη στη βιομηχανία. (Παπακώστα, 1997).

ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ-ΚΛΙΜΑ
Το σιτάρι δεν ευδοκιμεί στα θερμά ή υγρά κλίματα εκτός εάν διαθέτουν μια περίοδο σχετικά δροσερή που να ευνοεί την ανάπτυξη των φυτών και να επιβραδύνει τη δράση των παρασιτικών ασθενειών. Η κύρια καλλιέργεια του σιταριού βρίσκεται στην Εύκρατη ζώνη. Στην τροπική ζώνη μπορεί να καλλιεργηθεί μόνο σε μεγάλα υψόμετρα, στα δε βόρεια πλάτη ως εαρινή καλλιέργεια. Τη μεγαλύτερη αντοχή στο ψύχος έχει το μαλακό σιτάρι, που είναι και πιο διαδεδομένο. Τα σκληρά σιτάρια καλλιεργούνται σχεδόν αποκλειστικά την άνοιξη στις ψυχρές περιοχές.(Σφήκας,1995).
Το σκληρό σιτάρι καλλιεργείται κυρίως στις παραμεσόγειες χώρες, όπου φαίνεται να προσαρμόζεται στο ξηροθερμικό των περιβάλλον. Η άριστη θερμοκρασία βλαστήσεως του σίτου είναι 20-22ºC, η ελάχιστη 3-4ºC και η μέγιστη 35ºC. Στις υψηλές θερμοκρασίες το ενδοσπέρμιο υφίσταται αποσύνθεση από μικροβιακή δράση και το έμβρυο πεθαίνει.(Σφήκας, 1995)
Οι εαρινές ποικιλίες αντέχουν στο ψύχος μέχρι -10ºC, οι χειμερινές ως -20ºC ή μετά από σκληραγώγηση ως -30ºC και κάτω από χιόνι ως -40ºC. Κυρίως ενδιαφέρει η θερμοκρασία στο βάθος του 1-3 cm όπου βρίσκεται ο σταυρός, στον οποίο η ζημιά έχει τις σοβαρότερες επιπτώσεις. Άριστη θερμοκρασία για το αδέλφωμα είναι η 14-18ºC και για τη φωτοσύνθεση γύρω στους 22ºC.(Σφήκας,1995)
Το σιτάρι καλλιεργείται παγκοσμίως σε περιοχές όπου η ετήσια βροχόπτωση κυμαίνεται από 270 έως 1750 mm αλλά συνήθως (στο 75% της συνολικής έκτασης) σε περιοχές όπου η ετήσια βροχόπτωση είναι 375-775 mm H2O (ημίξερες μέχρι ύφυγρες περιοχές) (Peterson, 1965).
Σημασία έχει η κατανομή της βροχόπτωσης σε συνδυασμό και με άλλους παράγοντες, όπως η θερμοκρασία. Περισσότερο νερό ( το 70% των αναγκών του) χρειάζεται το σιτάρι στην περίοδο μεταξύ καλαμώματος και ανθήσεως. Στο προηγούμενο του καλαμώματος διάστημα καταναλίσκεται μόνο 10% του νερού και από το ξεστάχυασμα ως την ωρίμανση 20%. Από την πλευρά αυτή η κατανομή της βροχής στην Ελλάδα είναι δυσμενής επειδή το πιο πολύ νερό πέφτει το χειμώνα και επιπλέον η κατανομή την άνοιξη είναι ακανόνιστη. Για το λόγο αυτό η άρδευση του σιταριού είναι πολλές φορές χρήσιμη μέχρι πολύ αποτελεσματική.(Σφήκας, 1995)
Στις φθινοπωρινές καλλιέργειες έλλειψη βροχών μετά τη σπορά και το φύτρωμα δημιουργεί πιθανότητες αποτυχίας της καλλιέργειας, λόγω κακού φυτρώματος και καθυστέρησης της ανάδυσης (μείωση καλλιεργητικής περιόδου).Συνήθως οι βροχές του Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου ξεπερνούν τις ανάγκες των φυτών, γίνεται αποθήκευση στο έδαφος και χρησιμοποίηση της υγρασίας αργότερα.
Οι βροχές της άνοιξης είναι ευεργετικές λόγω σύμπτωσής τους με την κρίσιμη περίοδο όπου τα φυτά έχουν ένα μέγιστο αναγκών σε νερό και θρεπτικά συστατικά.Όψιμες βροχές (κατά το γέμισμα) είναι χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα και συνήθως ανεπιθύμητες γιατί ευνοούν το όψιμο πλάγιασμα, προσβολές από σκωριάσεις, ενώ καθυστερούν και την ωρίμανση των καρπών.(Καραμάνος, 1992)
Η ολική ετήσια υδατοκατανάλωση ανέρχεται σε 400mm περίπου για ξηρικές καλλιέργειες και μεσογειακό περιβάλλον, αλλά μπορεί να είναι και διπλάσια υπό αρδευόμενες συνθήκες.(Καραμάνος,1992)
Η ποικιλία, η γονιμότητα του εδάφους και το κλίμα επηρεάζουν την περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες του καρπού των σιτηρών. Όσον αφορά στο κλίμα, ο δριμύς χειμώνας που τον ακολουθεί δροσερή και ξηρή θερινή περίοδος ευνοεί την περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη (Στέππες Ρωσίας, Β. και Κ. ΗΠΑ και Καναδάς). Σε περιοχές με ηπιότερο κλίμα (Α. ΗΠΑ και Δ. Ευρώπη) η πρωτείνη στο σιτάρι είναι λιγότερη. Αυτό φαίνεται να σχετίζεται με τη διάρκεια της περιόδου ωριμάνσεως του κόκκου. Στις ξηρές περιοχές η περίοδος αυτή είναι μικρότερη, λόγω της υψηλής θερμοκρασίας και της ξηρασίας. Με ηπιότερες συνθήκες η περίοδος αυτή αυξάνει και προστίθενται σε αναλογία πιο πολλοί υδατάνθρακες στον καρπό, ώστε τελικά το ποσοστό πρωτεΐνης να είναι μικρότερο.(Σφήκας, 1995)
Στην Ελλάδα η περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη του μαλακού σιταριού που καλλιεργείται στη Μακεδονία (ιδίως στη Δυτική) και Θράκη είναι μεγαλύτερη σε σύγκριση με τη Ν. Ελλάδα καθώς και εκείνου που καλλιεργείται στο εσωτερικό της χώρας σε σύγκριση με τα παράλια. Για το σκληρό σιτάρι δεν φαίνεται να υπάρχουν αξιόλογες διαφορές μεταξύ των περιοχών της χώρας μας όπου καλλιεργείται, γενικά δε η περιεκτικότητά του σε πρωτεΐνη είναι υψηλή.(Σφήκας, 1995)

ΕΔΑΦΟΣ
Αν και καλλιεργείται σε ποικιλία εδαφών (από αμμώδη μέχρι βαρειά αργιλλώδη), το σιτάρι ευδοκιμεί κυρίως σε εδάφη μέσης σύστασης μέχρι βαρειά (αμμοπηλώδη, πηλώδη, αργιλλώδη), βαθειά και καλά στραγγιζόμενα. Δεν ευδοκιμεί σε εδάφη με υψηλό υδατικό ορίζοντα. Εδάφη πλούσια σε οργανική ουσία δημιουργούν προδιάθεση για πλάγιασμα.(Καραμάνος, 1992)
Οι μεγαλύτερες αποδόσεις επιτυγχάνονται στα γόνιμα ιλυοπηλώδη ή αργιλλοπηλώδη εδάφη, με επαρκή υγρασία και ελεύθερα ζιζανίων. Τα πολύ αμμώδη και τα κακώς στραγγιζόμενα δίνουν μικρές αποδόσεις. Ακατάλληλα για τη σιτοκαλλιέργεια είναι τα όξινα και τα ισχυρώς εκπλυθέντα εδάφη. Ως προς την υφή του εδάφους, ο σπουδαιότερος ρόλος της, που επηρεάζει τις αποδόσεις του σιταριού, είναι η συγκράτηση της υγρασίας, ιδίως κατά την περίοδο των αυξημένων αναγκών των φυτών. (Σφήκας, 1995)
Η αποδοτικότητα του σιταριού αυξάνεται από 1000 σε 3000 kg/ha καθώς αυξάνεται το διαθέσιμο νερό στην καλλιέργεια από 220 σε 440 mm. Στις ημίξερες περιοχές η αγρανάπαυση θεωρείται απαραίτητη πρακτική για την αύξηση του αποθηκευμένου στο έδαφος νερού. (Good and Smika, 1978) Η απόδοση του σιταριού σχετίζεται θετικά και γραμμικά με το νερό του εδάφους που βρίσκεται ως απόθεμα για την καλλιέργεια και αυτή η σχέση είναι πιο σημαντική από τη σχέση με το εποχιακό νερό που χρησιμοποιείται από την καλλιέργεια. (Musick et al., 1994)
Η έρευνα των Musick et al είναι επεξηγηματική όσον αφορά στο ρόλο που παίζει η τροποποίηση του εδάφους στην αλλαγή της διαθεσιμότητας του νερού για τα φυτά. Η τροποποίηση της επιφάνειας του εδάφους οδηγεί σε αλλαγές στην ισορροπία του εδαφικού νερού, στα όρια της εξάτμισης του εδαφικού νερού και της διήθησης στην εδαφική κατανομή.( Musick et al., 1994)
Οι πρακτικές διαχείρισης του εδάφους επιδρούν στο πόσο αποδοτικά οι καλλιέργειες χρησιμοποιούν το νερό της βροχής σαν εφόδιο. Υπάρχουν τέσσερις κύριοι παράγοντες που επιδρούν στην εξατμισοδιαπνοή μιας επιφάνειας για συγκεκριμμένη χρονική περίοδο. Αυτοί περιλαμβάνουν την κλίση του εδάφους, την θερμοκρασία και την ταχύτητα του ανέμου, την ποσότητα του νερού που βρίσκεται στο έδαφος και την ικανότητα του φυτού να προσλαμβάνουν νερό από το έδαφος.
Αυτοί οι παράγοντες δεν είναι ανεξάρτητοι ο ένας από τον άλλο και με τους κατάλληλους συνδυασμούς επιτυγχάνεται βελτίωση στην αποδοτικότητα της χρήσης του νερού. ( Musick et al., 1994)
Η απόδοση της καλλιέργειας του σιταριού αυξάνεται με αύξηση της αναλογίας σποράς και με μείωση των αποστάσεων μεταξύ των γραμμών. Η ικανότητα της χρήσης του νερού αυξάνεται όταν η απόσταση μεταξύ των γραμμών σποράς μειώνεται από 36 σε 9 cm και η αναλογία σποράς αυξάνεται από 35 σε 140 kg/ha. (Tompkins et al., 1991)
Η γονιμότητα του εδάφους και κυρίως η περιεκτικότητα σε άζωτο επηρεάζει την περιεκτικότητα του κόκκου σε πρωτείνη, για το λόγο ότι το Ν είναι συστατικό της πρωτείνης και εφόσον υπάρχει διαθέσιμο χρησιμοποιείται στη σύνθεσή της. Οι ανώτερες ποιότητες σιταριού παράγονται στις Μεγάλες Πεδιάδες των ΗΠΑ, στον Καναδά και τις στέππες της Ρωσίας, όπου τα εδάφη είναι πλούσια σε οργανική ουσία. Τα σιτάρια αυτά, παρόλο που είναι μαλακά, παρουσιάζουν την εμφάνιση σκληρών σιταριών (τομή κόκκων υαλώδης) λόγω της μεγάλης περιεκτικότητας σε πρωτείνη.(Σφήκας, 1995)
Η πρωτείνη που περιέχεται στους κόκκους του σιταριού επηρεάζεται από τη διαχείριση του αζώτου και την ικανότητα χρήσης του αζώτου , που ορίζεται ως kg N ανά ha που ανακτάται ως άζωτο του κόκκου για κάθε 10 kg N ανά ha που εφαρμόζεται ως λίπασμα. Η ικανότητα χρήσης του αζώτου είναι μέγιστη στα χαμηλά επίπεδα εφαρμογής του και μειώνεται γρήγορα σε αυξανόμενη ποσότητα εφαρμογής του. Η διαχείριση της εφαρμογής του αζώτου στην καλλιέργεια του σιταριού μπορεί να επηρεάσει την απόδοση και την ποιότητα των κόκκων. (Fowler et al., 1990)

ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΙΚΕΣ ΦΡΟΝΤΙΔΕΣ

Αμειψισπορά
Συντελεί στη συντήρηση και πληρέστερη εκμετάλλευση της γονιμότητας του εδάφους και την καταπολέμιση των παρασίτων και ζιζανίων των φυτών. Μονοκαλλιέργεια σιτηρού μπορεί να εφαρμοστεί για αρκετά έτη (5-10) σε γόνιμα, ελεύθερα από ζιζάνια και ασθένειες χωράφια. Σε πολύ φτωχά εδάφη θα μπορούσε να εφαρμοστεί το εκτατικό σύστημα αγρανάπαυση-σιτηρό. Σε χώρες με ελάχιστη βροχόπτωση εφαρμόζεται το σύστημα αγρανάπαυση-σιτηρό, με το οποίο γίνεται εκμετάλλευση της βροχόπτωσης δύο ετών σε μία εσοδεία. Το επωφελέστερο για το σιτάρι σύστημα είναι το τριετές: ψυχανθές-σκαλιστικό-σιτάρι. (Σφήκας, 1995) Από τους εχθρούς του σιταριού που ελέγχονται αποτελεσματικά με την αμειψισπορά αναφέρονται το κολεόπτερο Zabrus gibbus και το δίπτερο Phytophaga destructor. (Καραμάνος, 1992).

Κατεργασία του εδάφους

Ο αριθμός και το βάθος των οργωμάτων, καθώς και η εποχή που γίνονται αυτά, με σκοπό την προετοιμασία του εδάφους για σπορά, καθορίζονται από την προηγούμενη καλλιέργεια, την ύπαρξη ζιζανίων και την υγρασιακή κατάσταση του εδάφους.(Σφήκας, 1995)
Το πρώτο όργωμα γίνεται συνήθως μετά τις πρώτες φθινοπωρινές βροχές και είναι ελαφρύ αν προηγήθηκε χειμερινό σιτηρό και βαθύτερο μετά από καλαμπόκι για πληρέστερο παράχωμα των στελεχών. Μπορεί στη συνέχεια να γίνει ένα ενδιάμεσο όργωμα ή μόνο το όργωμα της σποράς, επίσης δισκοσβάρνισμα αν χρειάζεται, και ακολουθεί η σπορά. (Σφήκας, 1995)
Ένα πολύ σημαντικό στοιχείο που έχει σχέση με την προετοιμασία του εδάφους για σπορά, τη διατήρηση της γονιμότητας, της υφής και της συνοχής των Ελληνικών εδαφών είναι ο χειρισμός των υπολειμμάτων του θεριζοαλωνισμού, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις όπου το σιτηρό διαδέχεται σιτηρό επί σειρά ετών. Συνιστάται μέτρια αναστροφή του εδάφους για ενσωμάτωση των υπολειμμάτων που παρέμειναν στον αγρό μετά τη συγκομιδή της προηγούμενης καλλιέργειας και καταστροφή των ζιζανίων. (Ινστιτούτο Σιτηρών, 1991)
Τα υπολείμματα των αροτραίων καλλιεργειών με σωστή διαχείριση μπορούν να προσφέρουν προστασία στο χωράφι από την διάβρωση και να εμπλουτίσουν το έδαφος με οργανική ουσία. Τα Ελληνικά εδάφη είναι πολύ φτωχά σε οργανική ουσία, που αποτελεί το πιο βασικό συστατικό της γονιμότητας των εδαφών. Η εύκολη πρακτική του καψίματος της καλαμιάς στερεί το έδαφος από οργανική ουσία, και από τα άλλα πλεονεκτήματα που προαναφέρθηκαν. Η ωφέλεια στο έδαφος από την συγκράτηση περισσότερου βρόχινου νερού και από τη μείωση της εξάτμισης από αυτό, συνδέεται άμεσα με το καλό φύτρωμα των σπόρων. Η συγκράτηση της υγρασίας είναι τόσο καλύτερη όσο καλύτερη είναι η κάλυψη του εδάφους από τα φυτικά υπολείμματα. Για τους λόγους αυτούς το κάψιμο τις καλαμιάς θα πρέπει να αποφεύγεται.(ΟΣΔΕ).

Λίπανση
Το αποτέλεσμα της δράσης του αζώτου επί των στρεμματικών αποδόσεων δεν εξαρτάται μόνο από την ποσότητα που θα χορηγηθεί (10-14 μονάδες Αζώτου / στρ.) αλλά και από την τεχνική χορήγησης (σχέση φθινοπωρινού προς εαρινό Άζωτο), δηλαδή από την επάρκεια Αζώτου μέχρι αργά, αφού το σιτάρι εξακολουθεί να προσλαμβάνει Άζωτο μέχρι την ωρίμανση.
Μεταξύ της 110ης και της 115ης ημέρας από τη σπορά είναι για το σιτάρι η περίοδος εντατικής πρόσληψης θρεπτικών στοιχείων Αζώτου, Φωσφόρου, Καλίου (Για σιτάρι που σπάρθηκε τέλος Νοέμβριου, η περίοδος αυτή περιλαμβάνεται Μεταξύ 20 Μαρτίου και 5 Μαΐου). Για την πραγματοποίηση μιας παραγωγής 580 kg /στρ. σκληρού σταριού είναι αναγκαίες .14.5 μονάδες Αζωτου,3.5 μονάδες Φωσφόρου και 13 μονάδες Καλίου.
Επειδή το μεγαλύτερο ποσοστό του Καλίου συγκεντρώνεται στο άχυρο δεν παρατηρείται μείωση της καλιογονιμότητος όταν αυτό δεν απομακρύνεται από το χωράφι.
Οι ισχυρές Αζωτούχες λιπάνσεις το Φθινόπωρο με κοινά λιπάσματα υποβοηθούν την υπερβολική βλάστηση καθώς και την ανάπτυξη των ζιζάνιων. Έτσι προκαλούνται απώλειες θρεπτικών στοιχείων και νερού από νωρίς, ενώ οι απώλειες Αζώτου από έκπλυση αυξάνουν.
Επίσης υψηλά επίπεδα Αζωτολίπανσης στο αδέλφωμα (πρώιμη επιφανειακή λίπανση) είναι καλό να εφαρμόζονται μόνο σε χωράφια με μικρούς πληθυσμούς, κάτω από 250 φυτά / τετρ. μέτρο για να ενισχυθεί το αδέλφωμα. Φυσικά πρέπει να αποφεύγονται οι υπερβολές αφού οδηγούν σε αυξημένη ευπάθεια του σταριού στις ασθένειες και σε πλαγιάσματα.

Η επάρκεια αζώτου στο καλάμωμα σημαίνει αυξημένο αριθμό επιζώντων αδελφιων περισσότερα και μεγαλύτερα στάχυα ανά στρέμμα, περισσότεροι και μεγαλύτεροι κόκκοι ανά στάχυ.
Η επάρκεια αζώτου στο ξεστάχυασμα αυξάνει το χρόνο δράσης των φύλλων την περιεκτικότητα σε πρωτινές καλής ποιότητος.

Πηγή: «Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΚΛΙΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΔΑΦΟΥΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΜΑΛΑΚΟΥ ΚΑΙ ΣΚΛΗΡΟΥ ΣΙΤΑΡΙΟΥ» της Αντωνίου Θεοδώρας.

Περισσότερα: http://www.aegilops.gr,  http://www.plantprotection.hu

Διαβάστε επίσης: 
Καλλιέργεια σιταριού με 8 κιλά το στρέμμα

Το σιταρόχορτο (χλωροφυλλη) καθαρίζει, αποτοξινώνει και οξυγονώνει το αίμα

Διαβάστε περισσότερα »

Η προїστορική διατροφή | Paleo diet

Paleo diet: Η δίαιτα των προїστορικών προγόνων μας. Η παλαιολιθική διατροφή (αναφέρεται και ως Paleo diet) είναι η δίαιτα που ακολουθούσαν οι πρόγονοί μας για πάνω από ένα εκατομμύριο χρόνια. Η διατροφή που ταιριάζει σε ένα ζώο, είναι αυτή με την οποία εξελίχθηκε ως είδος. Κι επειδή τα σημερινά γονίδια του ανθρώπου ελάχιστα διαφέρουν από αυτά των παλαιολιθικών προγόνων, ορισμένοι διατροφολόγοι πιστεύουν ότι ο σημερινός άνθρωπος είναι γενετικά προγραμματισμένος να τρέφεται όπως ο πρόγονός του. Έτσι ορισμένοι προτείνουν να επιστρέψουμε στην παλαιολιθική διατροφή, θεωρώντας ότι πολλές από τις σύγχρονες ασθένειες (στεφανιαία νόσος, διαβήτης τύπου 2, παχυσαρκία κλπ) του πολιτισμού οφείλονται ότι στο γεγονός ότι υιοθετήσαμε μια διατροφή που δεν ταιριάζει στα γονίδιά μας.

Τι περιλαμβάνει η παλαιολιθική διατροφή: Μπορεί η ιδέα να ακούγεται καλή αλλά δεν υπάρχει απόλυτη βεβαιότητα για το ποια ήταν η παλαιολιθική διατροφή. Τι ακριβώς έτρωγαν οι πρόγονοί μας; Έτρωγαν περισσότερο κρέας ή φυτά; Προκλήθηκε λοιπόν μια διαμάχη γύρω από το τι περιελάμβανε η παλαιολιθική διατροφή. Βέβαια δεν χρειάζεται κανείς να έχει ζήσει στο παρελθόν για να αντιληφθεί ποιά ήταν η παλαιολιθική διατροφή. Υπάρχουν σήμερα ένα σωρό πρωτόγονες φυλές που ακολουθούν μια διατροφή που μπορεί να προσομοιάζει με την παλαιολιθική. Και φαίνεται ότι ο παλαιολιθικός άνθρωπος, ανάλογα το μήκος και πλάτος του πλανήτη στο οποίο ζούσε είχε πολύ διαφορετική διατροφή. Ακόμα φυλές οι οποίες ζουν δίπλα η μία με την άλλη μπορεί να έχουν παρουσιάζουν μεγάλες διαφορές στη διατροφή τους.
Για παράδειγμα, η παραδοσιακή διατροφή σε δύο φυλές που ζουν στην Κένυα, στους Κικούγου και στους Μασάι, διαφέρουν όπως η μέρα με τη νύχτα. Οι Κικούγου ήταν χορτοφάγοι ενώ οι Μασάι έτρωγαν κρέας, γάλα και αίμα. Μια άλλη φυλή, οι Σαμπούρου, έπινε απίστευτες ποσότητες γάλατος από βοοειδή, πρόβατα και κατσίκια που έφταναν τα 5-7 λίτρα την ημέρα. Άρα η παλαιολιθική διατροφή δεν ήταν μια. Αυτοί που ζούσαν στους πάγους έτρωγαν κυρίως ζωικά προϊόντα (μια ανάλυση στα οστά ανθρώπων του Νεάντερταλ έδειξε ότι τρέφονταν σαν την αρκτική αλεπού) ενώ αυτοί που ζούσαν στα τροπικά δάση έτρωγαν πολλά λαχανικά και φρούτα.

Ξέρουμε ωστόσο τι δεν έτρωγαν οι πρόγονοί μας. Για παράδειγμα, δεν κατανάλωναν ζάχαρη, αλεύρι, έλαια, αλάτι (εκτός αυτό που περιέχουν εκ φύσεως οι τροφές). Δεν κατανάλωναν επίσης γάλα (παρά μόνο το μητρικό) ούτε τρανς λιπαρά (ποτέ κανείς άνθρωπος δεν είχε καταναλώσει ελαϊδικό οξύ πριν από έναν αιώνα). Ακόμη, δεν είχαν στο διαιτολόγιό τους τις επεξεργασμένες τροφές που δημιούργησε η βιομηχανία τροφίμων και είναι βασισμένες στη γλυκόζη, τη φρουκτόζη, το άμυλο και τα υδρογονωμένα λίπη. Και βέβαια, ο πρωτόγονος άνθρωπος δεν έβαζε στο στόμα του τα γλυκαντικά, τα συντηρητικά και τα αντιβιοτικά που εισάγει η σύγρονη βιομηχανία μέσα στις τροφές της.
Η διατροφή των παλαιολιθικών ανθρώπων αποτελούνταν από άπαχα κρέατα, ψάρια, όσπρια, σπόρους, ξηρούς καρπούς, εποχιακά φρούτα και λαχανικά. Και όλα αυτά ήταν φυσικά πάντα φρέσκα και χωρίς χημικά – δηλητήρια. Η ιδέα λοιπόν της παλαιολιθικής διατροφής είναι απλή: αγνοήστε τα επεξεργασμένα τρόφιμα της βιομηχανίας και τραφείτε όσο πιο φυσικά μπορείτε.

Παλαιολιθική διατροφή και κορεσμένο λίπος: Η ιδέα της παλαιολιθικής διατροφής διαδόθηκε τη δεκαετία του 1980 και ήταν ανατρεπτική. Διότι ενώ η επίσημη διατροφική άποψη μέχρι και τη δεκαετία του 1990 ήταν ότι η υγιεινή διατροφή δεν πρέπει περιέχει πολύ κρέας (και ειδικά κόκκινο το οποίο έχει αρκετή χοληστερίνη) η παλαιολιθική διατροφή θεωρούσε το κρέας απόλυτα συμβατό με τον άνθρωπο. Η παλαιολιθική διατροφή προωθεί ωστόσο το άπαχο κρέας διότι τα ζώα σ’ εκείνη την εποχή είχαν λιγότερο λίπος και οι κυνηγοί τα κυνηγούσαν μόνοι τους δεν τα αγόραζαν έτοιμα από το μαρκετ (τα ζώα σήμερα έχουν περισσότερο λίπος και πάμπολλα δηλητήρια, διότι ο άνθρωπος τα εκτρέφει έτσι ώστε να παχύνουν).
Ο Λόρεν Κορντέν, ο άνθρωπος που έκανε γνωστή την ιδέα της παλαιολιθικής διατροφής στο ευρύ κοινό, καθηγητής υγείας και άσκησης στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Κολοράντο των ΗΠΑ, θεώρησε επιβεβλημένη την καθημερινή κατανάλωση κρέατος, χωρίς να κάνει διάκριση στο αν πρόκειται για άσπρος ή κόκκινο κρέας. Σύμφωνα με το βιβλίο του Κορντέν, The Paleo Diet: Lose Weight and Get Healthy by Eating the Foods You Were Designed to Eat (Παλαιολιθική δίαιτα: Χάστε βάρος και αποκτήστε υγεία τρώγοντας τις τροφές τις οποίες είστε φτιαγμένοι να τρώτε), το κόκκινο κρέας εφοδιάζει τον οργανισμό με ζωτικής σημασίας θρεπτικές ουσίες. «Φροντίστε να επιλέγετε άπαχα κομμάτια χωρίς λίπος, αλλά και να προτιμάτε το βιολογικό κρέας, το οποίο προέρχεται από ζώα που τρέφονται με χόρτα», γράφει ο Κορντέν συνιστώντας στον κόσμο να τρώει κρέας ή ψάρι σε κάθε του γεύμα, όπως κατά τη γνώμη του έκανε ο παλαιολιθικός άνθρωπος.

Είναι ο άνθρωπος σαρκοφάγο ζώο;

Καλό θα ήταν να μπορεί να το κυνηγήσει μόνος του με τα χέρια κι αυτοσχέδιες παγίδες, να το γδάρει μόνος του και να το φάει μισοψημένο!!!! Γιατί αυτό ακριβώς έκαναν οι παλαιολιθικοί λαοί. Το να το αγοράζεις έτοιμο απ’ τον χασάπη και να το μαγειρεύεις με κάμποσα καρυκεύματα, δεν πιάνεται.

Επιπλέον, σύμφωνα με τις μελέτες του, ο Κορντέν βρήκε ότι η παλαιολιθική διατροφή δεν περιείχε λίγα κορεσμένα λίπη όπως ήταν η σύγχρονη διατροφική σύσταση. Μέχρι την δεκαετία του 1990 τα κορεσμένα λίπη θεωρούνταν πολύ κακά για την υγεία ενώ τα ακόρεστα λίπη θεωρούνταν υγιεινά (σήμερα οι μελέτες δείχνουν ότι τα τρανς λιπαρά, αν και ακόρεστα, είναι 4 με 10 φορές χειρότερα από τα κορεσμένα λίπη). Συνεπώς ο Κορντέν βρέθηκε εκτός της επίσημης διατροφικής γραμμής και αυτό δημιούργησε μια διαμάχη για το πόσο υγιεινή είναι τελικά η παλαιολιθική διατροφή.
Η παλαιολιθική διατροφή έχει και μια άλλη πλευρά που προκάλεσει διαξιφισμούς, την ωμοφαγία. Οι πρόγονοι είχαν φυσικά ανακαλύψει την φωτιά αλλά δεν μπορούσνα να τη χρησιμοποιούσαν εκτεταμένα στη διατροφή τους ούτε μπορούσαν να έχουν υψηλές θερμοκρασίες σαν κι αυτές της βιομηχανίας τροφίμων. Τα ακατέργαστα τρόφιμα περιέχουν ένζυμα που ενεργούν ως καταλύτες και ρυθμίσουν τη χωνευτική διαδικασία στο σώμα. Η θέρμανση (ή πάγωμα) των τροφίμων υποβιβάζει ή καταστρέφει αυτά τα ένζυμα. Τα τρόφιμα χωρίς ένζυμα ενδέχεται να οδηγούν μακροπρόθεσμα σε ένα είδος τοξικότητας στο σώμα και στην παχυσαρκία. Και βέβαια τα ακατέργαστα τρόφιμα έχουν περισσότερες βιταμίνες και αντιοξειδωτικά διότι οι θερμότητα καταστρέφει ένα μέρος τους.

Παλαιολιθική διατροφή και απώλεια βάρους: Η παλαιολιθική διατροφή εκτός του ότι βρίσκεται πιο κοντά στη βιολογία του ανθρώπου έχει και την ιδιότητα να αδυνατίζει. Ο λόγος είναι απλός. Όπως συμβαίνει με τη δίαιτα Άτκινς (Atkins) ή τη δίαιτα Ντούκαν (Doukan), η παλαιολιθική δίαιτα δεν περιλαμβάνει ένα σωρό προϊόντα που της σύγχρονης βιομηχανίας τροφίμων που βασίζονται στους επεξεργασμένους υδατάνθρακες (ζάχαρη) και στα τρανς λιπαρά. Οι επεξεργασμένες τροφές είναι οι πιο νόστιμες λιχουδιές που τρώγονται ευχάριστα στο τέλος κάθε γεύματος, ακόμη κι κάποιος έχει ήδη χορτάσει. Αυτές οι τροφές είναι ουσιαστικά που προσφέρουν τις παραπανίσιες θερμίδες και οδηγούν σε αύξηση του βάρους.
Όταν μια δίαιτα απαγορεύει απλώς τη ζάχαρη και το αλεύρι, αυτό μόνο του είναι ικανό να οδηγήσει σε λιγότερες θερμίδες και απώλεια κιλών. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα κόλπο. Οι δίαιτες με αυξημένες πρωτείνες (παλαιολιθική, Άτκινς, Ντούκαν) δεν περιορίζουν τη ποσότητα της τροφής αλλά απαγορεύουν τα επεξεργασμένα τρόφιμα, κυρίως αυτά που βασίζονται στη ζάχαρη και τα ζυμαρικά. Όταν όμως κάποιος αποφεύγει τα επεξεργασμένα τρόφιμα καταναλώνει αναγκαστικά λιγότερες θερμίδες έστω κι αν η δίαιτα του επιτρέπει να φάει όσο θέλει. Διότι μετά από ένα πρωτεϊνικό γεύμα δεν μπορεί κάποιος να φάει ως επιδόρπιο πάλι πρωτεϊνες. Θέλει να τελειώσει το φαγητό του με κάτι γλυκό. Αν λοιπόν δεν τρώει επεξεργασμένα τρόφιμα (π.χ. σοκολάτες και γλυκά) είναι φυσικό να αδυνατίσει και μάλιστα χωρίς να αισθάνεται πείνα. Έτσι συνεχίζει την δίαιτα ώσπου να φτάσει στο στόχο που έχει βάλει για τα κιλά του.
Σε μια μελέτη, όταν οι ερευνητές υπέβαλλαν 14 εθελοντές σε μια παλαιολιθική δίαιτα αποτελούμενη από άπαχο κρέας, λαχανικά, βατόμουρα και καρύδια (χωρίς να θέσουν περιορισμό στις καταναλισκόμενες θερμίδες) οι εθελοντές έχασαν αυθόρμητα κατά μέσο όρο 2,5 κιλά σε τρεις εβδομάδες. Παράλληλα μείωσαν και την αρτηριακή τους πίεση 3 μονάδες. Πού οφείλεται αυτή η επιτυχία; Αποφεύγοντας τις επεξεργασμένες τροφές, μείωσαν την πρόσληψη θερμίδων κατά 36%, ανέφερε ο κεντρικός συγγραφέας αυτής της μελέτης Περ Βάντελ.

Γάλα και παλαιολιθική διατροφή: Tο διαιτολόγιο της παλαιολιθικής διατροφής είναι ασφαλώς αυστηρό, για παράδειγμα, το μόνο αποδεκτό υγρό είναι το νερό! Επιτρέπονται τα φρούτα αλλά όχι οι επεξεργασμένοι χυμοί φρούτων που θεωρείται ότι διαφέρουν διότι περιέχουν λιγότερες φυτικές ίνες. Επίσης δεν επιτρέπεται το γάλα και τα υπόλοιπα γαλακτοκομικά καθώς στην παλαιολιθική εποχή δεν υπήρχαν. Ο άνθρωπος βέβαια μεγαλώνει αποκλειστικά με το μητρικό γάλα αλλά στη συνέχεια αυτό εξαφανιζόταν από τη παλαιολιθική διατροφή.
Φαίνεται ότι ο σύγχρονος άνθρωπος δεν έχει προσαρμοστεί απόλυτα στην εισαγωγή του γάλατος στη διατροφή τα τελευταία 10,000 χρόνια. Τα βασικά μόρια των υδατανθράκων στην ανθρώπινη διατροφή είναι τρία: η γλυκόζη, η φρουκτόζη και η γαλακτόζη. Η τελευταία υπάρχει μόνο στο γάλα, μέσα στη λακτόζη. Η λακτόζη είναι ένας δισακχαρίτης που αποτελείται από ένα μόριο γλυκόζης και ένα μόριο γαλακτόζης. Οι δισακχαρίτες (λέγονται έτσι γιατί αποτελούνται από δύο μόρια σακχάρων) διασπώνται από το ανθρώπινο σώμα σε μονοσακχαρίτες αλλά δεν μπορούν όλοι οι ενήλικοι άνθρωποι να διασπάσουν τη λακτόζη όταν βρεθεί σε μεγάλη ποσότητα στο σώμα. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται δυσανεξία στη λακτόζη.

Οι Ασιάτες έχουν σε μεγάλα ποσοστά δυσανεξία στη λακτόζη αλλά και πολλοί άλλοι λαοί έχουν πρόβλημα διότι η παραγωγή του ενζύμου που διασπά τη λακτόζη, η λακτάση, μειώνεται με το πέρασμα των δεκαετιών. Έτσι καθώς μεγαλώνει ο άνθρωπος, μειώνεται η ποσότητα του γάλατος που μπορεί να τρώει καθημερινά χωρίς να έχει κάποιες παρενέργειες. Η κατάσταση αυτή οφείλεται στο γεγονός ότι ο παλαιολιθικός άνθρωπος δεν είχε εισαγάγει το γάλα στη διατροφή του.
Καθώς οι πρόγονοί μας δεν έπιναν γάλα, οι ερευνητές θεωρούν ότι μια παλαιολιθική διατροφή των 2.200 θερμίδων δεν μπορεί να δίνει πάνω 700 mg ασβεστίου, στην καλύτερη περίπτωση. Αυτή η ποσότητα του ασβεστίου αποτελεί περίπου το 70% της σημερινής επίσημης σύστασης ασβεστίου για να προληφθεί ο οστεοπόρωση. Αυτό σημαίνει ότι ένας σύγχρονος άνθρωπος που υιοθετεί την παλαιολιθική διατροφή μπορεί να μην παίρνει αρκετό ασβέστιο.

Ο παλαιολιθικός άνθρωπος, παρότι κατανάλωνε λιγότερο ασβέστιο από τον σημερινό, είχε πιο γερά κόκαλα κάτι που έχει αποδειχθεί από τους σκελετούς οι οποίοι έχουν ανακαλυφθεί. Επίσης οι σημερινοί πρωτόγονοι άνθρωποι έχουν πιο γερά κόκκαλα από τον άνθρωπο των πόλεων. Αυτό συμβαίνει διότι οι πρωτόγονες φυλές έχουν αυξημένη φυσική δραστηριότητα. Το ασβέστιο εναποτίθεται στα κόκαλα μόνο όταν το σώμα ασκείται. Ακόμα κι αν κάποιος καταπιεί το ασβέστιο όλου του κόσμου, το αποτέλεσμα θα είναι καταστροφικό αν όλη μέρα είναι ξαπλωμένος στο κρεβάτι. Οι αστροναύτες που ζουν χωρίς βαρύτητα έχουν εκτεταμένη απώλεια ασβεστίου χάνοντας 1-1,5% της οστικής μάζας το μήνα και το ταξίδι στον Άρη που διαρκεί ένα χρόνο δεν μπορεί να γίνει σήμερα διότι θα αφήσει το πλήρωμα ανάπηρο για πάντα.

Επιπλέον, ο παλαιολιθικός άνθρωπος δεν κατανάλωνε πολύ αλάτι και αυτό προστάτευε τα κόκκαλά του (το πολύ νάτριο οδηγεί το ασβέστιο έξω από το σώμα). Τέλος, οι πρωτείνες που έτρωγε βοηθούσαν στο σώμα του να απορροφήσει περισσότερο ασβέστιο από την διατροφή. Όμως ο σύγχρονος άνθρωπος που δεν έχει τη φυσική δραστηριότητα του προγόνου του χρειάζεται μάλλον περισσότερο ασβέστιο από αυτό που του παρέχει η παλαιολιθική διατροφή.

Η περίπτωση του γάλατος δείχνει ότι η παλαιολιθική διατροφή ίσως δεν είναι απολύτως κατάλληλη για τον σύγχρονο άνθρωπο ο οποίος δεν ζει όπως ο πρόγονός του. Δεν θα μετακομίσουμε στα σπήλαια, ούτε θα αρχίσουμε να κυνηγάμε για να φάμε, ούτε θα γυμναζόμαστε χτυπώντας βαριοπούλα. Όσοι ασκούν κριτική στην παλαιολιθική διατροφή λένε ότι καλύτερα είναι να γίνονται διατροφικές συγκρίσεις μεταξύ σύγχρονων πληθυσμών και όχι με την παλαιολιθική διατροφή.

Τότε ο άνθρωπος μπορεί να έτρωγε αρκετό κρέας αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να υιοθετηθεί από το σύχρονο άνθρωπο. Το κρέας μπορεί να μην έκανε κακό στον πρωτόγονο άνθρωπο αλλά να κάνει κακό στον σύγχρονο ο οποίος πάσχει από διαβήτη τύπου 2, έχει υψηλή χοληστερίνη, είναι αδρανής σωματικά και έχει πολλά περιττά κιλά. Από την άλλη, οι οπαδοί της παλαιολιθικής διατροφής λένε ότι οι ασθένειες του πολιτισμού οφείλονται στο γεγονός ότι ο σημερινός άνθρωπος έχει αποκοπεί από τις διατροφικές του ρίζες.

Το «μέτρον άριστον» ας είναι ο καθοδηγητής μας και να μην ξεχνάμε πως ο σημερινός άνθρωπος ουδεμία σχέση έχει με τον προ 50 ή 100 χρόνων άνθρωπο πόσο μάλλον με τον παλαιολιθικό, ούτε στις συνθήκες διαβίωσης ούτε στην εμφάνιση, στην ένδυση, ούτε φυσικά στην διατροφή.

Πηγη healthy living

Διαβάστε περισσότερα »

Σταματά η υποχρεωτική αναγραφή προέλευσης του γάλακτος

H ηγεσία του υπουργείου Ανάπτυξης προχώρησε στην κατάργηση της υποχρεωτικής αναγραφής της προέλευσης του γάλακτος μετά από παρέμβαση τη. Τέλος στην υποχρεωτική αναγραφή της προέλευσης του γάλακτος στις συσκευασίες των γαλακτοκομικών προϊόντων βάζει το υπουργείο Ανάπτυξης, καθώς στους νέους κανόνες Διακίνησης Εμπορίας Προϊόντων και Παροχής Υπηρεσιών δεν συμπεριλήφθηκε η αγορανομική διάταξη του 2009 σύμφωνα με την οποία υποχρεωτικά θα έπρεπε οι γαλακτοβιομηχανίες να αναγράφουν την προέλευση της πρώτης ύλης των γαλακτοκομικών προϊόντων τους.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η ηγεσία του υπουργείου προχώρησε στην κατάργηση της διάταξης μετά από παρέμβαση της Κομισιόν που θεωρεί τη διάταξη αυτή μη συμβατή με τους κανόνες ανταγωνισμού. Η εξέλιξη αυτή αποτελεί πλήγμα για τους έλληνες παραγωγούς αλλά και τις γαλακτοβιομηχανίες που έχουν επενδύσει στην ελληνικότητα των προϊόντων τους, προκαλώντας έντονο προβληματισμό για το μέλλον της ελληνικής γαλακτοπαραγωγής.

Παράγοντες της αγοράς σημείωναν ότι «η αναγραφή της προέλευσης της πρώτης ύλης στο γάλα λειτουργούσε θετικά για τον έλληνα παραγωγό καθώς ενίσχυε ουσιαστικά την προτίμηση επιλογής της ελληνικής πρώτης ύλης από τις γαλακτοβιομηχανίες». Μάλιστα στους κύκλους των κτηνοτροφών έχει σημάνει συναγερμός για να δουν πώς θα αντιμετωπίσουν την αρνητική αυτή εξέλιξη.

Την ίδια ώρα το υπουργείο Ανάπτυξης, που σύμφωνα με πληροφορίες ήταν υποχρεωμένο να προχωρήσει στην κατάργηση της διάταξης, εκτιμά ότι θα καταφέρει να ισορροπήσει την κατάσταση και να επαναφέρει την προστασία που προσέφερε στο ελληνικό γάλα η αγορανομική διάταξη, με τη θέσπιση του ελληνικού σήματος, το οποίο πάντως θα είναι προαιρετικό για τις επιχειρήσεις.

«Ηδη στο υπουργείο Ανάπτυξης έχει συσταθεί Επιτροπή για να θα καθορίσει τα κριτήρια σχετικά για την απόκτηση του ελληνικού σήματος από τις επιχειρήσεις και σύμφωνα με πληροφορίες ήδη υπάρχει συμφωνία στην υιοθέτηση κριτηρίων όπως:

-Η υποχρεωτική αναγραφή κατά τη διακίνηση του γάλακτος με ελληνικό σήμα η ένδειξη ελληνικό σε όλα τα συνοδευτικά έγγραφα (τιμολόγια, παραστατικά)

-Κάθε επιχείρηση που έχει ελληνικό σήμα υποχρεούται να τηρεί αρχείο με προμηθευτές γάλακτος και με εισερχόμενες ποσότητες σε όλα τα στάδια της παραγωγικής διαδικασίας

-Διασφάλιση της ιχνηλασιμότητας των προϊόντων και δυνατότητα αντίστροφης επιβεβαίωσης

-Οι εγκαταστάσεις παραγωγής, επεξεργασίας και συσκευασίας του γάλακτος θα πρέπει να είναι στην Ελλάδα

-Το γάλα που διατίθεται στην κατανάλωση ή χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη θα πρέπει να παράγεται σε μονάδες εκτροφής γαλακτοφόρων ζώων στην Ελλάδα.

Επίσης, τον ερχόμενο μήνα αναμένεται να παρουσιαστεί και το λογότυπο του ελληνικού σήματος.

ΤΑ ΝΕΑ

 Διαβάστε ακόμη:

• Επικίνδυνο κοκτέιλ 20 χημικών ουσιών σε ένα ποτήρι γάλα
•  Γάλα... Το "καρτέλ" του λευκού χρυσού....
• Πώς να αναγνωρίζετε το γάλα που έχει παστεριωθεί ξανά και ξανά

 

Διαβάστε περισσότερα »

Το σιταρόχορτο (χλωροφυλλη) καθαρίζει, αποτοξινώνει και οξυγονώνει το αίμα

Το σιταρόχορτο έγινε γνωστό από την Ann Wigmore περίπου 50 χρόνια πριν, στην προσπάθειά της να θεραπεύσει τον οργανισμό της από καρκίνο .Το σιταρόχορτο καθαρίζει, αποτοξινώνει και οξυγονώνει το αίμα. Περιέχει χλωροφύλλη η οποία βοηθάει στο να μεταφέρεται το οξυγόνο στον οργανισμό και να αμύνεται κατά των ασθενειών από τον καρκίνο μέχρι τη γρίπη.

Το σιταρόχορτο το κάνουμε χυμό και το πίνουμε, δεν είναι κατάλληλο να το προσθέσουμε στη σαλάτα μας. Το σιταρόχορτο είναι ο βλαστός που παράγεται από σπόρο σταριού. Εκείνοι που έχουν αλλεργία στο σιτάρι δεν επηρεάζονται από το σιταροχυμό διότι προέρχεται από χόρτο και δεν περιέχει γλουτένη που είναι το συστατικό που δημιουργεί τις αλλεργίες. Επίσης το σιταρόχορτο είναι πλήρης και εύπεπτη πρωτεΐνη όταν αναπτύσσεται σε χώμα.
Το σιτάρι το βρίσκουμε όλο το χρόνο οπότε μπορούμε όλες τις εποχές να έχουμε τον σιταροχυμό μας.

Πως το πίνουμε:
2 έως 4 κουταλιές της σούπας 3 έως 4 φορές την ημέρα (σύμφωνα με τις συστάσεις της Ann Wigmore), περισσότερο δεν χρειάζεται, το υπόλοιπο το φυλάμε στο ψυγείο. Το πίνουμε αργά και με άδειο στομάχι. Επίσης τρώμε μισή ώρα μετά αφού έχουμε πιει το χυμό. Εάν δεν μπορείτε να τον πιείτε σκέτο λόγω του ότι έχει μια ασυνήθιστη γεύση και μυρωδιά μπορείτε να τον προσθέσετε σε χυμό από πράσινα λαχανικά.
Εάν ο χυμός σας βγεί πικρός σημαίνει ότι ο σπόρος ήταν πολυκαιρισμένος η δεν ποτίστηκε αρκετά.
Για θεραπευτικούς σκοπούς καλό είναι να συνδυάζεται με ωμοφαγία.
Στην Αμερική υπάρχει το κέντρο ”Hippocrates Health Institute” το οποίο λειτουργεί από τους συνεχιστές της Ann Wigmore. Εκεί προσέρχεται το Κοινό και μαθαίνει πως να τρέφεται με θεραπευτικό τρόπο. Το κέντρο αυτό λειτουργεί έχοντας πάρα πολλές επιτυχίες σε πολλές ασθένειες αλλά το εντυπωσιακότερο είναι στις εκφυλιστικές ασθένειες όπως καρκίνος, σκλήρυνση κατά πλάκας, καρδιοπάθειες κ.λ.π
Ο χυμός του σιταρόχορτου έχει την ιδιότητα να θεραπεύει με τοπική χρήση εγκαύματα, τραύματα, μολύνσεις.
Χρησιμοποιείται επίσης για καλλυντική χρήση και υποστηρίζεται ότι βοηθά στην επανέκφυση νέων μαλλιών επίσης με τοπική χρήση.
Προτεινόμενα βιβλία :
Living Foods for Optimum Health by Brian R. Clement and Theresa Foy Digeronino
όλα τα βιβλια της Ann Wigmore.
Βιβλιογραφία:
«Γίνε γιατρός του εαυτού σου», Dr Ann Wigmore
«Anti cancer», Δρ Νταβίντ Σερβάν Σρεμπέρ
«Ωμή τροφή αντί μαγειρεμένη», Helmut Wandmaker
«Χορτοφαγική Ωμοφαγία», Φλώρα Παπαδοπούλου

Από τη δεκαετία του 1960 το σιταρόχορτο είναι μια από τις πιο πολυσυζητημένες υπερτροφές.
Πλούσιο σε χλωροφύλλη και με παραπάνω από εκατό θρεπτικές ουσίες, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα δώρα της φύσης. Το σιταρόχορτο έχει ευρέως αναγνωριστεί για τις καθαριστικές, αποτοξινωτικές του ιδιότητες, την ικανότητα αναγέννησης κυττάρων και την ευκολία στη χρήση και την αφομοίωση από όλους τους οργανισμούς. Η μεγάλη ποσότητα χλωροφύλλης, που περιέχει, οξυγονώνει τον οργανισμό και τον ανανεώνει, αναπλάθοντας τους ιστούς και το αίμα.
Περιέχει βιταμίνες A, B, C, E, K, B12, αμινοξέα, μέταλλα, ένζυμα και πρωτεΐνη. Προστατεύει τον οργανισμό από τους ατμοσφαιρικούς ρύπους, τον καθαρίζει από τα βαρέα μέταλλα και τις τοξίνες, βοηθά τον εγκέφαλο και τα αγγεία, διατηρεί υγιή τα δόντια και τα ούλα, καταπολεμά δυσκοιλιότητα, πίεση, ακμή, μύκητες στα πόδια, πιτυρίδα, καθαρίζει τα νεφρά, το συκώτι, τη χολή, αυξάνει τον αιματοκρίτη κ.α.
Πολλοί ειδικοί έχουν τονίσει ότι το μόριο χλωροφύλλης στο σιταρόχορτο είναι σχεδόν ίδιο με το μόριο αιμογλοβίνης στο ανθρώπινο αίμα. Η διαφορά είναι ότι το κεντρικό στοιχείο στη χλωροφύλλη είναι το μαγνήσιο και στην αιμογλοβίνη είναι ο σίδηρος.
Είναι ωφέλιμο στις αποτοξινωτικές δίαιτες.
Ευεργετικό για δερματικά προβλήματα όπως ψωρίαση και έκζεμα.
Λόγω της χλωροφύλλης είναι ιδανικό για: κακοσμία του σώματος, μολύνσεις, πληγές, χρόνια ιγμορίτιδα, φλεβίτιδες και κολπικές μολύνσεις.
Νηστεία καθαρισμού εντέρου: 3-4 φορές τη μέρα πίνουμε σιταροχυμό 120 γραμμάρια την κάθε φορά και 2 εμποτισμούς εντέρου με χλωροφύλλη. Στο νερό που πίνουμε (1 λίτρο τουλάχιστον κάθε μέρα) βάζουμε σιταρόχορτο για να εξαγνιστεί.
Χάσιμο βάρους: Νηστεία με το σιταρόχορτο, χάνουν γύρω στα 250 γραμμάρια βάρος την ημέρα, και ξεκουράζεται πολύ το πεπτικό τους σύστημα, γιατί η χλωροφύλλη απομακρύνει τις τοξίνες από τα κύτταρα και τους λιπαρούς ιστούς και τις μεταφέρει στο αίμα. Αν νοιώσουμε ζαλάδα μασάμε λίγο σέλινο.

Εμποτισμός εντέρου με χυμό σιταριού: η καλύτερη μέθοδος να παράγουμε νέο αίμα.ξεκινάμε από μισό φλυτζάνι και φτάνουμε στο 1 φλυτζάνι για 30 λεπτά. Προηγείται καθαρισμός εντέρου με κλύσμα. Μαρτυρίες:
Αρθριτικά: Πίνοντας μόνο για 7 μέρες σιταρόχορτο, μειώνοντας τα μαγειρεμένα φαγητά και αντικαθιστώντας τα με ωμά, φρέσκα και αγνά φαγητά, εξαφανίστηκαν οι πόνοι, το πρήξιμο, το κοκκίνισμα στα γόνατα.

Άσθμα

Υπέρταση: Μειώθηκε η πίεση μετά από χρήση σιταροχυμού 2-3 εβδομάδων.

Καλόγεροι στο λαιμό ( δοθιήνες): Πίνοντας δύο σιταροχυμούς τη μέρα, και σταματώντας τα αναψυκτικά, χάμπουργκερ και τις άχρηστες τροφές, σταμάτησαν να εμφανίζονται.

Ασθένεια του Μπράϊτ: Πόνος έντονος στην πλάτη. Μετά από 3 εβδομάδες πέρασαν οι πόνοι και άρχισε να περπατά.

Καρκίνος του μαστού: 3 μήνες σιταροχυμού, μείωσε τον όγκο και απέφυγε την εγχείρηση, ενώ εξελίχθηκε σε ιάσιμο τελείως.

Δυσκοιλιότητα με αιμορροΐδες και αίμα: Εξαφανίστηκε με το σιγαροχυμό.

Διαβήτης με επιβαρυμένο κυκλοφορικό, αδρανείς δακρυγόνοι αδένες, αχρηστευμένα πεπτικά όργανα: Σε δύο εβδομάδες μείωση του σακχάρου, σε 3 εβδομάδες ήταν στο φυσιολογικό το σάκχαρο, και σε 11 μήνες πρόσληψης σιταροχυμού εξαφανίστηκαν τα προβλήματα του διαβήτη τελείως.

Εμφύσημα, με συνέπεια να μην μπορεί να περπατήσει γιατί λαχάνιαζε.Με ένα ποτήρι χυμό τη μέρα (σιταρόχορτο) σε ένα μήνα άλλαξε τελείως.

Μάτια: Πίνοντας σιταροχυμό ξαναβρήκαν την υγεία τους τα μάτια σε ηλικία 69 ετών.

Γλαύκωμα – καταράκτης: Σε δύο εβδομάδες, πίνοντας σιταροχυμό δυό φορές την ημέρα, αρχισε να βελτιώνεται το μάτι. Στις πέντε εβδομάδες, έχει βελτιωθεί πάρα πολύ, και είναι στην ανάρρωση.

Μαλλιά: 1 ποτήρι χυμό την ημέρα, σε ένα μήνα τα μαλλιά άρχισαν να πυκνώνουν και πήραν το νεανικό τους χρώμα. Έφυγαν τα γκρίζα μαλλιά.

Εγκαύματα στα χέρια: Ακούμπησε καυτό μέταλλο και κάηκαν τα δάκτυλα. 5 λεπτά βάλανε τα χέρια κάτω από το κρύο νερό της βρύσης, και καλύψανε το έγκαυμα με υγρό πολτό σιταρόχορτου και τυλίξανε το χέρι με υγρό πανί. Ο πόνος έφυγε σε 5 λεπτά, και σε 20 λεπτά που έβγαλαν τον επίδεσμο δεν πονούσε και ήταν εντάξει το χέρι.

Πονοκέφαλοι: Κάθε πρωί έπινε σιταροχυμό και έφυγε ο πονοκέφαλος και η αυχενική δυσκαμψία που προερχόταν από αυτόν.

Λευχαιμία: Παρόλο που η ιατρική θεωρεί την λευχαιμία ανίατη ασθένεια, πίνοντας σιταροχυμό για ένα διάστημα, και κάνοντας ανάλυση αίματος, βγήκε φυσιολογικό.

Πάρκινσον για πολλά χρόνια: μετά από 2 μήνες πίνοντας σιταροχυμό, έφυγαν όλοι οι σπασμοί, και νοιώθει σαν να ξαναγεννήθηκε.

Αδυνάτισμα: από 90 κιλά, σε 6 εβδομάδες κατέβηκε στα 75 κιλά πίνοντας σιταροχυμό

Όγκος ινώδης της μήτρας: Άρχισε να τρώει μόνο ωμά, και να πίνει σιταροχυμό. Σταμάτησε η αιμοραγία, και ο όγκος μειώθηκε σε ένα πολύ μικρό ογκίδιο , με την πιστοποίηση του ιατρού. Ο ιατρός της σύστησε να συνεχίσει αυτή την θεραπεία, και ότι θα αποφύγει την εγχείρηση.

Έλκος στομάχου: πήρε τον σιταροχυμό για ένα μήνα πρωί και βράδυ, και έγινε τελείως καλά.

Καρκίνος της μήτρας στα πρώτα στάδια: μετά από ένα μήνα στο ινστιτούτο της Γουίγκμορ, με ωμές τροφές και σιταροχυμό, έγινε τελείως καλά, όπως πιστοποίησε ο ιατρός της, ο οποίος στενοχωρήθηκε που δεν έγινε εγχείρηση τελικά.

Αποστειρωτική ουσία στο εργαστήριο : Ο Δρ. Ερπ Τόμας, χρησιμοποιεί τη χλωροφύλλη για την αποστείρωση των χειρουργικών εργαλείων, και για να καθαρίζει τα χέρια του από τα βακτήρια που ερευνούσε. Είναι πιο αποτελεσματικό από το ζεστό νερό.

Προστασία από ακτινοβολίες: Το σιταρόχορτο φαίνεται να προστατεύει αποτελεσματικά από τη ραδιενεργή σκόνη, όταν το προσθέσουμε στο νερό του μπάνιου, ή το πόσιμο. Μπορούμε να μασάμε λίγο σιταρόχορτο όταν είμαστε στην πόλη για να εξουδετερωθεί η επίδραση του μολυσμένου αέρα. Μέσα στο σπίτι μας, με το που το καλλιεργούμε φρεσκάρει τον αέρα και εξουδετερώνει τις τοξίνες της ατμόσφαιρας.
Ο Δρ. Ερπ, εριξε σιταρόχορτο σε φθοριωμένο νερό, και σε λίγα λεπτά δεν υπήρχαν ίχνη φθορίου. 30 γρ. σιταρόχορτο σε 1 γαλόνι φθοριομένο νερό, μετατρέπει το φθόριο σε αβλαβείς ενώσεις ασβεστίου, φωσφόρου και φθορίου.
Προσθέτοντας το πρωι 15 γραμμάρια σιταρόχορτο στο νερό της βρύσης, μαλακώνει και γίνεται θετικό.Με το ίδιο νερό αν πλυθούμε, μαλακώνει το πρόσωπο και τα χέρια. Στην μπανιέρα δρα καταπραυντικά.
Σταματά τις αιμορραγίες, ανακουφίζει την αναφυλαξία και βοηθά να θεραπευτούν και να κλείσουν τα τραύματα και τα σπυράκια.
Φρούτα που πλένονται με νερό που περιέχει σιταρόχορτο, καθαρίζονται ολοκληρωτικά από χημικά σπρέι και γίνονται θετική τροφή.
Παστεριωμένο γάλα, παιδικές τροφές, τροφές ζώων το σιταρόχορτο μετατρέπει την τοξική τροχιά των ηλεκτρονίων σε θετική.
Στο νερό που πίνουν τα ζώα και στις τροφές που τρώνε, βοηθάει στην πρόληψη παθήσεων τους.
Το σιταρόχορτο έχει όλες τις βιταμίνες στην κατάλληλη ποσότητα και ποιότητα για τον οργανισμό μας.
Εξαιρετικά αποτελεσματική για τη θεραπεία εγκαυμάτων και τραυμάτων. Μειώνει τον πόνο και κινητοποιεί αμέσως την διαδικασία της ίασης. Αποτρέπει τη φλεγμονή και τη μόλυνση.
Για την κακοσμία του στόματος, μασάμε πότε πότε μικρές ποσότητες σιταρόχορτου. Οι οδηγοί που νυστάζουν, επίσης, οι φοιτητές που διαβάζουν επίσης, διότι το σιταρόχορτο διώχνει τη νύστα και διευκολύνει τη λειτουργία του μυαλού.
Μπορούμε να μασάμε λίγο σιταρόχορτο για να πάρουμε τα ένζυμά του που είναι πολύ δυναμωτικά.
Σιταρόχορτο στα ταξίδια: Το βάζουμε σε δοχείο με νερό για να το πίνουμε και να κάνουμε μπάνιο.
Ακμή: απλώνουμε χυμό χλωροφύλλης, αφού πλύνουμε πρώτα το πρόσωπο με κρέμα σιταριού (σιτάρι και νερό στο blender).
Βούλωμα μύτης:
Ρουφάμε με το ρουθούνι χλωροφύλλη αφού αφαιρέσουμε τον αφρό της. Αυτό διορθώνει το πρόβλημα για πάντα, αρκεί να έχουμε ισορροπημένη διατροφή.
Δερματικά προβλήματα:
Το αίμα είναι γεμάτο από δηλητήρια λόγω κακής διατροφής Οι δερματοπάθειες προκαλούνται από από μικροοργανισμούς που καλλιεργούνται στο διαταραγμένο πεπτικό σύστημα λόγω των πολύ βαριών φαγητών. Κατά κάποιο τρόπο , μας σώνουν τη ζωή, γιατί ο οργανισμός βρίσκει διέξοδο να διώξει τις τοξίνες. Αλλάζουμε διατροφή , βάζοντας στο σώμα μας αγνά φαγητά.
Δυσκοιλιότητα: Αφαιρούμε τις αμυλούχες τροφές και τις αντικαθιστούμε με φρούτα λαχανικά βλαστάρια και χορταρικά. Κάνουμε ένα κλύσμα και μισή ώρα μετά εμποτισμό με σιταροχυμό κάθε μέρα για 3-4 εβδομάδες. Πίνουμε περισσότερα υγρά.
Έκζεμα: Ο οργανισμός υποφέρει από υπερβολική οξύτητα. Τρώμε αλκαλικές τροφές. Πλύσεις στο σημείο του εκζέματος με πολτό σιταριού . Αν υπάρχει φαγούρα, πλένουμε με χλωροφύλλη. Είναι μια ήπια προειδοποίηση της Φύσης ότι το αίμα έχει μολυνθεί.
Ελκώσεις στόματος: Προέρχονται από οξύτητα του οργανισμού (καφές, πολλά ξινά φρούτα, γλυκά). Πλένουμε το στόμα με φρέσκο χυμό χλωροφύλλης, τοποθετούμε στυπτηρία [Η στυπτηρία συνιστάται για το καθάρισμα της «θολούρας» από τα μάτια και για κάθε αρρώστια του δέρματος και της σάρκας. Χρησιμοποιείται σε φάρμακα για την ψώρα που προκαλείται από την υγρασία και επίσης επουλώνει τις πληγές στο στόμα» (Singer 1948, 65), πάνω στο εξέλκωμα, και πίνουμε πολύ νερό να εξουδετερωθεί η υπερβολική οξύτητα του αίματος.
Καλόγεροι (δοθιήνες): Ζεστές κομπρέσες στους καλόγερους για μερικά λεπτά, πολλές φορές ημερησίως.
Κρεατοελιές: Αλλαγή διαιτολογίου σε φρούτα, βλαστάρια, χορταρικά και σιταρόχορτο. Τη δένουμε σφιχτά με μεταξωτή κλωστή και πεύτει μόνη της σε 2μέρες.
Κρυολόγημα: Βουτάμε τα πόδια μας αμέσως σε πολύ ζεστό νερό για 15 λεπτά. Πίνουμε μια ζεστή λεμονάδα και καταργούμε το γάλα. ΤΟ κρυολόγημα, το καταπολεμούμε άμεσα αν σταματήσουμε τις στερεές τροφές αι τα γαλακτοκομικά. Πίνουμε υγρά, και πολύ νερό. Κάνουμε κι ένα κλύσμα. Το κρυολόγημα βοηθάει να αποβληθούν οι τοξίνες από το σώμα, και με τις πληροφορίες που δίνονται βοηθάμε να επιταχυνθεί η αποβολή. Βοηθάει να ξαπλώνουμε νωρίς .Αν πονάει ο λαιμός, κάνουμε γαργάρες με φρέσκο σιταροχυμό και τυλίγουμε τον λαιμό με ένα μαντήλι, ώστε να ιδρώσει για να αποβάλλει τις τοξίνες.
Μικροεγκαύματα χεριών: Βάζουμε αμέσως τα χέρια μας σε κρύο νερό, και μετά σε φρεσκοβγαλμένο σιταροχυμό. Έτσι επισπεύδεται η επούλωση και δεν μένουν πληγές.
Ρινοραγίες: Ρουφάμε φρεσκοστυμμένο χυμό σιταρόχορτου στα ρουθούνια για να επουλωθεί η σπασμένη μεμβράνη της μύτης. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και κρύο νερό με φρέσκο χυμό λεμονιού.
Τσιμπήματα εντόμων: τρίβουμε φρέσκο χυμό λεμονιού ή σιταροχυμό στο σημείο του τσιμπήματος, ή δένουμε πάνω από το τσίμπημα ένα κατάπλασμα πολτού σιταρόχορτου.
Φαγούρα: Παρόλο που είναι ένα θέμα με πολλές πτυχές, συνοπτικά θα αναφέρω αλλαγή διαιτολογίου σε απλές τροφές και πλύσιμο της περιοχής με χυμός χλωροφύλλης. Αυτό θα βοηθήσει να εξαλειφθεί το πρόβλημα σε λίγες μέρες.
Ψωρίαση: Καθαρισμός του εντέρου και αλλαγή του διαιτολογίου σε αμαγείρευτες τροφές.

35 χρήσεις του σιταρόχορτου (χλωροφύλλη)
1. Η χλωροφύλλη είναι αντιβακτηριακή και μπορεί να χρησιμοποιηθεί εσωτερικά και εξωτερικά για θεραπεία.
2. Ο Δρ. Jenssen M. D. είπε μεταξύ άλλων, ότι χρειάζονται μόνο λίγα λεπτά για να αφομοιωθεί ο χυμός χλωροφύλλης από τον ανθρώπινο οργανισμό και ότι αυτό γίνεται χωρίς κόπο.
3. Η χλωροφύλλη από σιταρόχορτο αναπλάθει το αίμα. Έρευνες σε πειραματόζωα με αναιμία έδειξαν μετά τη χρήση χλωροφύλλης, ότι ο αιματοκρίτης επέστρεψε στα φυσιολογικά όρια μέσα σε 4 – 5 ημέρες.
4. Αγρότες τάισαν ανίκανα βόδια και αγελάδες με σιταρόχορτο και επανέκτησαν την γονιμότητα τους. Το περιεχόμενο υψηλής ποσότητας μαγνησίου στη χλωροφύλλη χτίζει ένζυμα και αναπλάθει τις σεξουαλικές ορμόνες, φανταστείτε τι μπορεί να κάνει στον ανθρώπινο οργανισμό.
5. Χλωροφύλλη μπορεί να εξαχθεί από πολλά φυτά, η χλωροφύλλη όμως από σιταρόχορτο είναι ανώτερη, διότι είναι η μόνη που περιέχει πάνω από 100 στοιχεία που χρειάζεται ο ανθρώπινος οργανισμός και είναι μη τοξική σε οποιαδήποτε ποσότητα, σε σύγκριση με τη χλωροφύλλη από φύλλα πολλών δέντρων όπως π.χ. φύλλα ελιάς, ελάτου, πορτοκαλιάς. Είναι αξιοσημείωτο ότι και τα ζώα δεν τρώνε αυτά τα φύλλα λόγω πιθανής τοξικότητας.
6. Το σιταρόχορτο συντηρεί επιτυχώς όλα τα φυτοφάγα ζώα στον πλανήτη για αιώνες.
7. Η Δρ. Γουίγκμορ βοηθούσε κόσμο να θεραπευτεί από χρόνιες και ανίατες ασθένειες χρησιμοποιώντας σιταρόχορτο εδώ και 30 χρόνια.
8. Ο χυμός χλωροφύλλης αναπλάθει τους ιστούς.
9. Είναι ο ανώτερος αποτοξινωτικός παράγοντας που γνωρίζει ο άνθρωπος σε σύγκριση με άλλους χυμούς πράσινων λαχανικών ή καρότου. Ο Δρ. Thomas, συνεργάτης της Δρ. Γουίγκμορ, έδειξε ότι 7 κιλά φρέσκου σιταρόχορτου ισοδυναμούν με 170 κιλά από τα καλύτερα φρέσκα λαχανικά όπως καρότο, μαρούλι, σέλινο κ.λπ.
10. Το σιταρόχορτο περιέχει οξυγόνο όπως όλα τα φυτά που περιέχουν χλωροφύλλη. Και όπως είναι γνωστό, ο εγκέφαλος και τα αγγεία λειτουργούν στο μάξιμουμ μέσα σ’ ένα περιβάλλον υψηλό σε οξυγόνο.
11. Η χλωροφύλλη σιταρόχορτου εξουδετερώνει τοξίνες που βρίσκονται μέσα στον οργανισμό μας.
12. Καταπολεμά τους όγκους και θεραπεύει τον καρκίνο.
13. Βελτιώνει το ζάχαρο στο αίμα μας (διαβήτη) ειδικά όταν συνδυάζεται με ωμές «ζωντανές τροφές».
14. Στο περιοδικό American Surgeons Journal, ο Benjamin Cluskin συνιστά χλωροφύλλη για κακοσμία σώματος, μολύνσεις, πληγές, χρόνια ιγμορίτιδα, φλεβίτιδες και κολπικές μολύνσεις, επίσης για εξαφάνιση αιμορροΐδων.
15. Λειτουργεί σαν καθαρτικό, επίσης χρησιμοποιείται και σαν αποσμητικό.
16. Μόνο μια μικρή ποσότητα στον ανθρώπινο οργανισμό, προλαμβάνει και διατηρεί υγιή δόντια.
17. Κρατώντας το χυμό σιταρόχορτου για 5 λεπτά στο στόμα σταματάει τον πονόδοντο, απορροφά τις τοξίνες και συσφίγγει τα χαλαρά ούλα.
18. Γαργάρα για ερεθισμένες αμυγδαλές.
19. Εξαλείφει την πυόρια. Πολτός σιταρόχορτου μαζί με χυμό του στην πάσχουσα περιοχή ή το μασάμε και φτύνουμε τον πολτό.
20. Πίνουμε σιταρόχορτο για δερματικά προβλήματα όπως ψωρίαση και έκζεμα.
21. Προλαμβάνει το άσπρισμα των μαλλιών και επαναφέρει το φυσικό χρώμα ειδικά όταν συνδυάζεται με «ζωντανές τροφές».
22. Μπορεί κάποιος να νιώσει άμεση ενέργεια, αντοχή και την αίσθηση της ευφορίας.
23. Βελτιώνει την πέψη.
24. Μοναδικό για αιματολογικές παθήσεις όλων των ειδών λόγο της υψηλής περιεκτικότητας σε ένζυμα, ειδικά όταν συνοδεύεται από ωμή ζωντανή διατροφή.
25. Τέλειο για καθαρισμό δέρματος, απορροφάται από το δέρμα και το τρέφει. Στο μπάνιο ρίχνουμε στο σώμα μας φρέσκια χλωροφύλλη για 15-20 λεπτά και ξεπλένουμε.
26. Στη δυσκοιλιότητα είναι το τέλειο και κρατάει το έντερο χαλαρό.
27. Βοηθάει τις λειτουργίες της καρδιάς, το αρτηριακό, τα εντόσθια, την ουρήθρα και τους πνεύμονες.
28. Διαλύει ουσίες στου πνεύμονες που έχουν δημιουργηθεί από διάφορα οξέα (μονοξείδιο του άνθρακα) κ.λπ.
29. Ρίχνει την πίεση γιατί βοηθάει στη συντήρηση των αγγείων.
30. Το σιταρόχορτο αναζωογονεί τα γερασμένα κύτταρα, αντιστρέφει τη γήρανση και μας κάνει να νοιώθουμε πιο ζωντανοί.
31. Ενεργοποιεί το θυρεοειδή κατά της παχυσαρκίας.
32. Θεραπεύει την ακμή.
33. Καταπραΰνει και θεραπεύει κοψίματα, καψίματα, μύκητες ποδιών, τσιμπήματα εντόμων, πληγές κ.λπ.
34. Ανακουφίζει από εγκαύματα ηλίου.
35. Στα μαλλιά με μασάζ πριν το λούσιμο, εξαλείφει πιτυρίδα και φαγούρα.
Ο χυμός είναι ασφαλής και αποτελεσματικός για την απώλεια βάρους. Λειτουργεί με την καταστολή της όρεξης και με την τόνωση του μεταβολισμού και της κυκλοφορίας. Δύο κουταλιές φρέσκο χυμό ισούται με 3 κιλά των βιολογικών λαχανικών σε βιταμίνες. Έχει μόνο 10-15 θερμίδες ανά κουταλάκι. Δεν έχει λίπος ή χοληστερόλη, έχει σχεδόν ένα γραμμάριο πρωτεΐνης ανά κουταλάκι, και περιλαμβάνει όλα τα απαραίτητα αμινοξέα.
Ο χυμός του σιταριού οφέλη στα κύτταρα του αίματος, στα οστά, στους αδένες, τα μαλλιά, τα νεφρά, το ήπαρ, τους μυς, την σπλήνα, τα δόντια, και άλλα μέρη του σώματος. Προστατεύει τους πνεύμονες και το αίμα από τη ρύπανση του αέρα και των υδάτων, ο καπνός του τσιγάρου, τις τοξίνες και τα βαρέα μέταλλα.
Ο χυμός του σιταρόχορτου λαμβάνεται σε δοσολογία 2 κουτ. σούπας επί 3 φορές την ημέρα. ΠΟΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ. Δεν το αντέχει ο οργανισμός μας. Πίνεται αργά με άδειο στομάχι. Τροφή μπορούμε να φάμε μετά την πάροδο μισής ώρας. Φυλάσσεται στο ψυγείο για μία εβδομάδα.

•  Ζειά (αλεύρι Ντίνγκελ)‏ Τό ψωμί τών Ελλήνων

Διαβάστε περισσότερα »

O Σαμαράς θέλει να ... πάρει τα σπίτια των Ελλήνων

   

Πολύ πιο άμεσο και καυτό είναι το πρόβλημα για περίπου 150.000 ιδιοκτήτες σπιτιών, τα στεγαστικά δάνεια των οποίων, συνολικού ύψους 17 δις ευρώ, βρίσκονται ήδη «στο κόκκινο»

Μοιάζει σίγουρα με την «εκδίκηση της γυφτιάς». Τις δεκαετίες του 1950 και του 1960 το κύριο σύνθημα της μετεμφυλιακής Δεξιάς ήταν ότι «αν έρθουν οι αριστεροί στην εξουσία, θα αρπάξουν τα σπίτια του κοσμάκη»!
Με τον τρόπο αυτό προσπαθούσαν οι δεξιές κυβερνήσεις να τρομοκρατήσουν τα πολιτικά καθυστερημένα λαϊκά στρώματα που έφτυναν αίμα για να επιβιώσουν και να καλύψουν τις θεμελιωδέστερες των βιοτικών αναγκών τους.

Η απειλή ότι «οι αριστεροί θα μας πάρουν τα σπίτια» πέρασε έτσι βαθιά στην ιδεολογία και στο πολιτικό υποσυνείδητο των ψηφοφόρων της Δεξιάς. Δεν περιγράφεται, λοιπόν, η σημερινή σύγχυση τους καθώς εμβρόντητοι παρατηρούν με πόση λύσσα η δεξιά κυβέρνηση του Σαμαρά και του Βενιζέλου προσπαθεί μαινόμενη να τους πάρει αυτή τα σπίτια «γδέρνοντας» τους κατόχους ακινήτων με την επιβολή αλλεπάλληλων νέων χαρατσιών! Φόροι και πάλι φόροι που τελειωμό δεν έχουν.
Φτάσαμε στο πολιτικά παρανοϊκό σημείο να γράφει στην πρώτη σελίδα της δεξιάς Καθημερινής ο αρθρογράφος της Κώστας Ιορδανίδης: «Η αγωνία διατυπωνόταν στον μονόλογο του πολλά ζήσαντος και παθόντος πατέρα των πρώτων χρόνων της δεκαετίας του '50: "Μην έρθουν οι κομμουνιστές και μας πάρουν το σπίτι"... (Σήμερα) άλλοι στρέφονται προς την Αριστερά, στον ΣΥΡΙΖΑ, με την ελπίδα πως θα διασώσουν ό,τι απειλούσαν να κατάσχουν πριν από εβδομήντα χρόνια οι κομμουνιστές»!

«Εάν αυτό δεν είναι ανατροπή...» καταλήγει «σύννους τε και κατηφής» ο ακραία συντηρητικός αρθρογράφος της δεξιάς εφημερίδας έχοντας απόλυτο δίκιο. Τα ύστερα του κόσμου!

Ο ΣΥΡΙΖΑ σώζοι τα... σπίτια!

Η ηγεσία του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν έχασε την ευκαιρία να πάρει εκδίκηση εκ μέρους ολόκληρης της Αριστεράς.

Η κυβέρνηση «εκτελεί τις εντολές της τρόικας και απασφαλίζει τη βόμβα των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας από την 1η Ιανουαρίου 2014» δήλωσε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας προ εικοσαημέρου στην Ηγουμενίτσα σε δημόσια συγκέντρωση.
Και αφού κατήγγειλε τον Αντώνη Σαμαρά και τον Βαγγέλη Βενιζέλο ως «εντολοδόχους των δανειστών που είναι ο πραγματικός κίνδυνος για το σπίτι του δανειολήπτη», έφτασε στην αποθέωση: «Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο πραγματικός προστάτης και εγγυητής της ατομικής ιδιοκτησίας του πολίτη!» διακήρυξε,«κουφαίνοντας» όχι μόνο τους δεξιούς, αλλά και τους αριστερούς, που τους «έπεσαν τα μαλλιά» με αυτά που άκουσαν.

Νέο... αριστερό «μολών λαβε»!

Με ακόμη μεγαλύτερο πάθος ο γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Βίτσας, παρουσίασε με συνέντευξη του στην Εφημερίδα των Συντακτών το νέο «μολών λαβέ» της Αριστεράς που εκφράζει ο ΣΥΡΙΖΑ: «Με όποιο τρόπο, κόλπο, επιχειρηματολογία, πράξη ή παράλειψη επιχειρήσει η κυβέρνηση να ξεκινήσουν οι πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας, θα αποτύχει οικτρά» δήλωσε ο γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ την περασμένη εβδομάδα και εξήγησε γιατί: «Στη Βουλή θα αξιοποιήσουμε όλα τα κοινοβουλευτικά μέσα, αλλά περισσότερο στην κοινωνία, στη γειτονιά, δεν θα επιτρέψουμε να επιχειρηθεί πλειστηριασμός και κατάσχεση... Απλά, δεν θα περάσει» διακήρυξε διαμορφώνοντας «πολεμικό» κλίμα αντιπαράθεσης μέχρις εσχάτων στο θέμα των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας που προωθούν οι Σαμαράς και Βενιζέλος.

Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι το θέμα αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό και ιδιαιτέρως φορτισμένο πολιτικά από συμβολική σκοπιά στις συνειδήσεις των λαϊκών στρωμάτων.
Πολύ πιο άμεσο και καυτό είναι το πρόβλημα για περίπου 150.000 ιδιοκτήτες σπιτιών, τα στεγαστικά δάνεια των οποίων, συνολικού ύψους 17 δις ευρώ, βρίσκονται ήδη «στο κόκκινο», έχουν, δηλαδή, καθυστέρηση εξυπηρέτησης άνω των τριών μηνών.

Το πρόβλημα των στεγαστικών δανείων είναι κοινωνικά σοβαρότατο και σε καμιά περίπτωση η λύση δεν είναι η αρπαγή των σπιτιών από τις τράπεζες μέσω κατασχέσεων. Σωστά ο ΣΥΡΙΖΑ διακηρύσσει την κατηγορηματική αντίθεση του στους πλειστηριασμούς και απαιτεί να βρεθεί φιλολαϊκή λύση. Η πολιτική του είναι σωστή. Από του σημείου αυτού όμως μέχρι του σημείου να διακηρύσσει ο Αλέξης Τσίπρας ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο πραγματικός προστάτης και εγγυητής της ατομικής ιδιοκτησίας του πολίτη» υπάρχει μια ιδεολογική και πολιτική άβυσσος, η οποία απαιτεί θέμα άλλης, πολύ σοβαρής συζήτησης.

«Κυβέρνηση της Αριστεράς» και «ΣΥΡΙΖΑ ως προστάτης και εγγυητής της ατομικής ιδιοκτησίας» είναι, πάντως, δύο πράγματα εξ ορισμού ασυμβίβαστα και αλληλοαποκλειόμενα ακόμη και σε μεταβατικό στάδιο γιατί «ατομική ιδιοκτησία» δεν είναι μόνο το σπιτάκι του απλού πολίτη, αλλά και τα εργοστάσια και οι τράπεζες και οι μεγάλες ακίνητες περιουσίες. Αν ο Αλέξης Τσίπρας προτίθεται να αποδειχθεί «προστάτης και εγγυητής» και αυτού του είδους της «ατομικής ιδιοκτησίας», τότε... ζήτω που κάηκαν τα εκατομμύρια των ψηφοφόρων του!

Ραγδαία επιδείνωση

Η κατάσταση στα στεγαστικά δάνεια είναι πολύ δύσκολη, αλλά ακόμη δεν είναι τόσο τραγική όσο φαντάζεται ο μέσος πολίτης που, δεν είναι επαρκώς ενημερωμένος. Πολύ πιο ανησυχητική είναι η προϊούσα ραγδαία επιδείνωση της κατάστασης, η οποία προοιωνίζεται τα χειρότερα για το άμεσο μέλλον.

Για να γίνουμε σαφέστεροι, το συνολικό ύψος των στεγαστικών δανείων σήμερα υπολογίζεται γύρω στα 72 δις ευρώ. Από αυτά, όπως προαναφέραμε, επισφαλή έχουν καταστεί τα 17 δις - κάτι λιγότερο, δηλαδή, από το 25% των δανείων. Τα υπόλοιπα στεγαστικά δάνεια, ύψους 55 δις ευρώ, εξυπηρετούνται κανονικά για την ώρα.

Υπογραμμίζουμε την επισήμανση «για την ώρα» επειδή το ανηλεές φορολογικό γδάρσιμο των Ελλήνων από την κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου περιορίζει με ανησυχητικά γρήγορους ρυθμούς τη δυνατότητα των πολιτών να είναι συνεπείς προς τις δανειακές τους υποχρεώσεις.

Τον Ιούλιο του 2010 τα «κόκκινα» στεγαστικά δάνεια ανέρχονταν συνολικά στο ποσό των 7 δις ευρώ μόνο. Μέσα σε τρία μόλις χρόνια τα 7 δις ευρώ έγιναν 17 δις και, ενώ τότε τα «κόκκινα» δάνεια αποτελούσαν μόλις το 8% του συνόλου των στεγαστικών δανείων, σήμερα έφτασαν στο 23,5%. Η επιδείνωση είναι εξόφθαλμα ραγδαία.

Αυτή τη στιγμή, πάνω από 2.000.000 φυσικά πρόσωπα οφείλουν στο Δημόσιο ληξιπρόθεσμα μικρά ή μεγάλα ποσά, που συνολικά συμποσούνται στο ύψος των 21,5 δις ευρώ. Δεν είναι αυτονόητο ότι αυτό το τεράστιο χρέος των πολιτών προς το Δημόσιο θα επηρεάσει αρνητικά την ικανότητα τους να εξυπηρετήσουν τα δάνεια τους προς τις τράπεζες;

Είναι απολύτως βέβαιο - και, προσοχή, αναφερόμαστε μόνο στα φυσικά πρόσωπα, όχι και στα νομικά (επιχειρήσεις, εταιρείες, ιδρύματα κ.λπ.) τα συνολικά χρέη των οποίων προς το Δημόσιο, μαζί με εκείνα των φυσικών προσώπων, θα ξεπεράσουν φέτος αισθητά το κολοσσιαίο ποσό των 60 (!) δις ευρώέναντι των 56 δις που ήταν στο τέλος του 2012 και των 44 δις ευρώ που ήταν στο τέλος του 2011 ή των 38,7 δις ευρώ που ήταν στα τέλη του έτους 2010.

Νέο χαράτσι

Όλα αυτά όμως καθόλου δεν συγκινούν τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο, οι οποίοι από κοινού με την τρόικα βυσσοδομούν και απεργάζονται σχέδια για το πώς θα αρπάξουν όσο το δυνατόν συντομότερα τα σπίτια του κοσμάκη.

Νέο χαράτσι εφηύραν για όλα τα ακίνητα: την υποχρεωτική ασφάλιση όλων των σπιτιών και διαμερισμάτων από... σεισμό και καταποντισμό! Να βάλουν, δηλαδή, όλους ανεξαιρέτως τους ιδιοκτήτες ακινήτων να πληρώνουν 200, 300, 500 ή και περισσότερα ευρώ κάθε χρόνο - πέρα φυσικά από τον ενιαίο φόρο ακινήτων που θα «σκάνε» όλοι υποχρεωτικά από το 2014!

Καθόλου δεν αρέσει στον Σαμαρά και τον Βενιζέλο το γεγονός ότι μόνο το 15% των ακινήτων είναι ασφαλισμένο στην Ελλάδα - και αυτό επειδή την τελευταία δεκαετία δεν δίνουν οι τράπεζες στεγαστικό δάνειο αν δεν ασφαλίσεις υποχρεωτικά το ακίνητο που αγοράζεις ή χτίζεις στη... θυγατρική ασφαλιστική τους εταιρεία για όλη τη διάρκεια του δανείου ώστε για 20-30 χρόνια να σου τρώνε κοροϊδίστικα λεφτά!

Η υποχρεωτική ασφάλιση των ακινήτων συνιστά νέα ληστεία των ιδιοκτητών. Όχι μόνο γιατί με τον εκβιασμό του κράτους σού παίρνουν τα λεφτά θέλεις δεν θέλεις, έχεις δεν έχεις να πληρώσεις, αλλά και γιατί σε περίπτωση πραγματικής φυσικής καταστροφής μαζικής κλίμακας σιγά μην έχουν λεφτά οι ασφαλιστικές εταιρείες να αποκαταστήσουν τις ζημιές!

Στην πραγματικότητα, οι περισσότερες ασφαλιστικές εταιρείες είναι άκρως αμφίβολης φερεγγυότητας, με υπερτιμημένα κατά πολύ τα αποθεματικά τους λόγω προκλητικού «κόλπου» της Τράπεζας της Ελλάδος.

Πολλές από τις ελληνικές ασφαλιστικές εταιρείες ετοιμάζονται να τις κατασπαράξουν γερμανικοί ή γαλλικοί ασφαλιστικοί κολοσσοί αντί πινακίου φακής και έτσι ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος και η τρόικα θέλουν να επιβάλουν το νέο χαράτσι στα ακίνητα ως έναν ακόμη «κεφαλικό φόρο» των υπόδουλων Ελλήνων στους κατακτητές της πατρίδας μας και στους γηγενείς συνεργάτες τους, σε όποιο ποσοστό τούς αναλογεί.

Του Γιώργου Δελαστίκ 

Διαβάστε περισσότερα »

Μάθετε για τα Υβρίδια και πώς να τα αποφύγετε!

Πάνω από το 80% των λαχανικών και των φρούτων που τρώμε σήμερα είναι υβρίδια. Τα περισσότερα λαχανικά και κάποια από τα φρούτα που φτάνουν πλέον στο πιάτο μας έχουν «γεννηθεί» με τεχνητή γονιμοποίηση, δηλαδή είναι καρποί που έχουν προκύψει από την καλλιέργεια υβριδίων. 
Υβρίδια είναι τα φυτά, τα οποία προκύπτουν σε εργαστήρια απο γεωπόνους  από τη διασταύρωση δυο διαφορετικών ποικιλιών του ίδιου είδους και παρουσιάζουν “βελτιωμένα” χαρακτηριστικά σε σχέση με τα φυτά από τα οποία προέρχονται. Τα “βελτιωμένα” αυτά χαρακτηριστικά εξυπηρετούν εμπορικούς σκοπούς όπως αύξηση της παραγόμενης ποσότητας, αύξηση του μεγέθους των καρπών, ανθεκτικότητα σε ασθένειες, ανθεκτικότητα σε ακραία καιρικά φαινόμενα, ομογενοποιήσει των παραγόμενων προϊόντων για τη διευκόλυνση της τυποποίησήςτους, μορφοποίησή τους προς χάρη της καταναλωτικής αισθητικής.

Αντίθετα τα υβριδικά φυτά είναι πιο ανθεκτικά στις ασθένειες και περισσότερο παραγωγικά, αλλά με τίμημα πολλές φορές την αυθεντική γεύση και το γνήσιο άρωμα.  Οι υβριδικές καλλιέργειες έχουν μεγάλες απαιτήσεις σε νερό και λίπασμα, ενώ αποδεικνύονται πολύ ευαίσθητες σε παθογόνα, με συνέπεια οι γεωργοί να χρησιμοποιούν μεγάλες ποσότητες χημικών. Τα υβρίδια παρουσιάζουν επίσης ένα ακόμη αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό, ότι συνήθως παράγουν στείρους σπόρους κι ανόχι τότε τα φυτά που προέρχονται από σπόρους υβριδίων κατά κανόνα δεν εμφανίζουν τα “βελτιωμένα” χαρακτηριστικά στην επόμενη γενιά.
Πως να τα ξεχωριζουμε στην αγοραΣτα κηπευτικά τα πιο διαδεδομένα υβρίδια είναι αυτά της ντομάτας.• Ακόμη και αν δεν μπορούμε όμως να αποφύγουμε να αγοράσουμε υβρίδια -που στις περισσότερες των περιπτώσεων δεν μπορούμε-, επιλέγουμε εκείνα που έχουν καλύτερη γεύση, επικροτώντας την τεχνολογία στην υπηρεσία του καταναλωτή και όχι της αγοράς που προτιμά άνοστες ντομάτες που δεν σαπίζουν με τίποτα.Πώς εντοπίζουμε τα πιο νόστιμα;
Με την παραδοσιακή μέθοδο της δοκιμής.• Διαλέγουμε με την όσφρηση και την αφή και όχι με την όραση. Δεν διαλέγουμε τα «όμορφα λαχανικά», αλλά τα μοσχομυρωδάτα και όσα διαθέτουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.• Προτιμάμε λαχανικά και φρούτα στον καιρό τους. Ετσι, έχουμε περισσότερες πιθανότητες να πετύχουμε ποικιλιακό προϊόν και όχι υβρίδιο.
Για να είμαστε λοιπόν σίγουροι για αυτά που τρώμε μπορούμε με απλά και εύκολα βήματα να φτιάξουμε το δικό μας σπορείο!
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΠΟΡΕΙΟΥ
Χρειαζόμαστε:* καλό φυτόχωμα για το σπορείο* κύπελλα πλαστικά (του νερού) ή φυτοδοχεία του εμπορείου* καφάσια μαναβικής (ρηχά)* νάιλον (ή άλλο υλικό) για σκέπασμα* παραδοσιακούς σπόρους Τα κυπελλάκια που έχουμε, τα τρυπάμε σε 3-4 σημεία στη βάση τους, για να φεύγει το νερό και να αερίζονται.Επίσης, αν κάνουμε καφάσι με χώμα, βάζουμε το νάιλον κάτω και το τρυπάμε. (Τις τρύπες τις κάνουμε με πυρωμένο καρφί).Γεμίζουμε τα κυπελλάκια με χώμα, ελαφρώς πατημένο και σε ύψος τρία δάχτυλα πριν γεμίσει. Ποτίζουμε το χώμα , βάζουμε τούς σπόρους, τους σκεπάζουμε και ξανα ποτίζουμε ελαφριά. Οι σπόροι είναι σε τόσο βάθος στο χώμα όσο και το ύψος τους. Δηλαδή τους σπόρους της ντομάτας ίσα-ίσα τους σκεπάζουμε, ενώ τους σπόρους του κολοκυθιού τους βάζουμε 2-3 εκατοστά στο χώμα. Αν οι σπόροι είναι μικροί (π.χ. ντομάτα) σε κάθε κύπελλο βάζουμε 4-5 σπόρους, ενώ αν είναι μεγάλοι (π.χ. κολοκύθι) βάζουμε 2-3 σπόρους. Ο χρόνος ζωής των σπόρων είναι γενικά 4 χρόνια ( όπως τα φασόλια), ενώ κάποιοι σπόροι (όπως η ντομάτα και η μελιτζάνα) αντέχουν 1 με 2 χρόνια.Είναι καλό όμως κάθε χρόνο να ανανεώνουμε τους σπόρους.Τα κύπελλα τα βάζουμε σε καφάσια για εύκολη μεταφορά. Αν κάνουμε σπορείο σε καφάσι ακολουθούμε τα ίδια βήματα που κάναμε και στα κύπελλα.Τα φυτά μας θέλουν άμεσο ηλιακό φως, για να μεγαλώσουν και να δυναμώσουν.Το χώμα πρέπει να είναι πάντα ελαφριά βρεγμένο.Μεγάλωμα των φυτώνΤο σπορείο θέλει ζεστό μέρος, όταν έχει κρύο και αν το έχουμε έξω το σκεπάζουμε το βράδυ.Κάποια φυτά βγαίνουν γρήγορα (π.χ. ντομάτα 10-15 ημέρες) ενώ κάποια άλλα βγαίνουν αργά(π.χ. πιπεριά 20-30 ημέρες).Ανάλογα με το ύψος του φυτού και το “ψήσιμο”, μεταφυτεύουμε σε χώρο καλά προετοιμασμένο.
ΓενικάΟι ντόπιες ποικιλίες έχουν προσαρμοσθεί καλύτερα στις συνθήκες που υπάρχουν, στο πέρασμα των χρόνων και γι’ αυτό έχουν καλύτερη ποιότητα και απόδοση.Δεν χρειάζεται υπερβολή στο νερό, καλύτερα να παρατηρούμε το μεγάλωμα των φυτών για να καταλάβουμε την φροντίδα που χρειάζονται.
Σμαράγδης Ηλίας
Μηχανικός Τεχνολόγος Αντιρρύπανσης

Πηγή: all4food

Διαβάστε περισσότερα »

ΑΝΟΣΙΑ ΣΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ!

Υπάρχει ένας λαός, ο μακροβιότερος στον κόσμο, όπου ο καρκίνος είναι εντελώς άγνωστος. Πρόκειται για την φυλή Χούνζα, που ζει στο Πακιστάν και αυτοαποκαλούνται απόγονοι των στρατιωτών του Μεγάλου Αλεξάνδρου!

Το φαινόμενο αυτό δεν άφησε αδιάφορους τους επιστήμονες. Κλιμάκιο από το Μεμόριαλ πήγε στην περιοχή και μελέτησε τη διατροφή των Χούνζα.

Με έκπληξη διαπίστωσαν, ότι οι Χούνζα τρώνε πολλά.... βερίκοκα και τα κουκούτσια επίσης.... από τα βερίκοκα. Μάλιστα όσο περισσότερα βερίκοκα παράγει και καταναλώνει ένας Χούνζα, τόσο περισσότερο ανεβασμένη είναι η κοινωνική του θέση. Όταν ένας δυτικός γιατρός επισκέφθηκε τους Χούνζα, του προσέφεραν βερίκοκα και αυτός έφτυνε τα κουκούτσια. Έτσι του είχανε μάθει. Οι Χούνζα έκαναν όλοι έναν μορφασμό αηδίας.

Πέταγε το καλύτερο.

Θυμηθείτε. Το κουκούτσι από το βερίκοκο είναι πάρα πολύ πικρό.
Θυμηθείτε! Το πικρό είναι αναγκαίο για τον καρκίνο.
Θυμηθείτε! Το πικρό ανοίγει την όρεξη και πολλοί καρκινοπαθείς δεν έχουν όρεξη και πεθαίνουν από καχεξία (υπερβολικό αδυνάτισμα)..
Θυμηθείτε! Το κουκούτσι από το βερίκοκο έχει βιταμίνη Β17.
Θυμηθείτε! τα παλικάρια των φαρμακευτικών έθαψαν την εφαρμογή της επιστημονικής γνώσης στο πεδίο του καρκίνου και εκ. άνθρωποι θα πεθάνουν άδικα (Otto Warburg).

Τι έγινε μετά; Ο Διευθυντής ερευνών του Μεμόριαλ (δεν μιλάμε για οποιοδήποτε νοσοκομείο - είναι η Μέκκα του καρκίνου) ο περίφημος επιστήμονας Κανεμάτσου Σιγκουίρα, έκανε πειράματα με ποντικούς.

Η ουσία που ανακάλυψε ο βιοχημικός Ernst Krebs μέσα στα βερίκοκα, ονομάστηκε Λεατρίλη ή βιταμίνη Β17.

Ο Σιγκουίρα έμεινε έκπληκτος. Ήταν η δυνατότερη αντικαρκινική ουσία του κόσμου που είχε δοκιμάσει ποτέ, όπως δήλωσε. Τι θα κάνατε εσείς και εγώ αν ακούγατε τέτοια καλό νέο; Δεν θα πηδάγατε από τη χαρά σας;

Ο καρκίνος ήταν τελειωμένος. Αμ δε. Το χρήμα βασιλεύει. Πήγε λοιπόν στους ανωτέρους του και τους είπε τα ευχάριστα νέα. Η πιο δυνατή αντικαρκινική ουσία της γης: Β17 η οποία βρίσκεται στα κουκούτσια από βερίκοκα. Τι θα κέρδιζαν αυτοί με την αντικαρκινική αυτή ουσία προσβάσιμη στον καθένα; Θα έχαναν τη γη κάτω από τα πόδια τους. Αν τα κέρδη τους ανέρχονται σε πολλά δις μόνο από την Ελλάδα, φανταστείτε τι γίνεται σε όλο τον πλανήτη. Άλλωστε τα μέλη του Δ.Σ. του Μεμόριαλ ήταν όλοι αντιπρόσωποι φαρμακευτικών εταιρειών[3].

Του είπαν λοιπόν να συνεχίσει τα πειράματα και να αποδείξει πως ήταν λάθος. Το ακούτε ΛΑΘΟΣ. Οι διαδικασίες τροποποιήθηκαν και σχεδιάστηκαν με σκοπό να αποτύχουν και τελικά απέτυχαν.

Αντικατέστησαν τον Σιγκουίρα με έναν κτηνίατρο, ο οποίος χορήγησε στα πειραματόζωα διαφορετική δόση από αυτή που χορηγούσε ο Ιάπωνας επιστήμονας και τα πειραματόζωα πέθαναν. Τα αποτελέσματα αυτού του ψευδοπειράματος δόθηκαν στη δημοσιότητα. Τα υπόλοιπα τα ανέλαβαν τα παπαγαλάκια των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Φυσικά από το 1980 που συνέβη οι αποδείξεις ακόμη αναμένονται. Δεν αποδείχθηκε!

Ήταν απάτη η Β17, έλεγαν οι γιατροί που δεν γνώριζαν τις λεπτομέρειες. Κανένας δεν θα μάθαινε την πραγματικότητα αν δεν επαναστατούσε η συνείδηση ενός θαρραλέου δημοσιογράφου που ως υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων του Μεμόριαλ γνώριζε την απάτη.

Ο Ράλφ Μος, δεν άντεξε το βάρος της συγκάλυψης ενός τόσο μεγάλου εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας. Εδώ παίζονταν οι ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων. Βγήκε και κατήγγειλε ευθαρσώς τη μεγάλη απάτη. Τιμή στον θαρραλέο δημοσιογράφο. Τιμή στο Σιγκουίρα. Τιμή στον Κρεμπς που βρήκε έναν πολύτιμο σύμμαχο στη μάχη κατά του για τον καρκίνου. Από τις Eλληνικές εφημερίδες μόνο "Το Βήμα" ανέφερε στις 23/5/1980 ακροθιγώς το θέμα, χωρίς να εισέλθει στην ουσία του θέματος. Ποιος Έλληνας γνωρίζει αυτή την μεγάλη απάτη (σύμφωνα με τον Μοςς);;;

Τα κουκούτσια από τα βερίκοκα σύμφωνα με τον Σιγκουίρα:

α) σταμάτησαν τις μεταστάσεις,
β) βελτίωσαν την γενική υγεία,
γ) εμπόδισαν την ανάπτυξη μικρών όγκων,
δ) παρείχαν ανακούφιση από τον πόνο,
ε) ενεργούν πολύ σημαντικά στην πρόληψη του καρκίνου

Επίσης η πρώτη επίσημη τονίζω επίσημη αναφορά του Μεμόριαλ υπογράμμιζε με ιδιαίτερη έμφαση τα θετικά πλεονεκτήματα της Β17. Μετά έπεσε γραμμή[4]. Ξέρετε εσείς... Γραμμή και την ακολούθησαν άπαντες.

Χρειάζονται περισσότερες αποδείξεις!. Δεν αποδείχθηκε! Απορώ! Γιατί να μην βάζουμε ένα ερωτηματικό όταν ακούμε αυτό το μονότονα επαναλαμβανόμενο μότο των φαρμακευτικών.

Θυμηθείτε! Τα κουκούτσια από τα βερίκοκα στο μανάβη της γειτονιά σας έχουν την ίδια αξία με τα κουκούτσια από τα βερίκοκα των Χούνζα.

Αν λοιπόν αυτοί οι "κύριοι" έσβησαν έναν ερευνητή του κύρους του Κανεμάτσου Σιγκουίρα, που γι αυτόν είχε ειπωθεί από τον αντιπρόεδρο του Μεμόριαλ, ότι είναι ευρέως γνωστός στον κόσμο της έρευνας και ότι οι συνάδελφοί του ερευνητές τον εκτιμούν απεριόριστα. Αν αυτοί οι κύριοι δολοφονούν τους γιατρούς στη Χιλή και αλλού, καταλαβαίνουμε όλοι πως ο πραγματικός καρκίνος για την υγεία της ανθρωπότητας βρίσκεται στα διοικητικά συμβούλια των φαρμακευτικών εταιριών.

Δεν μιλάμε βέβαια για Ελληνικές μικρές εταιρίες, αλλά για σύγχρονα πολυεθνικά θηρία., που επιβάλλουν την άποψή τους με χημειοθεραπείες.

Όποιος ασθενήσει από καρκίνο, θα υποστεί από τις Φαρμακοβιομηχανίες τα μαρτύρια της κόλαση:

Γραμμικούς επιταχυντές κοβάλτια, χημειοθεραπείες, εξορκισμούς, για να φύγει ο δαίμονας καρκίνος, διαρκείς εξετάσεις που κρατούν τον άρρωστο σε διαρκή αγωνία, ανασφάλεια, φόβο πανικό, - σωστό θρίλερ. Τώρα το νικήσαμε, δεν αναφέρουμε ούτε το όνομά του και χτυπάμε ξύλο, όταν ακούμε τη λέξη καρκίνος.

Βέβαια τα κυτταροτοξικά φάρμακα, ακτινοβολίες κ.λ.π., είναι γνωστό - και κανείς δεν το αρνείται-, ότι προκαλούν καρκίνο. Είναι δηλαδή βασικές αιτίες ανάπτυξης καρκίνου. Ο άρρωστος όμως, έκανε ότι ορίζουν η φαρμακοβιομηχανίες: Καλό για την τσέπη τους, κακό για τον άρρωστο.

Μην ξεχνάτε: Τα όρια της τσέπης τους, είναι τα όρια της σκέψης τους.

Κουβέντα αυτοί για τη διατροφή. Ρωτήστε ένα γιατρό αν έχει κάτι διδαχτεί για τη διατροφή στις Ιατρική Σχολές. Οι φαρμακοβιομηχανίες θέλουν τον ιατρικό κόσμο στο σκότος της άγνοιας για τη διατροφή και υπερήφανο για τις φαρμακευτικές του γνώσεις σε σημείο, που να υποτιμά τη διατροφή, όπως στην περίπτωση του μυλωνά.

Κανόνας Νο1:
* Τρώτε πικρά, τρώτε βερίκοκα και τα κουκούτσια τους.
* Πίνετε χυμό από φύλλα ελιάς.
* Τρώτε ραδίκια και πίνετε το ζουμί τους με λεμόνι κάθε μέρα.
* Τρώτε αγκινάρες (πικρές).
* Πίνετε ζουμί από άγριες αγκινάρες (πολύ πικρό), Βολβούς (πικρό) ή Γαϊδουράγκαθο (silybuns marianum), αυξάνει την παραγόμενη:

υπεροξειδάση: Εξαιρετικό τονωτικό - αποτοξινωτικό για όλες τις παθήσεις του συκωτιού.

Ας ακολουθήσουμε τη συμβουλή των καλύτερων Γερμανών γιατρών, της περίφημης Επιτροπής Ε.

Η Επιτροπή Ε, κατατάσσει τα πικρά βότανα ως εξής:


* (1) κάσσια (quassia amara)
* (2) γεντιανή
* (3) άγρια αψιθιά.
* (4) Φλοιός Gonolobus cocdurango,
* (5) Centantium pulchellum
* (6) cot αρπαγόφυτο (από την έρημο Καλαχάρη της Αφρικής (το βρίσκετε στα φαρμακεία).
* (7) φλούδα νεραντζιού.
* (8) γαϊδουράγκαθο (cnicus benediktus).
* (9) Ραδίκι.
* (10) κανέλα.
* (11) κόλιανδρος.

Οι πικρές αυτές τροφές ανοίγουν την όρεξη. Ο καρκινοπαθής συνήθως δεν έχει όρεξη και πεθαίνει από καχεξία. Διεγείρουν την ορμόνη γαστρίνη, που με τη σειρά της διεγείρει την παραγωγή και την απελευθέρωση υδροχλωρικού οξέως. Όλοι το γνωρίζουν: Τα πικρά βοηθούν στην όρεξη.

Αν το σώμα μας έχει μετατραπεί σε ζαχαροπλαστείο, από τα πολλά γλυκά, ποτά, πατάτες κ.λ.π., {όλα αυτά μετατρέπονται σε γλυκόζη) και συγχρόνως έχουμε απορρίψει την πικρή γεύση, δεν θα πάθουμε καρκίνο; Το κλειδί είναι η ισορροπία (ομοιόσταση στην ιατρική γλώσσα).

Διαβάστε περισσότερα »

Τα καρκινικά κύτταρα τρέφοντα. Με τι..;

Ενημέρωση για τον καρκίνο από το νοσοκομείο John Hopkins
 

Αφού επί σειρά ετών ο κόσμος γνώριζε ότι η χημειοθεραπεία είναι ο μόνος τρόπος προσπάθειας (τονίζουμε “ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ”) καταπολέμησης του καρκίνου, το JOHN HOPKINS HOSPITAL επιτέλους ισχυρίζεται ότι υπάρχει κι άλλος τρόπος.

1. Κάθε άνθρωπος έχει καρκινικά κύτταρα στο σώμα του. Αυτά τα καρκινικά κύτταρα δεν φαίνονται στις συνήθεις εξετάσεις, εφόσον δεν έχουν πολλαπλασιαστεί σε ορισμένα δισεκατομμύρια. Όταν ο γιατρός διαβεβαιώνει τους καρκινοπαθείς ότι δεν υπάρχουν πλέον καρκινικά κύτταρα στο σώμα τους μετά από θεραπεία, αυτό σημαίνει απλώς ότι είναι αδύνατη η ανίχνευση των καρκινικών κυττάρων στις εξετάσεις τους, επειδή ο αριθμός τους δεν ανέρχεται καν στο ανιχνεύσιμο ποσό.

2. Καρκινικά κύτταρα εμφανίζονται από 6 έως και περισσότερες από 10 φορές στη ζωή ενός ανθρώπου.

3. Όταν το ανοσοποιητικό σύστημα ενός ατόμου είναι ισχυρό, τα καρκινικά κύτταρα καταστρέφονται και έτσι αποτρέπεται ο πολλαπλασιασμός τους και κατά συνέπεια ο σχηματισμός όγκων.

4. Όταν κάποιος έχει καρκίνο αυτό υποδεικνύει ότι παρουσιάζει πολλαπλές διατροφικές ελλείψεις. Κάτι τέτοιο μπορεί να οφείλεται σε γενετικούς, περιβαλλοντικούς και διατροφικούς παράγοντες, καθώς και στον τρόπο ζωής του ατόμου.

5. Για να ξεπεραστούν οι πολλαπλές διατροφικές ελλείψεις, πρέπει να αλλάξει η διατροφή και να συμπεριληφθούν συμπληρώματα, τα οποία θα ενισχύσουν το ανοσοποιητικό σύστημα.

6. Η χημειοθεραπεία έχει να κάνει με τη δηλητηρίαση των ραγδαία αναπτυσσόμενων καρκινικών κυττάρων, αλλά και με την καταστροφή των ραγδαία αναπτυσσόμενων υγειών κυττάρων στο μυελό των οστών, την γαστρεντερική οδό κ.λπ. και μπορεί να προκαλέσει οργανικές βλάβες, στο ήπαρ, τους νεφρούς, την καρδιά, τους πνεύμονες κ.λπ.

7. Η ακτινοβολία καταστρέφει τα καρκινικά κύτταρα και παράλληλα, καυτηριάζει, σημαδεύει και καταστρέφει υγιή κύτταρα, ιστούς και όργανα.
 
8. Η αρχική θεραπεία με ακτινοβολίες και χημειοθεραπεία συχνά μειώνει το μέγεθος ενός όγκου. Ωστόσο, η παρατεταμένη χρήση χημειοθεραπείας και ακτινοβολίας δεν έχει ως αποτέλεσμα την περαιτέρω καταστροφή ενός όγκου.

9. Όταν το σώμα φέρει υπερβολικό τοξικό φορτίο από χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, το ανοσοποιητικό σύστημα έχει είτε κατασταλεί είτε καταστραφεί, έτσι το άτομο μπορεί να υποκύψει σε διάφορα είδη μολύνσεων και επιπλοκών.

10. Η χημειοθεραπεία και η ακτινοβολία μπορούν να προκαλέσουν τη μετάλλαξη των καρκινικών κυττάρων, ούτως ώστε να γίνουν πιο ανθεκτικά με αποτέλεσμα να καταστρέφονται πιο δύσκολα. Οι χειρουργικές επεμβάσεις μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα την εξάπλωση των καρκινικών κυττάρων και σε άλλες περιοχές.

11. Ένας αποτελεσματικός τρόπος καταπολέμησης του καρκίνου είναι η εξασθένηση των καρκινικών κυττάρων, με το να μην τους παρέχεται η τροφή που χρειάζονται για να πολλαπλασιαστούν.

ΤΑ ΚΑΡΚΙΝΙΚΑ ΚΥΤΤΑΡΑ ΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΜΕ:
 
α. Η ζάχαρη τρέφει τον καρκίνο. Αφαιρώντας τη ζάχαρη από τη διατροφή μας απομακρύνουμε μία σημαντική πηγή ενέργειας από τα καρκινικά κύτταρα. Τα υποκατάστατα ζάχαρης, όπως τα Canderel, NutraSweet, Equal, Spoonful κ.λπ. παράγονται από ασπαρτάμη, που είναι βλαβερή. Ένα καλύτερο φυσικό υποκατάστατο θα ήταν το μέλι Manuka ή οι μελάσες αλλά μόνο σε πολύ μικρές ποσότητες. Το επιτραπέζιο αλάτι περιέχει χημικές προσθήκες για να αποκτήσει το λευκό του χρώμα.
Καλύτερη εναλλακτική είναι μπαχαρικά τύπου Bragg’s aminos ή θαλασσινό αλάτι.

β. Το γάλα κάνει το σώμα μας να παράγει βλέννα, ιδίως στη γαστρεντερική οδό. Ο καρκίνος τρέφεται από τη βλέννα. Διακόπτοντας το γάλα και υποκαθιστώντας το με γάλα σόγιας χωρίς προσθήκη γλυκαντικών, τα καρκινικά κύτταρα εξασθενούν.

γ. Τα καρκινικά κύτταρα ευδοκιμούν σε όξινα περιβάλλοντα. Μία διατροφή βασισμένη στο κρέας είναι όξινη. Είναι προτιμότερο να τρώμε ψάρι και λίγο κοτόπουλο, από ότι μοσχαρίσιο ή χοιρινό κρέας. Το κρέας περιέχει επίσης αντιβιοτικά, αυξητικές ορμόνες και παράσιτα που είναι όλα επιβλαβή, ειδικά για καρκινοπαθείς.


δ. Μία διατροφή που αποτελείται από 80% φρέσκους χυμούς και λαχανικά, σιτηρά ολικής αλέσεως, σπόρους, ξηρούς καρπούς και λίγα φρούτα σας βοηθά να δημιουργήσετε ένα αλκαλικό περιβάλλον στο σώμα σας. Το 20% μπορεί να αποτελείται από μαγειρεμένα γεύματα στα οποία να περιλαμβάνονται τα φασόλια.
Οι χυμοί από φρέσκα λαχανικά παρέχουν ζωντανά ένζυμα που απορροφούνται εύκολα και φτάνουν στα κύτταρα μέσα σε 15 λεπτά τρέφοντας και ενισχύοντας την ανάπτυξη υγιών κυττάρων. Για την πρόσληψη ζωντανών ενζύμων και τη δημιουργία υγιών κυττάρων δοκιμάστε να πιείτε φρέσκο χυμό λαχανικών (από τα περισσότερα λαχανικά, συμπεριλαμβανομένων των βλαστών από τα φασόλια) και να φάτε ωμά λαχανικά 2 ή 3 φορές την ημέρα. Τα ένζυμα καταστρέφονται σε θερμοκρασίες άνω των 40 βαθμών Κελσίου (104 βαθμοί Φαρενάιτ).

ε. Αποφεύγετε καφέ, τσάι και σοκολάτα, τα οποία περιέχουν μεγάλη ποσότητα καφεΐνης. Το πράσινο τσάι είναι η καλύτερη εναλλακτική και έχει ιδιότητες κατά του καρκίνου. Νερό, καλύτερα καθαρισμένο ή φιλτραρισμένο, για την αποφυγή γνωστών τοξινών και βαρέων μετάλλων που περιέχονται στο νερό της βρύσης. Το αποσταγμένο νερό είναι όξινο και καλύτερα να αποφεύγεται.

12. Η πρωτεΐνη του κρέατος είναι δύσπεπτη και απαιτεί πολλά πεπτικά ένζυμα. Το άπεπτο κρέας που παραμένει στα έντερα αποσυντίθεται και έχει ως αποτέλεσμα μεγαλύτερη συσσώρευση τοξικών ουσιών.

13. Τα τοιχώματα των καρκινικών κυττάρων αποτελούνται από μία σκληρή πρωτεϊνική στιβάδα. Αποφεύγοντας ή μειώνοντας την κατανάλωση κρέατος απελευθερώνονται περισσότερα ένζυμα που επιτίθενται στα πρωτεϊνικά τοιχώματα των καρκινικών κυττάρων με αποτέλεσμα τα κύτταρα φονείς να μπορούν να τα καταστρέψουν.

14. Ορισμένα υποκατάστατα ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα (IP6, Flor ssence, Essiac, αντιοξειδωτικά, βιταμίνες, μεταλλικά στοιχεία, ουσιαστικά λιπαρά οξέα κ.λπ.). Άλλα υποκατάστατα όπως η βιταμίνη Ε είναι γνωστό ότι προκαλούν απόπτωση ή προγραμματισμένο κυτταρικό θάνατο, τη φυσιολογική μέθοδο του σώματος να απορρίπτει τα κατεστραμμένα, ανεπιθύμητα ή αχρείαστα κύτταρα.

15. Ο καρκίνος είναι μία ασθένεια του μυαλού, του σώματος και της ψυχής. Ένα ενεργό και θετικό πνεύμα θα βοηθήσει τον μαχητή του καρκίνου να επιβιώσει. Ο θυμός, η πικρία και τα δυσάρεστα συναισθήματα θέτουν το σώμα σε ένα αγχώδες και όξινο περιβάλλον. Μάθετε το πνεύμα σας να αγαπά και να συγχωρεί. Μάθετε να χαλαρώνετε και να απολαμβάνετε τη ζωή.

16. Τα καρκινικά κύτταρα δεν μπορούν να ευδοκιμήσουν σε οξυγονωμένα περιβάλλοντα. Η καθημερινή άσκηση και οι βαθιές αναπνοές βοηθούν στη διοχέτευση περισσότερου οξυγόνου στα κύτταρα. Η οξυγονοθεραπεία είναι μία ακόμα μέθοδος που χρησιμοποιείται για την καταστροφή των καρκινικών κυττάρων.

Διαβάστε περισσότερα »